Καμιά ανοχή στους νεοναζί (Αγρίνιο)

Σήμερα το μεσημέρι μοιράστηκε από 20 περίπου άτομα το παρακάτω κείμενο σε καφενεία, καταστήματα και διερχομένους της περιοχής «Τρία Φανάρια» στο Αγρίνιο, σχετικά με συμπλοκή που είχε προηγηθεί στις 6/4 μεταξύ αντιφασιστών και υποψήφιων βουλευτών της Χ. Α.





Καμιά ανοχή στους νεοναζί της Χρυσής Αυγής



Την Παρασκευή 6/4 το μεσημέρι, οι υποψήφιοι βουλευτές της νεοναζιστικής Χρυσής Αυγής, Κώστας Ντάικος και Λεωνίδας Σταθόπουλος, κυκλοφορούσαν με αυτοκίνητο στην πόλη του Αγρινίου και έσκιζαν αφίσες αναρχικών – αντιεξουσιάστων της πόλης. Σύντροφοι επιβαίνοντες σε μηχανάκια, τους εντόπισαν στην περιοχή της πλατείας Καραπανέικα. Οι νεοναζί αντιλήφθησαν την παρουσία των συντρόφων και ακολούθησε λογομαχία. Ύστερα, από μικρό χρονικό διάστημα, οι παραπάνω νεοναζί, έστησαν ενέδρα στους τρείς συντρόφους στην περιοχή «Τρία Φανάρια». Συγκεκριμένα ο Ντάικος ήταν οπλισμένος με πτυσσόμενο μεταλλικό γκλοπ και ο Σταθόπουλος με καδρόνι από οικοδομή. Στην συνέχεια, ακολούθησε συμπλοκή και οι τρεις σύντροφοι έκαναν ότι χρειάζονταν για να αμυνθούν από αυτήν την επίθεση και να διασφαλίσουν την σωματική τους ακεραιότητα. Τελικά, αφού αφόπλισαν τους νεοναζί, τους έτρεψαν σε φυγή. Να σημειωθεί ότι στην ενέδρα που είχαν στήσει οι νεοναζί, χτύπησαν και άσχετο διερχόμενο. Επίσης, κατά ην διάρκεια της συμπλοκής, οι νεοναζί αναφέρθηκαν τιμητικά στον πρώην υποψήφιο περιφερειάρχη της Χρυσής Αυγής, Χρήστο Ρήγα, που αυτή την στιγμή βρίσκεται στην φυλακή κατηγορούμενος για διπλή ανθρωποκτονία κατόπιν συμβολαίου θανάτου (γνωστή ως υπόθεση δολοφονίας του Μέντιουμ και της γραμματέας του).



Την ίδια μέρα, το γνωστό ρουφιανοσάιτ agriniopress, καθώς και διάφορα νεοναζιστικά site, αναπαρήγαγαν την είδηση, επίτηδες με λάθος στοιχεία, λέγοντας ότι «ομάδα 6-7 νεαρών οπλισμένοι με λοστούς επιτέθηκαν σε βουλευτές της Χρυσής Αυγής», προσπαθώντας με αυτό τον τρόπο να τους μετατρέψουν από θύτες σε θύματα. (Άραγε το agriniopress από που αντλεί τις πληροφορίες του;)



Προχωράμε, λοιπόν, στην κίνηση να μοιράσουμε αυτό το κείμενο στην περιοχή του περιστατικού, θέλοντας αφενός να δώσουμε την πραγματική διάσταση του περιστατικού και αφετέρου να καλέσουμε την τοπική κοινωνία να γυρίσει την πλάτη στους νεοναζί και τις πρακτικές τους.



Σε μια περίοδο γενικευμένης κρίσης, να μην δώσουμε βήμα στους νεοναζί, που τόσα χρόνια επιτίθονται με μαχαίρια, λοστούς και όπλα σε νεολαίους, αγωνιστές, μετανάστες... Σε αυτούς που θέλουν να διαδώσουν μίσος, ξενοφοβία και ρατσιστικό δηλητήριο στην κοινωνία. Σε αυτούς που αποτελούν την άτυπη εφεδρεία καταστολής του κράτους.



Στον επιβαλλόμενο εκφασισμό της κοινωνίας αντιπροτείνουμε κοινωνικές δομές αλληλεγγύης και σχέσεις αμοιβαίας εμπιστοσύνης και αλληλοβοήθειας.



Αντιφασίστριες, αντιφασίστες από Αγρίνιο



ΥΓ: Κατά την διάρκεια του περιστατικού, σπάστηκε μια τζαμαρία από την βιτρίνα ενός καταστήματος, κάτι που δεν έγινε αντιληπτό εκείνη την στιγμή από τους συντρόφους και χωρίς να γνωρίζουν από ποιά πλευρά προέρχεται, το πληροφορήθηκαν τις επόμενες μέρες. Επειδή γνωρίζουμε τις δυσκολίες που μπορεί να έχει μια μέση επιχείρηση αυτήν την περίοδο, από το συλλογικό μας ταμείο αποκαθιστούμε το κόστος της ζημίας.

Γιαούρτωμα και κράξιμο στον Άδωνι Γεωργιάδη, Νέα Φιλαδέλφεια

O Άδωνις Γεωργιάδης τόλμησε να εμφανιστεί δημόσια σε κεντρικό ζαχαροπλαστείο της Νέας Φιλαδέλφειας μαζί με τη γυναίκα του και άλλα φιλαράκια του. Τελικά του χάλασε η βολτίτσα γιατί αναγνωρίστηκε από περαστικούς που τον περιποιήθηκαν με γιαούρτια, μουστάρδες, βρισίδια κτλ. και αποχώρησε χεσμένος αμέσως μετά.

Εις το επανιδείν.

Τι λέει η Χρυσή Αυγή για τις γυναίκες;

Φοίβος-Σταύρος Μακρίδης

Αν κανείς προσέξει τη Χρυσή Αυγή στις συγκεντρώσεις, στις πορείες, στις δράσεις και στις δημόσιες εμφανίσεις της θα παρατηρήσει ότι αυτός ο χώρος κατά τεράστια πλειοψηφία κυριαρχείται από άνδρες. Η απουσία των γυναικών από τις γραμμές τους δεν είναι τυχαία. Οι διαδικασίες στη Χρυσή Αυγή δεν είναι καθόλου δημοκρατικές –στη ΧΑ δεν υπάρχει η συζήτηση κι η ελεύθερη αντιπαράθεση, αλλά αναδεικνύονται οι τραμπούκοι, οι μπράβοι κι οι φανατικοί με το στρατό– δραστηριότητες που «αφορούν» κυρίως τους άνδρες.

Πέρα απ’ αυτό όμως, το μοντέλο της γυναίκας που οραματίζεται η Χρυσή Αυγή δεν είναι καθόλου ελκυστικό για τον γυναικείο πληθυσμό.

Η Χρυσή Αυγή, ο φασισμός κι ο ναζισμός χτυπάνε διπλά και τριπλά τη γυναίκα. Όταν οι φασίστες χτυπάνε τους εργαζόμενους κι όταν μαχαιρώνουν τους μετανάστες και τις μειονότητες, χτυπιούνται παράλληλα κι οι εργαζόμενες γυναίκες, οι μετανάστριες και οι γυναίκες των μειονοτήτων. Όμως, η ΧΑ επιφυλάσσει κι έναν ιδιαίτερο σκοταδισμό για τις γυναίκες.

Όλοι κι όλα στην υπηρεσία των Καπιταλιστών

Ένα απ’ τα πιο χαρακτηριστικά τους συνθήματα είναι το «Αίμα, Τιμή, Χρυσή Αυγή» που συνδέεται με όλη τη ναζιστική ιδεολογία τους που θεωρεί ότι το Έθνος πρέπει να λειτουργεί στην υπηρεσία του Κράτους και του Αρχηγού. Αυτό το κράτος αποδείχτηκε ιστορικά ότι είναι η πιο βάρβαρη κρατική οργάνωση των καπιταλιστών. Στα φασιστικά/ ναζιστικά καθεστώτα ολόκληρο το «έθνος» υπηρετεί τους τραπεζίτες και τους καπιταλιστές: γι’ αυτό απαγορεύτηκαν οι απεργίες, αφαιρέθηκαν τα συνδικαλιστικά δικαιώματα, καταργήθηκαν όλα τα δημοκρατικά δικαιώματα, χρησιμοποιήθηκαν εργάτες-σκλάβοι1. Την ίδια ώρα σκότωναν τα ΑμεΑ (γιατί δεν μπορούσαν να δουλέψουν και να είναι παραγωγικά για τους καπιταλιστές) επέβαλλαν τη σιδερένια στρατιωτική πειθαρχεία (για να μην μπορεί να αναπτύσσεται η ανθρώπινη προσωπικότητα) και οραματίζονταν μια κοινωνία- ρομπότ!

Η θέση της γυναίκας σ’ όλα αυτά;

Σ’ αυτόν τον σχεδιασμό, λοιπόν, η γυναίκα δε θεωρείται ότι πρέπει να έχει ίσα δικαιώματα με τους άνδρες. Διβάζουμε στο site «Ιδεολογική Βιβλιοθήκη Μετώπου Γυναικών» της Χρ. Αυγής:

«Εμείς οι Ελληνίδες, μέλη του Λαϊκού Συνδέσμου, έχοντας βαθύτατη συναίσθηση της καταστροφής που επιφέρει το φεμινιστικό πνεύμα της εποχής μας, είμαστε ενάντια σε κάθε λογής διακηρύξεις για την ισότητα των δύο φύλων»².

Η γυναίκα, εξηγεί το ίδιο site, έχει μόνο μία υποχρέωση:

«Η υποτιθέμενη απελευθέρωση της γυναίκας την αποπροσανατόλισε και από την πραγματική ουσία του ύψιστου ρόλου της, την Μητρότητα. Δηλαδή την υποχρέωση και την ύπατη τιμή, να φέρει στον κόσμο και ν’ αναθρέψει τα νέα βλαστάρια στον κορμό της Φυλής, ώστε να γεφυρώσει μέσω του παρόντος, το παρελθόν και το μέλλον. Πιστεύουμε ότι η Μητρότητα είναι ένα ιερότατο καθήκον»³.

Η ΧΑ δε θεωρεί ότι η μητρότητα είναι μία επιλογή της γυναίκας, αλλά «υποχρέωση κι ύπατη τιμή», ενώ σ’ άλλο κείμενό της γράφει:

«Το πρώτιστο Καθήκον που πράττει κάποιος για το Έθνος του είναι αυτό που έχει ορίσει η Φύση και για τα δύο φύλα, δηλαδή η τεκνοποιία και την σωστή διαπαιδαγώγηση των τέκνων αυτών»⁴.

Άρα, η τεκνοποιία είναι «Καθήκον» κι η γυναίκα πρέπει να φτιάξει τη ζωή της σύμφωνα με τις επιταγές της «Φύσης». Να λοιπόν, πώς η γυναίκα στο όραμα της ΧΑ γίνεται ένα άβουλο ον, μια μηχανή «παραγωγής». Δεν ελέγχει η ίδια το σώμα της και τις επιλογές της.

Το σώμα της είναι στα χέρια του Κράτους που αποφασίζει ποιες είναι οι «επιταγές της Φύσης» και καθορίζει την προσωπική ζωή όλων!

Εκτρώσεις: «έγκλημα κατά της φυλής»

Έτσι, αν ήταν κυβέρνηση η ΧΑ, οι μέθοδες αντισύλληψης θα ήταν απαγορευμένες κι οι εκτρώσεις παράνομες. Αν μια γυναίκα έμενε έγκυος δε θα είχε την επιλογή να κάνει έκτρωση. Στο άρθρο «Η έκτρωση είναι έγκλημα κατά της Φυλής»⁵ η Χ. Αυγή μας κάνει ξεκάθαρες τις προθέσεις της. Τι θα σήμαινε αυτό πρακτικά; Πολλές νέες γυναίκες, στην πλειοψηφία τους άνεργες, ημι-απασχολούμενες και χαμηλόμισθες, θα είχαν την επιλογή ή της απόλυτης οικογενειακής εξαθλίωσης ή την παράνομη έκτρωση με πρωτόγονα μέσα, ακόμα και με κίνδυνο της ίδιας της ζωής της γυναίκας!

Γυναίκα – νοικοκυρά

Αυτή είναι η θέση που θέλει να δώσει η ΧΑ στην γυναίκα. Να την κάνει μια «καλή νοικοκυρά» που θα ‘χει στις πλάτες της όλες τις οικογενειακές υποχρεώσεις. Ακόμα πιο εξοργιστικό είναι το γεγονός ότι στο site του Μετώπου Γυναικών έχει ειδικό link με τίτλο «Μαγειρείο» που δίνει… συνταγές! Κι όχι βέβαια οποιεσδήποτε συνταγές αλλά ελληνικές, παραδοσιακές συνταγές!

Η γυναίκα λοιπόν έχει «Καθήκον» να γεννά, να μεγαλώνει τα παιδιά, να μαγειρεύει, να φροντίζει την τρίτη ηλικία, να αναλαμβάνει εξ’ ολοκλήρου κι αποκλειστικά το νοικοκυριό. Στις πλάτες της γυναίκας η ΧΑ θέλει να φορτώσει όλον τον σκοταδισμό της – η γυναίκα πρέπει να είναι η πιστή και υπάκουη γυναίκα του άντρα.

Αντί για ένα τέτοιο σκοταδισμό, το γυναικείο κίνημα, αναπόσπαστο κομμάτι του εργατικού κινήματος, πρέπει να διεκδικήσει το δικαίωμα στη δουλειά και δημόσιες κοινωνικές υπηρεσίες (παιδικούς σταθμούς, νηπιαγωγεία, κοινωνικά μαγειρεία, κοκ) να είναι κύριες του σώματός τους και να πετάξουν τις φασιστικές ιδέες εκεί που τους αρμόζει: στα σκουπίδια!

________________________________________

¹ Η Χρυσή Αυγή, οι εργάτες και η ιστορία, από το site του «Ξ» http://www.xekinima.org/arthra/view/article/i-xrysi-aygi-oi-ergates-kai-i-istoria/

² Η θέση της γυναίκας στη Λαϊκή Κοινότητα, από το site ‘Ιδεολογική Βιβλιοθήκη Μετώπου Γυναικών’ της ΧΑ, http://ideology-studies.blogspot.com/2010/07/blog-post_17.html

³ Ό.π.

⁴ Η γυναίκα στον εθνικοσοσιαλισμό, από το site ‘ΙΒΜΓ’, http://ideology-studies.blogspot.com/2010/08/blog-post_27.html

⁵ Η έκτρωση είναι έγκλημα κατά της Φυλής, http://whitewomenfront.blogspot.com/2007/05/blog-post_27.html.

"Πέθαναν βοηθώντας συνανθρώπους τους. Είμαστε υπερήφανοι"

"Πέθαναν βοηθώντας συνανθρώπους τους. Είμαστε υπερήφανοι"


Δύο μετανάστες σκοτώθηκαν προσπαθώντας να σώσουν δύο Έλληνες, όταν οι άλλοι κοιτούσαν. Η τραγωδία στο Κρυονέρι μέσα από τα μάτια Πακιστανών συγγενών. Διαβάστε τι δήλωσαν

Το αμάξι με το ηλικιωμένο ζευγάρι έχασε την αριστερή στροφή, καβάλησε το ανάχωμα, σφηνώθηκε στις ράγες. Οι φωνές τους τράβηξαν τον γύρω κόσμο. Τέσσερις από τους 30 προσπάθησαν να βοηθήσουν.

Έφεραν στα ίσια το αμάξι, έσπασαν το τζάμι, αλλά δεν είδαν το τρένο. Ούτε προφανώς το άκουσαν. Δεν σφύριξε εκείνη την ημέρα. Στο πέρασμά του παρέσυρε το ηλικιωμένο ζευγάρι και δύο από αυτούς. Μετανάστες από το Πακιστάν.

Η είδηση για το δυστύχημα της περασμένης Παρασκευής στο Κρυονέρι Αττικής και για την εθνικότητα των 2 νεαρών που θυσιάστηκαν, προσπαθώντας να βοηθήσουν δύο Έλληνες έκανε το γύρο του κόσμου.

Συνέβη άλλωστε, σε μία περίοδο που έχει κορυφωθεί ο δημόσιος διάλογος για τα κέντρα κράτησης παράνομων μεταναστών.

Στο σημείο του δυστυχήματος, σύμφωνα με ρεπορτάζ της εφημερίδας "Τα Νέα", έχουν μείνει δύο πλαστικά καπάκια από ζάντες, το παπούτσι ενός νεκρού και ένα σημείωμα "Σας ευχαριστούμε που αλλάξατε τη ζωή μας".,

Εκεί γονατίζει και κλαίει κάθε μέρα ο Αχμάντ, ένας από τους που γλίτωσαν. Ο Μασούντ ήταν ο άλλος. "Τουλάχιστον 30 άτομα βρίσκονταν εκεί. Έλληνες και μετανάστες", λένε αυτόπτες μάρτυρες, αλλά δεν "βοηθούσε κανείς".

Άδικο τέλος για τα δύο αδέρφια στις ράγες του τρένου

Ο Χομαγιούντ Ανγουάρ βρέθηκε στο τρένο και το αυτοκίνητο. Δεν πρόλαβε να αντιδράσει στη θέα αμαξοστοιχίας, απλά σήκωσε ψηλά τα χέρια. Είχε έρθει στην Ελλάδα το 2009, προκειμένου να πιάσει δουλειά και να βοηθήσει τους γονείς του. Η μεταφορά του κόστισε 7.500 ευρώ. Ένα ταξίδι 15 ημερών.

Ο θείος του Κάσερ τον πήρε υπό την προστασία του. Του είχε πει να μην κυκλοφορεί στο κέντρο της Αθήνας, για να μην τον συλλάβουν χωρίς χαρτιά και τον απελάσουν. Το τελευταίο διάστημα μάθαινε ελληνικό στον Πολιτιστικό Σύλλογο Δροσιάς και εργάζονταν σε ξυλάδικο.

Ο Βακάρ Αχμέντ, το δεύτερο άτυχο θύμα, ζούσε στην Ελλάδα για οκτώ χρόνια και εργάζονταν ως κηπουρός. Εκείνος είχε ειδοποιήσει τα 4 παιδιά. "Αφήστε τη δουλειά, υπάρχει σοβαρό πρόβλημα", είπε. Με το που έφτασε στο σημείο βρήκε το πράσινο Rover στις ράγες, με τους δύο Έλληνες εγκλωβισμένους μέσα.

Ο Αχμέντ έσπασε το παράθυρο με γκασμά και προσπάθησε να βγάλει τον οδηγό από μέσα. Ήταν ο μόνος που δεν πέθανε ακαριαία μετά τη σύγκρουση. Αυτόπτες μάρτυρες τον θυμούνται να φωνάζει βοήθεια από τα συντρίμμια.

Αργότερα υπέκυψε. Τα νέα έφτασαν εκείνη την ημέρα στα σπίτια των νεκρών στο Πακιστάν μέσα σε 10 λεπτά. Εκεί θα βρίσκονται και οι σοροί τους.

Ο θείος του Ανγουάρ θα συνοδεύσει τους νεκρούς σε ένα ταξίδι 30 ωρών. "Είμαστε υπερήφανοι που τα παιδιά μας πέθαναν, βοηθώντας".

ΑΠΟ ΕΔΩ

Nαζιστικός χαιρετισμός και τραμπουκισμοί από μέλη της Χρυσής Αυγής πριν λίγο στο Δημοτικό Συμβούλιο Λαμίας: Διαδώστε!

Τελικά αποδείχτηκε για τη Χρυσή Αυγή αυτό που είχαμε πει και μετά το ξεκόλημα των αφισών για τους μετανάστες την μέρα κατά του Ρατσισμού την 21η Μαρτίου: “Δυστυχώς για τους ίδιους η προβιά του αθώου αμνού δεν μπορεί να σκεπάσει τα γαμψά, ματωμένα νύχια του λύκου.” Πριν λίγη ώρα στη συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου Λαμίας μέλη κλιμακίου του κόμματος της Χρυσής Αυγής (με επικεφαλής τον Απόστολο Γκλέτσο-ξάδερφο του ηθοποιού και δημάρχου Στυλίδας-)μετά από ένταση που δημιουργήθηκε με μέλη των Συλλογικοτήτων και αυτόνομων πολιτών οι οποίοι απαίτησαν και πέτχαν να μην δοθεί ο λόγος στους ιδεολογικούς απογόνους των Ναζί που αιματοκύλισαν τον τόπο αλλά και ειδικά την Υπάτη και το Πλατύστομο, αποχώρησαν απειλώντας χαιρετώντας ναζιστικά, μιμούμενοι τον Φύρερ τους και αρχηγό της Χρυσής Αυγής Μιχαλολιάκο. Υπάρχει βίντεο καθώς η συνεδρίαση μεταδιδόταν και ζωντανά από το κανάλι STAR Λαμίας. Σε τηλεφωνική επικοινωνία που είχαν οι Συλλογικότητες με τον δημοσιογράφο που έκανε το ρεπορτάζ πριν λίγα λεπτά επιβεβαιώθηκε ότι το βίντεο βρίσκεται στο στάδιο του μοντάζ και θα αναρτηθεί σε περίπου μια ώρα από τώρα. Ήδη το βίντεο έχει παιχτεί στο κεντρικό δελτίο ειδήσεων του σταθμού.

Χαιρέτησε ναζιστικά στο Δημοτικό Συμβούλιο Λαμίας από LAMIASTARGR

ΠΗΓΗ

Τα μέσα ενημέρωσης και η Χρυσή Αυγή. Του Δημήτρη Ψαρρά

Το live γιαούρτωμα τηλεπαρουσιαστή των Ιωαννίνων με αφορμή τη φιλοξενία στο κανάλι του Χρυσαυγίτη Ηλία Κασιδιάρη έφερε ξανά στην επικαιρότητα, με κωμικοτραγικό βέβαια τρόπο, το δίλημμα των δημοκρατικών μέσων ενημέρωσης και των αντιφασιστών δημοσιογράφων: πώς αντιμετωπίζουμε τη ναζιστική οργάνωση Χρυσή Αυγή που κατεβαίνει στις εκλογές με ευοίωνες μάλιστα δημοσκοπικές επιδόσεις;

Δεν ισχύει άραγε και γι’ αυτήν ο κανόνας του δημοκρατικού διαλόγου που επιτάσσει το άνοιγμα των μικροφώνων ακόμα και για τους εχθρούς της δημοκρατίας; Μήπως η άρνηση να δοθεί σήμερα βήμα σ’ αυτούς γίνει αφορμή για να μη δοθεί αύριο βήμα σε κάποιους άλλους που η σύγχρονη δημοκρατική τάξη θεωρεί επίσης «ακραίους»; Το δίλημμα είναι υπαρκτό και η απάντηση δεν είναι εύκολη.

1. Οι κρυφοί θαυμαστές

Υπάρχουν κάποιοι που έχουν λύσει το πρόβλημά τους. Είναι εκείνοι που δεν διστάζουν να δώσουν βήμα σε όποιον θεωρούν ότι θα «προκαλέσει» και θα τους εξασφαλίσει έτσι κάποιου είδους τηλεθέαση, ακροαματικότητα, αναγνωσιμότητα.

- Είναι για παράδειγμα το Kontra Channel, που είχε δώσει στη Χρυσή Αυγή εβδομαδιαία εκπομπή για να την πάρει πίσω μόλις αποκαλύφθηκε η συμφωνία.
- Είναι ορισμένοι τηλεοπτικοί παραγωγοί, όπως ο κ. Σπίνος, ο οποίος από το Extra 3 μας παρουσίαζε συχνά πυκνά τον φίρερ Μιχαλολιάκο, προτού κι ο ίδιος αποφασίσει να πολιτευθεί (με το ΛΑΟΣ βέβαια).
- Είναι, τέλος, και ο ίδιος ο κ. Καρατζαφέρης, ο οποίος όψιμα διάβασε τα κείμενα της Χρυσής Αυγής και έφριξε (!), αλλά βέβαια κανείς δεν τον παίρνει σοβαρά υπόψη εφόσον εκείνος ήταν πού πρώτος άνοιξε τα πολιτικά σαλόνια στη Χρυσή Αυγή, όταν ήταν ακόμα στη ΝΔ και από την εκπομπή του επιχειρούσε να συγκροτήσει την «Νέα Ελπίδα», με χρυσαυγίτες, χουντικούς, βασιλικούς, κλπ. Ήταν τότε που αποκαλούσε «αγωνιστές» τους Χρυσαυγίτες και τους προσέφερε μερίδιο της μελλοντικής του εξουσίας. Την υπόσχεσή του αυτή την έκανε πραγματικότητα στις νομαρχιακές του 2002, περιλαμβάνοντας στο ψηφοδέλτιό του τέσσερα στελέχη της Χρυσής Αυγής, μεταξύ των οποίων και τον σημερινό υπαρχηγό της Ηλία Παναγιώταρο. Το κωμικό είναι ότι σήμερα, βλέποντας ότι χάνει ψηφοφόρους που μετακινούνται στο γνήσιο ακροδεξιό κόμμα καταφεύγει στις υπηρεσίες του πατρός Πλεύρη. Φρίττει δηλαδή ο κ. Καρατζαφέρης με τις ναζιστικές καταβολές της Χρυσής Αυγής και επιστρατεύει στο πλευρό του τον Πατριάρχη του νεοελληνικού εθνικοσοσιαλισμού!

2. Το πρόσχημα της ενημέρωσης

Αυτοί όλοι, καλά κάνουν, εφόσον αισθάνονται κάποιου είδους συγγένεια με την οργάνωση αυτή. Αλλά δεν πρόκειται γι’ αυτούς. Το ερώτημά μας αφορά τους υπόλοιπους, εκείνους δηλαδή που εμφανίζονται ως πολέμιοι του φασισμού, αλλά προβάλλουν τη Χρυσή Αυγή στο πλαίσιο της υποτιθέμενης υποχρέωσής τους να ενημερώσουν την κοινή γνώμη. Ένα χαρακτηριστικό ρεπορτάζ αυτού του είδους φιλοξένησε την Πρωταπριλιά το Πρώτο Θέμα, με τον πρωτοσέλιδο τίτλο «Πέτα τη γιαγιά στη Χρυσή Αυγή» και την επεξήγηση «Η ελλιπής αστυνόμευση σε περιοχές της Αθήνας έδωσε ρόλο στα στελέχη της Ακροδεξιάς, τα οποία προστατεύουν ηλικιωμένους την ώρα που συναλλάσσονται με τράπεζες ή κάνουν τα ψώνια τους». Το δημοσίευμα συνοδεύεται από φωτογραφίες, εμφανώς στημένες, από την υποτιθέμενη φιλανθρωπική δράση της Χρυσής Αυγής, ενώ η εφημερίδα δεν παραλείπει να χαρακτηρίσει η ίδια με τη λέξη «σοκ» το ρεπορτάζ της.

Υποτίθεται ότι τα ρεπορτάζ αυτά γίνονται για να ερμηνεύσουν τις δημοσκοπικές επιδόσεις της ναζιστικής οργάνωσης. Μόνο που ισχύει το αντίστροφο: θα έπρεπε δηλαδή κανείς να αναζητήσει σε παρόμοια δημοσιεύματα και στην τηλεοπτική υπερπροβολή της «αποτελεσματικής δράσης» των ναζιστών τα αποτελέσματα αυτά των δημοσκοπήσεων.

Όσο για τη δουλειά «βάσης» που υποτίθεται ότι είναι η αιτία της δημοφιλίας της Χρυσής Αυγής σε ορισμένες γειτονιές του κέντρου και ειδικά του Αγίου Παντελεήμονα, προστατεύοντας τις γριές κλπ., δεν είναι τίποτα άλλο παρά ένας ακόμα προπαγανδιστικός μύθος. Η μόνη προστασία που προσφέρει η Χρυσή Αυγή είναι η κλασική προστασία μπράβων προς μαγαζιά. Επίκεντρο της δράσης της οργάνωσης στην περιοχή ήταν ένα καφέ-μπαρ απέναντι από την είσοδο του Αγίου Παντελεήμονα, μέχρι που ο ιδιοκτήτης του (υποψήφιος περιφερειάρχης της Χρυσής Αυγής στη Δυτική Ελλάδα το 2010) συνελήφθη για διπλή δολοφονία με πληρωμένο συμβόλαιο.

Η Χρυσή Αυγή ανεβαίνει δημοσκοπικά για τον ίδιο λόγο που ανέβαινε και το ΛΑΟΣ, πριν από λίγα χρόνια, επειδή δηλαδή έχει την αβάντα των ΜΜΕ. Βέβαια η αβάντα αυτή δεν γίνεται με την ίδια μεθοδολογία (δηλαδή την υπερπροβολή των στελεχών, όπως συνέβαινε με τα τηλεπρόβλητα στελέχη του Καρατζαφέρη), αλλά με την υπόγεια προπαγάνδα ότι εδώ που φτάσαμε χρειάζεται ακραία αντιμετώπιση των μεταναστών. Στο ίδιο φύλλο του πρωταπριλιάτικου Πρώτου Θέματος ο Αναστασιάδης ταυτίζεται με την πιο ακραία εκδοχή του χρυσαγίτικου λόγου, με το αίτημα «Μπάτσοι παντού» και «άμεση εκδίωξη των λαθρομεταναστών». Από κοντά, έστω και με πιο στρογγυλεμένο τρόπο όλα τα κυρίαρχα μέσα ενημέρωσης, τα οποία θεωρούν ότι προσφέρουν υπηρεσίες στον δικομματισμό όταν εκπέμπουν μονοθεματικά δελτία για τους «λαθρομετανάστες» και την εγκληματικότητα, ενώ στην πραγματικότητα στρώνουν το έδαφος για τη Χρυσή Αυγή και τους ομοϊδεάτες της σε άλλα κόμματα.

Το είδαμε και στο πογκρόμ που ακολούθησε τη δολοφονία του Καντάρη στην Ιουλιανού τον περασμένο Μάιο. Τα ΜΜΕ εμφάνισαν σε μεγάλο βαθμό ως «δικαιολογημένη αντίδραση» την οργανωμένη Χρυσαυγίτικη αιματηρή επιδρομή που οδήγησε και στο θάνατο νεαρού μετανάστη.

Το τι ακριβώς κάνει η Χρυσή Αυγή στον Άγιο Παντελεήμονα το έχει εξηγήσει ο ίδιος ο φίρερ της. Μιλώντας κατά την προεκλογική περίοδο, φιλοξενούμενος στην εκπομπή του Νίκου Χατζηνικολάου (27.9.2010) ο Μιχαλολιάκος ανέλυσε το «πρόγραμμά» του ως εξής: «Τρία ευρώ το μήνα να δίνει κάθε αθηναίος πολίτης, συγκεντρώνεται ένα ποσό τριών εκατομμυρίων ευρώ. Θα φτιάξουμε ιδιωτικές εταιρείες ασφάλειας από μέλη του κόμματός μας (...) Θα ζητήσουμε άδειες οπλοφορίας, όπως έχουν πολλοί μεγαλοεπιχειρηματίες τέσσερις και πέντε οπλοφόρους. Γιατί να μην έχει κι ο Δήμος Αθηναίων 200 ενόπλους να προστατεύουν τη ζωή των πολιτών του;»!

Αυτό είναι η Χρυσή Αυγή: αυτόκλητοι ναζιστές μπράβοι που διεκδικούν λεφτά για τη δράση τους. Κάποιοι απ’ αυτούς έχουν επαφές με μεγαλοεπιχειρηματίες ως σωματοφύλακες, ενώ οι νεότεροι αρκούνται στο πούλημα προστασίας στα μικρομάγαζα του κέντρου.

3. Το πρόσχημα του διαλόγου

Το τελικό επιχείρημα όσων μέσων ενημέρωσης δίνουν λόγο στη Χρυσή Αυγή είναι ότι ακόμα και οι ναζιστές πρέπει να ακούγονται, γιατί κι αυτοί εκφράζουν μια άποψη, εφόσον εκπροσωπούνται από ένα νόμιμο κόμμα. Ασφαλώς είναι πανευρωπαϊκή πρωτοτυπία η παρουσία στην Ελλάδα ενός πολιτικού μορφώματος ανοιχτά ναζιστικού που διεκδικεί μάλιστα την είσοδο στη Βουλή. Γιατί πέρα από την ομολογημένη ταύτισή της με τον ναζισμό, η ομάδα αυτή λειτουργεί ως ανοιχτή εγκληματική συμμορία. Μ’ άλλα λόγια, εδώ δεν μιλάμε για «θεωρητικούς» του ναζισμού, οι οποίοι εκφράζουν απλώς δημόσια τις «απόψεις» τους.

Υπάρχουν δεκάδες τελεσίδικες δικαστικές αποφάσεις, στις οποίες καταγράφεται η δράση αυτή. Πιο χαρακτηριστική η απόφαση 1167/2010 του Ποινικού Τμήματος του Αρείου Πάγου, με την οποία απορρίφθηκε η αίτηση αναίρεσης του γνωστού «Περίανδρου», κατά της 116, 162, 163/2009 απόφασης του Μικτού Ορκωτού Εφετείου Αθηνών. Έτσι τελεσιδίκησε η καταδικαστική απόφαση εις βάρος του για την απόπειρα ανθρωποκτονίας του συνδικαλιστή φοιτητή Δημήτρη Κουσουρή τον Ιούνιο του 1998. Και ο μεν «Περίανδρος», παλιός υπαρχηγός και «φαλαγγάρχης» της «Χρυσής Αυγής» είναι από τον Δεκέμβριο του 2009 ελεύθερος, αφού εξέτισε μέρος της ποινής του, όμως η απόφαση του Αρείου Πάγου επικυρώνει το σκεπτικό του Εφετείου, το οποίο περιγράφει αναλυτικά τη δράση της οργάνωσης σ' αυτό το αιματηρό επεισόδιο.

«(Ο κατηγορούμενος Α. Α. ή Περίανδρος κηρύσσεται ομόφωνα ένοχος του ότι) στις 16.6.1998 και περί ώρα 5.15' στην Αθήνα και συγκεκριμένα σε υπαίθριο χώρο του αναψυκτηρίου (...) από κοινού ενεργών με άλλα εννέα περίπου άτομα, μέλη όπως και ο ίδιος της οργάνωσης Χρυσή Αυγή, τα στοιχεία των οποίων δεν εξακριβώθηκαν από τη διενεργηθείσα ανάκριση, έχοντας αποφασίσει να τελέσουν το κακούργημα της ανθρωποκτονίας με πρόθεση, επιχείρησαν πράξη που περιείχε τουλάχιστον αρχή εκτελέσεως αυτού, ήτοι έχοντας αποφασίσει να σκοτώσουν τον Δημήτριο Κουσουρή, φοιτητή (...) επιτέθηκαν κατ’ αυτού αιφνιδιαστικά με ξύλινα ρόπαλα που κρατούσαν τόσο ο ίδιος όσο και οι λοιποί συναυτουργοί και κατάφεραν κατ' αυτού με τρομακτική βιαιότητα και αγριότητα πολλαπλά χτυπήματα κυρίως στο κεφάλι και σε όλο το σώμα του (...) Απέτυχαν όμως και δεν ολοκλήρωσαν τελικά τον ανθρωποκτόνο σκοπό τους από αίτια εξωτερικά και ανεξάρτητα της θελήσεώς τους».

Δηλαδή το δικαστήριο επικυρώνει το γεγονός ότι την εγκληματική ενέργεια την έκανε η Χρυσή Αυγή ως ομάδα και περιγράφει τη δράση μιας δεκαμελούς φάλαγγας της οργάνωσης. Ποιος «διάλογος» μπορεί να γίνει με μια τέτοια ομάδα και ποιες «απόψεις» περιμένει ν’ ακούσει κανείς απ’ τα μέλη της;

Υπάρχει εδώ ο αντίλογος ότι μέχρι και οι φυλακισμένοι ακόμα και οι βαρυποινίτες βγαίνουν τηλεφωνικά σε τηλεοπτικές εκπομπές και υπερασπίζονται το δίκιο τους. Και πολύ καλά κάνουν. Αλλά όπως κανείς δεν καλεί καταδίκους για να εγκωμιάσουν το έγκλημά τους, έτσι και δεν θεωρούμε δημοκρατικό δικαίωμα των ναζιστών να μας εξηγούν για ποιο λόγο πρέπει να εφαρμόσουν κι αυτοί την «τελική» τους λύση στην Ελλάδα, αυτή τη φορά εναντίον των μεταναστών. Αν κάποιος Χρυσαυγίτης θέλει να μας εξηγήσει για ποιο λόγο συμμετείχε στην επίθεση κατά του Κουσουρή ή σε κάποια άλλη επίθεση κατά αριστερών πολιτών, φοιτητών ή μεταναστών, πολύ ευχαρίστως να τον ακούσουμε. Κι εμείς και η δικαιοσύνη. Αλλά η εκλαϊκευση του Mein Kampf για μεσημεριανάδικο πάει πολύ να θεωρείται «δημοκρατικός διάλογος».

4. Η ανοχή του συστήματος

Με αυτά τα δεδομένα, πώς να ερμηνεύσει κανείς την ανοχή του ελληνικού πολιτικού συστήματος; Πιστεύω ότι η απάντηση βρίσκεται σε ένα χαρακτηριστικό που ξεχωρίζει τα ελληνικά ακροδεξιά μορφώματα από τα αδελφά κόμματα της Ευρώπης: οι βαθιές ρίζες της Ακροδεξιάς στον ελληνικό κρατικό μηχανισμό. Ας μην ξεχνάμε, ότι τη στιγμή που οι ευρωπαϊκές χώρες εκδημοκρατίζονταν μετά τον Παγκόσμιο Πόλεμο, στην Ελλάδα είχαμε το ιδιότυπο μετεμφυλιακό κράτος και στη συνέχεια τη δικτατορία. Η Ακροδεξιά, δηλαδή, υπήρξε χαραγμένη στο εσωτερικό του κρατικού μηχανισμού, δεν ήταν καθόλου ξένη προς την αυθόρμητη ιδεολογία που παράγει κάθε τέτοιου είδους κοινωνική ομάδα. Η απήχηση, λοιπόν, σε ορισμένα στρώματα των ιδεών της Ακροδεξιάς αντανακλά και τον τρόπο συγκρότησης αυτού του μηχανισμού.

Φέρνω εδώ το παράδειγμα της σχέσης Χρυσής Αυγής και ΕΛ.ΑΣ., όπου δεν παρατηρείται μόνο η αυτονόητη απήχηση ακροδεξιών ιδεών σε ένα σώμα που ασκεί εξ επαγγέλματος βία σε εργαζόμενους. Είναι γνωστό ότι η νεοναζιστική ομάδα χρησιμοποιείται από τις δυνάμεις καταστολής συστηματικά στο ρόλο που έπαιζαν κάποτε οι λεγόμενοι «αγανακτισμένοι πολίτες» μόνο που εδώ η βία που ασκείται ελεύθερα είναι πολύ χειρότερη. Τη σχέση αυτή έχει περιγράψει αναλυτικά στο βιβλίο του ένα πρώην ηγετικό της στέλεχος: «Μας έστελναν μεμονωμένα, λες και ήμασταν παρακρατικοί ‘αγανακτισμένοι πολίτες’, να ενισχύσουμε την προσπάθεια της αστυνομίας» (Χάρης Κουσουμβρής, «Γκρεμίζοντας τον μύθο της Χρυσής Αυγής», εκδ. «Ερεβος», Πειραιάς 2004).

5. Η μόνη απάντηση

Το συμπέρασμα είναι ότι κανένας διάλογος δεν είναι δυνατός με τους ναζιστές. Αυτό ισχύει και για τους δημοσιογράφους αλλά και για τους πολιτικούς που θα βρεθούν σε λίγες μέρες αντιμέτωποι με το ίδιο δίλημμα. Φυσικά όσοι αισθάνονται πολιτική συγγένεια με τον φίρερ της Χρυσής Αυγής μπορούν ελεύθερα να τον καλούν στις εκπομπές τους ή να τον προβάλλουν στις στήλες τους. Αλλά ας μην επικαλούνται την ανάγκη «διαλόγου» ή την «ελευθερία των απόψεων» γιατί η προπαγάνδιση των πογκρόμ δεν είναι «άποψη», είναι «εγκωμιασμός εγκλήματος».

Βέβαια η ναζιστική συμμορία έχει και έναν άλλο τρόπο να πείθει τους τηλεπαρουσιαστές να την προβάλλουν. Ακούσαμε πριν από λίγους μήνες τον Άκη Παυλόπουλο να λέει τηλεφωνικά στο δελτίο του απευθυνόμενος στον κ. Μιχαλολιάκο: «Είπατε πριν από λίγο τηλεφωνώντας ότι αν δεν σας βγάλω στον αέρα πρέπει να πάρω σωματοφύλακες;» Και ο φίρερ με καμάρι: «Βεβαίως το είπα και το επαναλαμβάνω».

Αλλά αν ο τρόμος που έχει εξαπολύσει εναντίον των μεταναστών εξαπλωθεί και στο χώρο των μέσων ενημέρωσης, τότε η ναζιστική συμμορία θα έχει κερδίσει προτού καν γίνουν οι εκλογές. Αυτή άλλωστε είναι η παραδοσιακή μέθοδος που ακολούθησε το πρότυπό τους, ο Χίτλερ.

Αυτός είναι ο λόγος που στο ίδιο δίλημμα πρέπει να απαντήσουν και οι θεσμοί της δημοκρατίας, όσοι τουλάχιστον απ’ αυτούς εξακολουθούν να υπηρετούν την αποστολή του.

ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ ΓΙΑ ΜΙΑ ΕΛΛΑΔΑ ΚΑΡΑΦΛΗ

ΑΝΤΙΦΑΣΙΣΤΙΚΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ – ΠΟΡΕΙΑ ΠΛΑΤΕΙΑ ΣΗΜΗΡΙΩΤΗ Ν. ΙΩΝΙΑ

ΣΚΟΥΠΑ ΣΤΟΥΣ ΦΑΣΙΣΤΕΣ

ΟΧΙ ΣΤΟ ΦΑΣΙΣΜΟ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΗ ΒΙΑ

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ – ΠΟΡΕΙΑ

ΤΡΙΤΗ 10 ΑΠΡΙΛΗ 6 ΜΜ

ΠΛΑΤΕΙΑ ΣΗΜΗΡΙΩΤΗ Ν. ΙΩΝΙΑ

ΚΑΜΙΑ ΑΝΟΧΗ ΣΕ ΡΑΤΣΙΣΤΙΚΕΣ ΕΝΕΡΓΕΙΕΣ

ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΤΩΝ ΑΦΕΝΤΙΚΩΝ ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΛΟΙ ΞΕΝΟΙ

ΓΙΑ ΝΑ ΤΕΛΕΙΩΝΟΥΜΕ ΜΕ ΤΟ ΘΕΜΑ ΤΟΥ ΦΑΣΙΣΜΟΥ

Ο φασισμός ανά την πάροδο των χρόνων παρουσιάζεται ως μια ολοκληρωτική πολιτική ιδεολογία που σκοπό έχει, μέσω της επιβολής εξουσίας, την δημιουργία του έθνους ως την απόλυτη κοινωνική πραγματικότητα Η έννοια του φασισμού ως πολιτική ιδεολογία εφαρμόστηκε επίσημα για τους αστούς ιστορικούς πρώτη φορά με το καθεστώς του Μουσολίνι στην Ιταλία το 1922.Ο ουσιαστικός στόχος του φασισμού είναι η συσσώρευση δύναμης και κέρδους. Αυτό επιτυγχάνεται μέσω της εκμετάλλευσης - υποτίμησης του ατόμου ως κομμάτι της εργατικής τάξης και του απόλυτου εξουσιαστικού ελέγχου του του από την αστυνομία και τον στρατό. Ο ίδιος αυτός στόχος είναι κι εκείνος του σημερινού υπάρχοντος καπιταλιστικού συστήματος. Δημοκρατία και δικτατορίες είναι πολιτεύματα που απλά εναλλάσσονται μεταξύ τους ανάλογα με τις κοινωνικές καταστάσεις και στοχεύουν στα ίδια αποτελέσματα.

Η κατάργηση της κοινωνικής και ταξικής αντιπαλότητας στοχεύουν στον αποπροσανατολισμό από την ταξική θέση του καθενός, μέσω της προβολής του έθνους, το οποίο ορίζεται βάσει αποκλειστικών βιολογικών, πολιτισμικών και ιστορικών συνθηκών, υπεράνω κάθε άλλης αξίας. Μ' αυτόν τον τρόπο δημιουργείται ένα κράτος -ή μια κοινωνική πραγματικότητα- βασισμένη στην εθνική-θρησκευτική ενότητα και την κοινωνική στασιμότητα, προς όφελος των εξουσιαστικών δομών και της άρχουσας τάξης. Η κοινωνική αυτή σταθεροποίηση ενισχύει τον διάχυτο ρατσισμό, ο οποίος προωθείται από το κράτος με σκοπό την τρομοκρατία και τον αποπροσανατολισμό της κοινής γνώμης. Ο ρατσιστικός εθνικιστικός λόγος, προβάλλεται από κάθε καθεστωτικό μέσο, ενώ παράλληλα ρατσιστικές παρακρατικές επιθέσεις συγκαλύπτονται και διαστρεβλώνονται από τα Μ.Μ.Ε. . Σε πολλές περιπτώσεις η άμεση συνεργασία του κράτους με φασιστικές ομάδες είναι απροκάλυπτη.

Η διαρκής προώθηση του ρατσισμού και του εθνικισμού από το κράτος έχει οδηγήσει σε πλήθος φασιστικών ενεργειών. Τους τελευταίους μήνες σε καθημερινό επίπεδο δυνάμεις ΜΑΤ μαζί με ασφαλίτες και μηχανές της ομάδας Δέλτα επιτίθενται στους μετανάστες μικροπωλητές έξω από την ΑΣΟΕΕ και την

Νομική. Τον Φεβρουάριο του 2009 πραγματοποιήθηκε επίθεση με χειροβομβίδα στο “Στέκι Μεταναστών” στην Τσαμαδού στα Εξάρχεια. Τον Μάιο του 2011,με αφορμή την δολοφονία του Μανώλη Καντάρη από μετανάστες, ξέσπασε παρατεταμένο ρατσιστικό πογκρόμ σε Κυψέλη, Βικτώρια και Ομόνοια, επιθέσεις σε σπίτια μεταναστών σε διάφορες περιοχές της Αθήνας και τα γεγονότα αυτά κορυφώθηκαν με την δολοφονία μετανάστη από το Μπαγκλαντές στα Κάτω Πατήσια. Πέρα από τις επιθέσεις σε μετανάστες, οι φασιστικές αυτές επιθέσεις (σε συνεργασία πάντα με την αστυνομία) στοχοποίησαν και τις καταλήψεις “Πατησίων 61 και Σκαραμαγκά” και “Βίλλα Αμαλίας”. Άλλες παρόμοιες επιθέσεις ήταν και η επίθεση με μολότοφ στην κατάληψη “Λέλα Καραγιάννη” τον Νοέμβρη του 2009,τα μαχαιρώματα συντρόφων από φασίστες στο στέκι “Αντίπνοια” τον Ιούνη του 2009 και την επίθεση 25 φασιστοειδών στην φυσικομαθηματική σχολή του ΕΚΠΑ τις 29 Μαρτίου του 2012 που οδήγησε σε τραυματισμό 4 φοιτητών.

Την Κυριακή 25 Μάρτη 2012 στην πλατεία Σημηριώτη στην Ν.Ιωνία, μετανάστες δέχτηκαν επίθεση από φασίστες. Κάποιος περαστικός στην προσπάθεια του να τους σταματήσει κάλεσε την αστυνομία του Α.Τ. Ν.Ιωνίας. Όταν κατέφθασαν οι αστυνομικοί ανέφεραν τους φασίστες ως “δικούς τους”, φόρεσαν χειροπέδες στα θύματα της επίθεσης και στον δρόμο μπάτσοι και φασιστές συνέχισαν να τους χτυπάνε από κοινού. Στο τμήμα όπου τους προσήγαγαν τους χτύπησαν ξανά, όπως κι έναν ακόμα μετανάστη που είχε προσέλθει στο τμήμα για τα έγγραφα του.

Ο φασισμός δεν αποτελεί ένα ξέχωρο πολιτικό σύστημα αλλά είναι άρρηκτα συνδεδεμένος με το υπάρχον καπιταλιστικό πλάνο. Η κοινωνική ειρήνη χτίζεται μέσα από την συναίνεση αντιμαχόμενων τάξεων. Από αυτήν την υποχώρηση και αδρανοποίηση του κοινωνικού χώρου, οι σκοποί των κρατιστών

επιτυγχάνονται χωρίς καμία πλέον αντίσταση. Ας δώσουμε τέλος στην ανοχή και την συγκάλυψη κάθε φασιστικής ενέργειας.

ΚΑΜΙΑ ΑΝΟΧΗ ΣΕ ΡΑΤΣΙΣΤΙΚΕΣ ΕΝΕΡΓΕΙΕΣ ΣΤΙΣ ΓΕΙΤΟΝΙΕΣ ΜΑΣ

ΟΧΙ ΣΤΟΝ ΦΑΣΙΣΜΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΗ ΒΙΑ

Αντιφασίστριες – Αντιφασίστες

ΣΟΥ ΘΥΜΙΖΟΥΝ ΜΗΠΩΣ ΚΑΤΙ ΟΛΑ ΑΥΤΑ??

Οι φύρερ της διπλανής πόρτας

Ο κ. Μιχαλολιάκος ρίχνει τους τόνους του εξτρεμισμού προκειμένου να μπει στη Βουλή και ομνύει εις τον θεόν... Απόλλωνα

«Στις 30 Απριλίου 1945 μια λαμπερή σελίδα της σύγχρονης Ιστορίας κλείνει. Ο Μεγάλος Ανδρας του 20ού αιώνα, ο εμψυχωτής και απόστολος της Επαναστάσεως του Αγκυλωτού Σταυρού είναι νεκρός. Χίλια εννιακόσια σαράντα πέντε, όλοι αυτοί που πίστεψαν στα μεγάλα ιδανικά της Εθνικοσοσιαλιστικής Επαναστάσεως νιώθουν παγωμένοι, δείχνουν διστακτικοί απέναντι στο μέλλον, σε ένα μέλλον χωρίς την παρουσία και την καθοδήγηση Εκείνου». Αυτά έγραφε το 1987 σε άρθρο του για τον Χίτλερ στο περιοδικό «Χρυσή Αυγή» ο ηγέτης της κ. Ν. Μιχαλολιάκος. Θα μπορούσε ο κ. Μιχαλολιάκος να ισχυριστεί ότι αυτά είναι περασμένα ξεχασμένα. Ωστόσο ο ίδιος, όπως δημοσιεύεται στο περιοδικό του κόμματος, τον Μάιο του 2005 βρέθηκε στο Βερολίνο για να τιμήσει με το γερμανικό ναζιστικό κόμμα NPD την επέτειο της ήττας του Χίτλερ (Μάιος 1945) και την ίδια περίοδο ήταν ένας από τους ομιλητές στο Μιλάνο σε εκδήλωση του ιταλικού φασιστικού κόμματος Forza Nuova, τα μέλη του οποίου αυτοχαρακτηρίζονται φασίστες.


Ο λύκος κι αν εγέρασε και άλλαξε το μαλλί του, μήτε τη γνώμη άλλαξε, μήτε την κεφαλή του. Η λαϊκή αυτή ρήση φαίνεται πως ταιριάζει γάντι στον χαρακτήρα της Χρυσής Αυγής, η οποία παραμένει προσηλωμένη στην αγάπη της για τους φασίστες και τους ναζιστές και θρηνεί που ο Χίτλερ δεν κατάφερε να κάνει τον κόσμο ένα παγκόσμιο στρατόπεδο.

Οι δημοσκοπήσεις όμως που τους δίνουν ξαφνικά έναν εκλογικό αέρα έκαναν τον λύκο, μεσούσης της κρίσης, να φορέσει την «αθώα» προβιά του εθνικιστή. Ξαφνικά οι επιθέσεις κουρεμένων Χρυσαυγιτών σε μετανάστες και αριστεριστές (τουλάχιστον φανερά) περιορίστηκαν στα κλεμμένα από το ΠαΣοΚ συνθήματα στους τοίχους, όπως «Η Ελλάδα ανήκει στους Ελληνες», καθώς και στα ρατσιστικά συνθήματα, όπως «Εξω οι ξένοι από τη χώρα».

Μέλη της Χρυσής Αυγής άρχισαν να υποκαθιστούν την Αστυνομία συνοδεύοντας ανυποψίαστους ηλικιωμένους ΑΤΜ των τραπεζών και - το σημαντικότερο - από τη μία ημέρα στην άλλη ο ηγέτης του κόμματος (και δημοτικός σύμβουλος στον Δήμο Αθηναίων) άρχισε να αποστασιοποιείται και από τον... φασισμό: «Ο φασισμός είναι δαιμονολογία. Φασισμός στην Ιταλία σήμαινε ότι πίσω απ' αυτόν βρίσκεται το κράτος. Εμείς εδώ στην Ελλάδα πιστεύουμε στο Εθνος, στο εθνικό κράτος. Αλλωστε δεν χαιρετούσαν και Ελληνες του Μεταξά έτσι; Δεν χαιρετούσε έτσι και ο σερ Οσβαλντ Μόσλεϊ, ηγέτης της Βρετανικής Ενωσης Φασιστών, που όμως πολέμησε τους Γερμανούς;» λέει. Και για τον ναζιστικό χαιρετισμό που εθεάθη να φωτογραφίζεται στο πρώτο δημοτικό συμβούλιο του Δήμου Αθηναίων ο ηγέτης της Χρυσής Αυγής τον θεωρεί... παρεξήγηση και ότι είναι ζήτημα... μοιρών.

Ο φασισμός είναι ζήτημα... μοιρών

Ο Χίτλερ ύψωνε το χέρι του κατά 90 μοίρες όταν χαιρετούσε, αλλά ο ίδιος το υψώνει κατά 75 μοίρες, για να χαιρετίσει όμως, όπως λέει, τον Απόλλωνα, τον θεό του Ηλιου. Αν και ισχυρίζεται ότι το Καταστατικό του κόμματός του δεν προβλέπει «επίσημο χαιρετισμό», εν τούτοις μέλη της Χρυσής Αυγής σε πολλές περιπτώσεις χρησιμοποιούν τον φασιστικό χαιρετισμό και όλοι προφανώς ενθυμούνται την πορεία του σώματος των Βατραχανθρώπων (παρέλαση της 25ης Μαρτίου 2010), όταν οι δύο επικεφαλής τους - σύμφωνα με τα τότε δημοσιεύματα, μέλη της Χρυσής Αυγής - φώναζαν ρατσιστικά και εθνικιστικά συνθήματα.

Αλλαξαν ακόμη και θρησκεία, προφανώς για να διεισδύσουν στην κοινωνία. Ως το 2002 πολλά δημοσιεύματα της Χρυσής Αυγής υμνούσαν το Δωδεκάθεο (που ταιριάζει με τον μύθο των αρίων φυλών), τον θεό Πάνα, ακόμη και τον... Εωσφόρο. Τα τελευταία χρόνια έκαναν στροφή 180 μοιρών και άρχισαν να γράφουν και να μιλούν για τη χριστιανική ορθοδοξία, για την ηθική που πρέπει να επικρατεί στον χριστιανισμό, και τα εγκαίνια των γραφείων τους άρχισαν πλέον να γίνονται με τις ευχές και το λιβανιστήρι παπάδων, μοναχών κτλ.

Υπάρχουν όμως άλλες σταθερές που δεν πρόκειται να αλλάξουν, όπως η αντίθεσή τους στους ομοφυλόφιλους (τους «π...δες», όπως τους αποκαλούν) αν και, όπως λέγεται, υπήρξαν καταγγελίες για παιδοφιλία και ομοφυλοφιλία για ορισμένα μέλη της Χρυσής Αυγής: «Ξέρετε πόσοι ομοφυλόφιλοι έχουν ψηφίσει ως τώρα και ΝΔ και ΠαΣοΚ; Εμείς την ομοφυλοφιλία τη θεωρούμε ανωμαλία» απαντά όταν ερωτάται σχετικά ο ηγέτης του κόμματος που θεωρεί «κατακριτέες πράξεις» τόσο την ομοφυλοφιλία όσο και την παιδοφιλία. Και σταματά αμέσως τη συζήτηση εδώ.

«Περνάει ο στρατός, της Ελλάδος φρουρός»

Κατήρτισαν ψηφοδέλτια σε όλες τις εκλογικές περιφέρειες με υποψηφίους στην πλειονότητά τους απόστρατους αξιωματικούς του Στρατού, της Αστυνομίας, του Λιμενικού, της Πυροσβεστικής και των Βατραχανθρώπων, παρουσίασαν προεκλογικό πρόγραμμα, μακιγιάροντας το πραγματικό πρόσωπο της Χρυσής Αυγής με στοιχεία αντικαπιταλιστικά, «σοσιαλιστικά» (εθνικοποίηση τραπεζών και άλλα), φιλολαϊκά και σούπερ εθνικιστικά (επανάκτηση της Βόρειας Ηπείρου και απελευθέρωση των Κατεχομένων της Κύπρου, άμεση απέλαση όλων των ξένων και επαναφορά του καθεστώτος για τις νάρκες διασποράς στα σύνορα) και, φυσικά, αντιμνημονιακά.

Ζητούν άμεση καταγγελία του μνημονίου, λογιστικό έλεγχο του δημοσίου χρέους από το 1974, διαγραφή των τραπεζικών χρεών, θέσεις για το μνημόνιο που δεν διαφέρουν από τις θέσεις ενός μεγάλου τμήματος των κομμάτων της Αριστεράς. Επίσης είναι αντίθετοι στους Αμερικανούς και σε καθετί το αμερικανόφερτο, όπως βεβαίως και στους Τούρκους. Ακόμη και στα τουρκικά σίριαλ επιτίθενται, τα οποία στοχεύουν, όπως σημειώνουν, «στην απαξίωση του ελληνικού πολιτισμού και στο να ξεχαστούν τα ήθη, τα έθιμα και οι παραδόσεις του έθνους».

Μεταμορφώσεις
Ψαρεύουν στη λίμνη της λαϊκής οργής
Η Χρυσή Αυγή επιτίθεται με σφοδρότητα εναντίον των κομμάτων των κκ. Καμμένου και Καρατζαφέρη (άνοιξε ήδη πόλεμο μαζί τους), επειδή προφανώς θεωρεί ότι αντλεί από τον ίδιο εκλογικό κουβά. «Φασίστες» αποκαλεί τους Χρυσαυγίτες ο κ. Καρατζαφέρης, και μάλιστα τις κατηγορίες αυτές τις εκτοξεύει από το βήμα της Βουλής: «Εψαξα σήμερα λίγο το θέμα και είδα ότι 15 εξώφυλλα του περιοδικού του κόμματος αυτού φιλοξενούν τον Χίτλερ, τον Γκέμπελς, τον Ρούντολφ Ες, τη σβάστικα που μας οδηγεί. Εκεί φτάσατε τα πράγματα, σε αυτή την εσχάτη προδοσία, αυτά τα ακραία κόμματα να αποτελούν λιμάνι για τον απελπισμένο κόσμο» είπε στην Ολομέλεια της Βουλής ο πρόεδρος του ΛΑΟΣ.

Είναι αλήθεια - και σε αυτό συμφωνούν κοινωνιολόγοι αλλά και πολιτικοί - ότι ακραία φασιστικά κόμματα (ή εθνικιστικά, όπως ορισμένα αυτοαποκαλούνται) εκμεταλλεύονται τις κοινωνικές εκρήξεις, την οικονομική κρίση, τη φτώχεια, το σαθρό πολιτικό σύστημα και ψαρεύουν «ψηφαλάκια» στο εκλογικό σώμα υποδυόμενοι κάτι άλλο από αυτό που είναι. Ενδύονται δηλαδή με φιλολαϊκό μανδύα σε μια προσπάθεια να παραπλανήσουν τους ψηφοφόρους, οι περισσότεροι από τους οποίους μάλλον δεν διάβασαν κείμενα της Χρυσής Αυγής περί Δημοκρατίας: «Η Δημοκρατία είναι και αυτή από τις μεγαλύτερες απάτες του συστήματος. Εμείς οι Εθνικιστές δεν επιθυμούμε κάποια βελτίωση των - έτσι κι αλλιώς - σάπιων και σαθρών δομών του υπάρχοντος συστήματος. Αντίθετα, αγωνιζόμαστε για την ανατροπή του, ως βασική προϋπόθεση για τη Σωτηρία και Αναγέννηση του Λαού μας» γράφτηκε πριν από λίγους μήνες στο περιοδικό του κόμματος.

ΠΗΓΗ

ΚΑΜΙΑ ΑΝΟΧΗ ΣΤΟΥΣ ΝΑΖΙ ΚΑΙ ΣΕ ΟΣΟΥΣ ΤΟΥΣ ΣΤΗΡΙΖΟΥΝ

Το κανάλι Hπειρος TV1 έδωσε βήμα στους ναζιστές της χρυσής αυγής σε εκπομπή του (πράγμα το οποίο φυσικά δε γίνεται και με κόμματα οπως η ανταρσύα). Η απάντηση αντιφασιστών ήταν άμεση και το γιαούρτι έφυγε σύννεφο στο δημοσιοκάφρο.

Δελτίο Τύπου Ένωσης Ιατρών Νοσοκομείων Αθήνας – Πειραιά

Η ΕΙΝΑΠ απαντώντας στον υπουργό Υγείας Α.Λοβέρδο που ζήτησε τη δημιουργία ξεχωριστών χώρων νοσηλείας για μετανάστες που πάσχουν από μεταδοτικά νοσήματα ώστε να μην μεταδίδονται σε άλλους ασθενείς στα νοσοκομεία, εξέδωσε το ακόλουθο δελτίο τύπου:

Η ΕΙΝΑΠ αδυνατεί να κατανοήσει τις πρόσφατες δηλώσεις του υπουργού Υγείας.

Τα νοσοκομεία είναι χώροι περίθαλψης και όχι χώροι αναγκαστικής κράτησης.

Η κυβέρνηση αντί να εξαπολύει προεκλογικά πυροτεχνήματα, πρέπει να φροντίσει να ενισχυθούν άμεσα και επειγόντως τόσο οι Μονάδες Λοιμώξεων όσο και τα υπόλοιπα Τμήματα των δημόσιων νοσοκομείων, ώστε να παρέχουν αξιοπρεπή, σύγχρονη και δωρεάν περίθαλψη σε όλο τον πληθυσμό που την έχει ανάγκη, ανεξαρτήτως χρώματος, φυλής ή ιθαγένειας.

Σε κάθε περίπτωση, για το αν κάποιος είναι ασθενής ή όχι και για το αν χρειάζεται νοσηλεία ή όχι, πρέπει να αποκλειστικά ο ειδικός γιατρός.

ΠΗΓΗ

Η λαθρομετανάστευσις εις τον λιμένα Πειραιώς

Οι λέξεις «λαθρομετανάστης, λαθρομετανάστευση» μπήκαν στην επικαιρότητα και στα λεξικά στη δεκαετία του 1990. Σε παλιότερα λεξικά δεν φαίνεται να υπάρχουν: για παράδειγμα, δεν τις έχει το 15τομο λεξικό του Δημητράκου (1938)· ομολογώ ότι δεν έχω τώρα πρόχειρο κι έτσι δεν έχω κοιτάξει το κάπως νεότερο λεξικό του Ι. Σταματάκου, αλλά υποθέτω πως δεν τις έχει ούτε αυτό. Ακόμα πιο χαρακτηριστικά, το Ελληνικό Λεξικό των Τεγόπουλου-Φυτράκη, που πρέπει να κυκλοφόρησε το 1993 (δεν έχει χρονολογία, αλλά για εκεί το λογαριάζω) δεν περιλαμβάνει τέτοιο λήμμα. Αντίθετα, το Λεξικό Μπαμπινιώτη και το ΛΚΝ, που κυκλοφορούν και τα δύο το 1998, έχουν το λήμμα.

Ωστόσο, σε σώματα κειμένων βρίσκουμε από παλιότερα αναφορές σε λαθρομετανάστες και στη λαθρομετανάστευση. Κάνοντας, για παράδειγμα, αναζήτηση στο σώμα των Νέων, βρίσκουμε σποραδικές αναφορές σε ασιάτες μετανάστες από το 1975, καθώς και τους πρώτους «κινδυνολογικούς» τίτλους (π.χ. Κίνδυνοι επιδημιών από λαθρομετανάστες; Νέα 2.9.1978, σ. 5). Αυτές πρέπει να είναι και οι παλαιότερες εμφανίσεις της λέξης «λαθρομετανάστης» για περιπτώσεις μετανάστευσης προς την Ελλάδα. Νωρίτερα, αμέσως μετά τον 2ο Παγκόσμιο Πόλεμο, έχουμε κάμποσες αναφορές σε «λαθρομετανάστες» εβραίους που μετέβαιναν στην Παλαιστίνη. Όμως, η λέξη είχε χρησιμοποιηθεί και πριν από τον πόλεμο. Οι παλιότερες αναφορές που έχω βρει χρονολογούνται από τα τέλη της δεκαετίας του 1920.

Φυσικά, στη δεκαετία του 1920 οι «λαθρομετανάστες» για τους οποίους γίνεται λόγος στον ελληνικό τύπο δεν είναι Ασιάτες, αλλά Έλληνες που προσπαθούσαν να φτάσουν στην Αμερική κυνηγημένοι από τη φτώχεια. Έτσι, σε άρθρο της εφημερίδας Εμπρός (το οποίο αναδημοσίευσε πρόσφατα η Αυγή) από τον Απρίλιο του 1929 διαβάζουμε:

Το ρεύμα της μεταναστεύσεως όχι μόνον εις την Ελλάδα, αλλά και εις ολόκληρον την Ευρώπην είναι ακατάσχετον προς την Αμερικήν. Ούτε ο μεταναστευτικός νόμος, ούτε αι αυστηραί ποιναί αι οποίαι επιβάλλονται εις τους λαθρομετανάστας είναι αρκεταί δια να ανακόψουν το ρεύμα τούτο».

«Εις τον τόπον μας, μάλιστα, πολυάριθμοι πράκτορες εισδύουν εις την Ελληνικήν επαρχίαν και κατορθώνουν δια ποικίλων μεθόδων, εξαπατώντες τους απλοϊκούς να γεμίζουν τις τσέπες των με χρήμα και τις τσέπες των ατυχών ομοεθνών μας με πλαστά διαβατήρια δια να αποστέλλονται ούτοι εις την Αμερικήν όπου είναι άδηλον εάν θα κατορθώσουν αντιμετωπίζοντες παντοίους κινδύνους να εισέλθουν…»

«Πόσα περιστατικά Ελλήνων λαθρομεταναστών δεν μας είναι γνωστά. Χιλιάδες άνθρωποι γυμνητεύουν, πεινούν περιφερόμενοι εις τον Καναδάν ή την Αργεντινήν όπου έχουν αποσταλή πλανηθέντες παρά των πρακτόρων αυτών, οι οποίοι εφρόντισαν να πείσουν τούτους ότι η γη της επαγγελίας είναι εκεί και ότι τα δολλάρια τους αναμένουν εις τας προκυμαίας….

Αντί χρυσού… πείνα

Μερικοί απ’ αυτούς κατορθώνουν, μεταμφιεζόμενοι και με κίνδυνον να τυφεκισθούν επί τόπου, να διέλθουν τα σύνορα του Καναδά και να εισέλθουν εις το έδαφος των Ηνωμένων Πολιτειών. Άλλοι πάλιν πίπτουν θύματα διαφόρων συμμοριών, αι οποίαι ενεδρεύουν εκεί δια να τους απαλλάξουν και από την τελευταίαν πεντάραν, προφασιζόμενοι ότι θα κατορθώσουν να τους εισαγάγουν εις τας Ηνωμένας Πολιτείας.

Άλλοι πάλιν γυμνητεύοντες και πεινώντες φθάνουν προ των ελληνικών Προξενείων και ζητούν την βοήθειάν των να επιστρέψουν εις την Ελλάδα. […] Διάφοροι πράκτορες επενόησαν διαφόρους μεθόδους προς εξαπάτησιν των αστυνομικών αρχών. Μία μέθοδος είναι και αυτή. Αντί ο μετανάστης να επιδείξη εις τον αστυνομικόν έλεγχον το πλαστόν του διαβατήριον […] επιδεικνύει γνήσιον διαβατήριον διά την Βραζιλίαν ή άλλην χώραν, όπου και επιτρέπεται η μετανάστευσις. Του πλαστού διαβατηρίου κάμνει χρήσιν εν Αμερική, όπου υπάρχει πάλιν άλλος κίνδυνος να ανακαλυφθή και να εγκλεισθή εις τας φυλακάς.

Το ρεπορτάζ της εφημερίδας είναι γραμμένο με αφορμή μια αστυνομική επιτυχία. Ο υπαστυνόμος του λιμανιού, έχοντας πληροφορίες, είχε ανακαλύψει τη βαλίτσα με τα πλαστά διαβατήρια 15 λαθρομεταναστών από την περιοχή της Φλώρινας, τους οποίους και οδήγησε «εν πομπή και παρατάξει» στο τμήμα ενώ (αν θέλουμε το πιστεύουμε) οι επιβάτες του ατμοπλοίου «εξεδήλωσαν ενθουσιωδώς τον θαυμασμόν των δια την Ελληνικήν Αστυνομίαν». Μαζί πιάστηκαν και οι πράκτορες, οι οποίοι, διαβάζουμε, είχαν πουλήσει τα πλαστά διαβατήρια αντί 550-900 δολαρίων το καθένα. Και προσθέτει η εφημερίδα: Δι’ όσους δεν κατέθετον ολόκληρον το ποσόν οι πράκτορες ελάμβανον υποθήκας επί των ενοικίων των μέχρις αφίξεως των μεταναστών εις Αμερικήν και εξοφλήσεώς των προς 4% τόκου κατά δολλάριον τον μήνα.

Έχω βρει και λιγάκι παλαιότερες ανευρέσεις της λέξης «λαθρομετανάστης» (ή «λαθρομετανάστευση») σε σώματα εφημερίδων, αν και όχι πολύ παλιότερες. Μέχρι στιγμής, η παλιότερη χρονολογικά είναι από τον Ιανουάριο του 1928, σε «ενημερωτικό» άρθρο του Ελεύθερου Βήματος, με τίτλο «Το μεταναστευτικόν πρόβλημα της Ελλάδος», στο οποίο εξηγείται η ισχύουσα αμερικανική νομοθεσία και γίνεται σαφής προσπάθεια να αποθαρρυνθούν από την ιδέα της λαθραίας εισόδου όσοι δεν συγκεντρώνουν τις προϋποθέσεις για νόμιμη μετανάστευση –που εκείνα τα χρόνια γινόταν με το σταγονόμετρο. Σ’ αυτό το εκτενές κείμενο, βρίσκω τον όρο «λαθρομετανάστης» και συχνότερα «λαθραίος μετανάστης». Σε παλαιότερο κείμενο δεν βρήκα τον όρο.

Πριν από το 1900 λίγοι Έλληνες έφυγαν για τις ΗΠΑ, αλλά από το 1900 έως το 1917 βρίσκω σε μια πηγή ότι έφυγαν για τις ΗΠΑ 450.000 Έλληνες μετανάστες. Παρόλο που το νούμερο αυτό φαντάζει απίστευτο αν σκεφτούμε πόσος ήταν ο πληθυσμός της Ελλάδας, έστω και με τις Νέες Χώρες [δεν έχω πρόχειρα τα νούμερα, απευθύνομαι στη συλλογική σοφία των Λεξιστορικών να τα συμπληρώσουν], γεγονός είναι ότι, κατά το κοινώς λεγόμενο, και με μια δόση υπερβολής, «άδειασε η Πελοπόννησος» τότε. Μετά το 1921 οι Ηνωμένες Πολιτείες ψήφισαν αυστηρούς μεταναστευτικούς νόμους και η φυγή περιορίστηκε. Η εμφάνιση της λέξης «λαθρομετανάστης» στα ελληνικά έντυπα πρέπει να είναι απόρροια της προσπάθειας των Αμερικανών να αποθαρρύνουν την έξοδο των μεταναστών από τις χώρες προέλευσης. Επιφανειακά, η αμερικανική εκστρατεία φαίνεται να τελεσφόρησε –όμως μην ξεχνάμε ότι αυτό που αποθάρρυνε πραγματικά τους επίδοξους μετανάστες ήταν η μεγάλη οικονομική κρίση που χτύπησε τις ΗΠΑ από το 1929 και μετά.

Λαθρομετανάστης στις ΗΠΑ ήταν και ο παππούς του παππού μου. Ξεκίνησε να φύγει μεγάλος, στα τέλη του 19ου αιώνα, από τη Γέρμα Οιτύλου Λακωνίας· καθώς δεν ήταν εντάξει τα χαρτιά του, έφυγε στην Κούβα και από εκεί πέρασε Φλόριντα. Πρώτα δούλεψε στις σιδηροδρομικές γραμμές, αρρώστησε, κατέληξε στη Νέα Υόρκη, όπου το πρωί έπλενε πιάτα σε μαγέρικο και το βράδυ πουλούσε αράπικα φιστίκια, πινότσι, στο δρόμο. Οι ντόπιοι μάγκες, γνωρίζοντας πως είναι λαθραίος και δεν τολμάει να φωνάξει αστυνομία, έβαζαν ταχτικά χέρι στο εμπόρευμα –μέχρι που ο προπροπάππος ο Μιχάλης δεν άντεξε κι έσπασε έναν στο ξύλο. Ήρθε η αστυνομία, αλλά ο Μιχάλης είχε μαζί του το πιστόλι του, πυροβόλησε, τραυμάτισε έναν αστυνομικό, κρύφτηκε σ’ ένα μανιάτικο ξενοδοχείο του λιμανιού και μπάρκαρε, λαθραία πάλι, σε ελληνικό καράβι και γύρισε στο χωριό.

(Τις φωτογραφίες τις πήρα από το τεύχος 39 του περιοδικού «Μάνη χθες, σήμερα, αύριο», όπου υπάρχει άρθρο για τους Μανιάτες μετανάστες στην Αμερική).

Προσθήκη, 19/6:

Προσθέτω τον ακόλουθο πίνακα που μου έστειλε η φίλη Μαρία:

Χρονική περίοδος	Κάτω των 14 ετών	14-44 ετών	Άνω των 45 ετών	σύνολο
1899-1900	710	5.314	153	6.168
1901-1905	3.429	48.822	928	53.179
1906-1910	4.224	151.704	1.687	157.615
1911-1915	6.597	157.404	4.298	168.299
1916-1920	4.913	59.124	6.087	70.124
1921-1924	6.003	26.927	4.682	27.612

Στατιστική Επετηρίς της Ελλάδος σ. 137
στο: Αλέξανδρος Κιτρόεφ, Η υπερατλαντική μετανάστευση, Ιστορία της Ελλάδας του 20^ου αιώνα, τ. Α1.

ΠΗΓΗ