Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα νεοφασισμός. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα νεοφασισμός. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τρίτη 14 Μαΐου 2013

Ο κ. Σαμαράς και η Χρυσή Αυγή

Οι παλινωδίες της συγκυβέρνησης για το νομοσχέδιο καταπολέμησης του ρατσισμού δεν οφείλονται στη γνωστή ασυνεννοησία των στελεχών της. Εξίσου ανυπόστατες είναι και οι κυβερνητικές διαρροές, που αποδίδουν την άγαρμπη απόσυρση του νομοσχεδίου σε δήθεν παρέμβαση παραγόντων της Εκκλησίας ή των Ενόπλων Δυνάμεων.

Στην πραγματικότητα, πίσω από την εσωκυβερνητική διχογνωμία για το νομοσχέδιο αυτό κρύβεται η σύγκρουση δύο γραμμών στο εσωτερικό της κυβέρνησης σχετικά με την αντιμετώπιση του ναζιστικού φαινομένου. Οι μεν υποστηρίζουν ότι πρέπει να αντιμετωπιστεί με κάθε τρόπο (πολιτικό, ιδεολογικό, νομοθετικό) ο πυρήνας και οργανωτής των ρατσιστικών εγκλημάτων, ενώ οι δε επιμένουν ότι πρέπει να μείνει ανοιχτή η δίοδος προς τη Χρυσή Αυγή, υποστηρίζοντας ότι δεν πρέπει να αποκλειστεί και κάποιου είδους συνεργασία των «εθνικοφρόνων» στο μέλλον, προκειμένου να αναχαιτιστεί η δυναμική της Αριστεράς και να βρεθεί μια νέα κυβερνητική λύση αν καταρρεύσει η παρούσα.

xrysh_avgiΟπως φάνηκε από το ποιος ανέλαβε να «αναμορφώσει» το νομοσχέδιο Ρουπακιώτη, αυτή τη στιγμή επικρατεί καθαρά η δεύτερη άποψη. Γιατί ο γραμματέας της κυβέρνησης Παναγιώτης Μπαλτάκος, στον οποίο ανέθεσε το έργο ο κ. Σαμαράς, έχει ήδη δώσει τα εθνικόφρονα διαπιστευτήριά του. Είναι γνωστές οι δηλώσεις του προς την αντιπροσωπεία της Εθνικής Επιτροπής για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα, ότι δεν τον ενδιαφέρουν το έργο της Επιτροπής, ούτε οι σχετικές διεθνείς υποχρεώσεις της χώρας, και συνειδητά ως τώρα δεν έκανε τίποτα για να διευκολύνει την απρόσκοπτη λειτουργία της Επιτροπής.

Το κακό είναι ότι κι εκείνοι που –τουλάχιστον στα λόγια- επιμένουν στη λήψη μέτρων κατά των ρατσιστικών εγκλημάτων δεν θεωρούν και πολύ σοβαρό αυτό το ζήτημα. Και περισσότερο τους απασχολεί να μη φανεί ότι η χώρα μας δεν συμμορφώνεται προς τις διεθνείς της υποχρεώσεις.
Πρόκειται για ένα παλιό τέχνασμα του ελληνικού πολιτικού συστήματος: υπογράφουμε διεθνείς συνθήκες για τα ανθρώπινα δικαιώματα, αλλά ξεχνάμε να τις επικυρώσουμε και όταν τις επικυρώσουμε δεν τις εφαρμόζουμε. Και τραβάτε εσείς, θύματα παραβιάσεων των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, να βρείτε το δίκιο σας στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο του Στρασβούργου. Αλλά ακόμα και τις αποφάσεις του Δικαστηρίου αυτού η ελληνική έννομη τάξη εφαρμόζει επιλεκτικά.

Ξαναδιαβάζοντας την ομιλία του πρωθυπουργού στη Συναγωγή Μοναστηριωτών της Θεσσαλονίκης, όπου στις 17/3/2013 έγινε η δέηση στη μνήμη των 50.000 Ελλήνων Εβραίων της Θεσσαλονίκης, έχουμε την αίσθηση ότι ο κ. Σαμαράς βρίσκεται σε άλλη χώρα. Η ομιλία του ήταν βέβαια σκληρή και άτεγκτη απέναντι στον ναζισμό. Μόνο που δεν αποδέχεται ότι υπάρχει ουσιαστικό πρόβλημα στη χώρα μας. Στην αρχή ο κ. Σαμαράς μιλά για «ελάχιστες μεμονωμένες φωνές που προσπαθούν να αναβιώσουν τον ρατσισμό και τον αντισημιτισμό». Στη συνέχεια διαπιστώνει ότι στην Ελλάδα οι ρατσιστές «είναι λιγότεροι απ’ ο,τι σε άλλες δυτικές κοινωνίες». Και καταλήγει στον ανατριχιαστικό στρουθοκαμηλισμό ότι ο ναζισμός δεν θα περάσει «γιατί δεν το θέλουν οι Ελληνες. Γιατί δεν τους το επιτρέπει η παράδοσή τους. Γιατί υπάρχουν πολύ ισχυρά αντισώματα στο DNA μας, στο γονίδιό μας, που πολεμούν αυτόν τον ‘‘ιό’’». Αλλά αν ο ίδιος ο πρωθυπουργός μιλά για το ελληνικό DNA και το εθνικό γονίδιο, που να διαφωνήσει ο κάθε Παναγιώταρος; Και αν το πρόβλημα των ναζιστικών εγκλημάτων είναι τόσο μικρό, για ποιο λόγο να υπάρξει οποιαδήποτε νομοθετική ρύθμιση;

Κακά τα ψέματα. Πίσω από όλα αυτά βρίσκεται ένας μικροπολιτικός υπολογισμός. Μην κακοκαρδίσουμε τη Χρυσή Αυγή, γιατί χρειαζόμαστε και την ίδια και τους ψηφοφόρους της. Δεν είναι πρώτη φορά που η συντηρητική παράταξη βρίσκεται υποχρεωμένη να στηριχτεί στην Ακροδεξιά, προκειμένου να διατηρήσει την κοινοβουλευτική πλειοψηφία. Για την ακρίβεια, από τη Μεταπολίτευση αυτή ήταν η στρατηγική που είχε χαράξει ο Κωνσταντίνος Καραμανλής, προκειμένου να εξουδετερώσει τον κίνδυνο δημιουργίας ενός ξεχωριστού και βιώσιμου ακροδεξιού πόλου. Υπάρχει όμως μια μεγάλη διαφορά. Μέχρι τώρα οι ηγεσίες της συντηρητικής παράταξης εξασφάλιζαν την ηγεμονία των δικών τους απόψεων και συνήθως απλώς ανέχονταν τη συνεργασία με φιλοβασιλικά ή φιλοχουντικά στελέχη. Ο Κωνσταντίνος Καραμανλής είχε υιοθετήσει ως κόκκινη γραμμή την πολιτική εξουδετέρωση του Κωνσταντίνου Γλίξμπουργκ και τη μη αμνήστευση των πραξικοπηματιών. Ο Κώστας Καραμανλής στηρίχτηκε στη θεωρία του «μεσαίου χώρου» που οδήγησε τον Καρατζαφέρη στην αποχώρηση και τη δημιουργία του ΛΑΟΣ.

Τώρα ο Αντώνης Σαμαράς επιχειρεί να προσεγγίσει την πιο ακραία μορφή Ακροδεξιάς που έχει εμφανιστεί από τη Μεταπολίτευση, τη ναζιστική οργάνωση, ως ενδεχόμενο εταίρο. Αλλά όποια μορφή κι αν πάρει η συμμαχία αυτή (από συνεργασία έως άτυπη ανοχή), δεν είναι δυνατόν να έχει το πάνω χέρι η φιλελεύθερη πτέρυγα της Δεξιάς. Γιατί ο Μιχαλολιάκος δεν είναι Φίνι που τα βρήκε με τον Μπερλουσκόνι και μετατράπηκε από μεταφασίστα σε λάτρη του Ισραήλ. Ο Μιχαλολιάκος δεν έχει κανένα λόγο να αλλαξοπιστήσει, τη στιγμή που οι απόψεις του βρίσκουν ευήκοα ώτα στο εσωτερικό της Νέας Δημοκρατίας, όπως αποδεικνύουν τα κρούσματα Μπαλτάκου, Κρανιδιώτη, Κωτούλα, η σύμπλευση για τα ζητήματα της Ιθαγένειας, και φυσικά η επιβλητική παρουσία στη Νέα Δημοκρατία στελεχών του ΛΑΟΣ. Αλλωστε από την περίοδο της «Πολιτικής Ανοιξης» ο κ. Σαμαράς είχε στενούς συνεργάτες στελέχη του χώρου όπως ο Σάββας Χατζηπαρασκευάς, εκδότης σήμερα της χουντικής εφημερίδας «Στόχος».

Αλλά πως αντιμετωπίζει το δίλημμα της Νέας Δημοκρατίας η Χρυσή Αυγή; Επισήμως εξακολουθεί να καταγγέλλει τον Σαμαρά, αλλά ταυτόχρονα επιχαίρει για την απόσυρση του νομοσχεδίου, ενώ ενισχύει την αντισημιτική της προπαγάνδα, επιχειρώντας να εμφανίσει ως μοναδικούς της πολέμιους τους Εβραίους και τον ΣΥΡΙΖΑ. Πριν από λίγα καιρό, ένα από τα γνωστότερα στελέχη της μεταπολιτευτικής Ακροδεξιάς, που αρθρογραφούσε επί χρόνια στην εφημερίδα «Χρυσή Αυγή», ο Θόδωρος Καραμπέτσος, είχε προβεί σε μια σημαντική αποκάλυψη. Είχε περιγράψει ένα δείπνο του στη Ρώμη με τον Τζόρτζιο Αλμιράντε, ηγέτη του νεοφασιστικού ιταλικού MSI, όπου ο «πολιτικός τους πατέρας» είχε υποδείξει στους Ελληνες οπαδούς του να προσχωρήσουν «στο μεγάλο κόμμα» (δηλαδή τη Νέα Δημοκρατία) διότι ακόμα τότε στην Ελλάδα της Μεταπολίτευσης δεν υπήρχε «εθνικισμός βάθους», και να δημιουργήσουν ένα «κύτταρο» που θα διαχώριζε τη θέση του την κατάλληλη στιγμή (περιοδικό «Patria», Ιαν.-Φεβ. 2009). Φαίνεται ότι τώρα που υπάρχει «εθνικισμός βάθους» είναι το ίδιο το «μεγάλο κόμμα» που επιδιώκει να δημιουργήσει στα σπλάχνα του αυτό το φασιστικό «κύτταρο».

Δημοσιεύθηκε στην Εφημερίδα των Συντακτών, 13.5.2013

Πηγή

Ποιος βουλευτής της ΝΔ αποκάλεσε τους μετανάστες «κατσαρίδες»;

Φωτογραφία: Παναγιώτης Τζαμάρος/ FosPhotos
Αίσθηση προκαλεί η αποκάλυψη του διευθυντή της οργάνωσης Human Rights Watch, υπεύθυνου για την Ευρώπη και την Ασία, Χιουτζ Γουίλιαμσον, ότι μέλος του κυβερνώντος κόμματος στην Ελλάδα αποκάλεσε τους μετανάστες «κατσαρίδες». Η έκρηξη του ρατσισμού στην Ελλάδα αποτελεί το κεντρικό θέμα άρθρου του με τίτλο «Σαν δαρμένο σκυλί», που δημοσιεύεται στην ιστοσελίδα της γερμανικής Sueddeutche Zeitung.
«Εκατομμύρια άνθρωποι επηρεάζονται άμεσα από τα εκτεταμένα μέτρα λιτότητας που επιβάλλονται από την ελληνική κυβέρνηση για την καταπολέμηση της οικονομικής κρίσης. Οι πολιτικές εντάσεις ταρακουνούν τη χώρα, ενώ ιδιαίτερα ανησυχητικό είναι η επιτυχία του ακροδεξιού κόμματος Χρυσή Αυγή», γράφει ο κ.  Γουίλιαμσον, παρατηρώντας πως στην Ελλάδα «υπάρχουν επίσης τεράστια κοινωνικά προβλήματα που σχετίζονται εν μέρει με τους αμέτρητους μετανάστες που έχουν έρθει τα τελευταία χρόνια από χώρες εκτός της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην Αθήνα».

«Με όλες αυτές τις δυσκολίες άλλη είναι η κρίση που εύκολα παραβλέπεται. Η ξενοφοβική βία κατά των μεταναστών και των αιτούντων άσυλο στην Αθήνα και αλλού απειλεί να ξεφύγει από κάθε έλεγχο (...) Η Ελλάδα πρέπει να κάνει οπωσδήποτε κάτι φέτος, μαζί με τη Γερμανία και τα άλλα κράτη μέλη της ΕΕ. Οι επιθέσεις [των μελών της Χρυσής Αυγής] είναι μαζικές παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Ωστόσο, άκρως σοβαρό είναι το γεγονός ότι οι υπεύθυνοι συνήθως δεν τιμωρούνται. Ούτε η αστυνομία, ούτε τα άλλα θεσμικά όργανα του κράτους  καταβάλουν σοβαρές προσπάθειες για να παρουσιαστούν οι δράστες ενώπιον της δικαιοσύνης. Αυτή η ατιμωρησία καταστρέφει την ψευδαίσθηση ότι στην Ευρώπη, η οποία τιμήθηκε με το βραβείο Νόμπελ, βασιλεύουν η ανεκτικότητα και η ειρήνη», συνεχίζει.

Ο διευθυντής της Human Rights Watch κάνει ειδική μνεία στο άρθρο του στη γνωστή υπόθεση με τον Αιγύπτιο εργάτη αρτοποιείου που το Νοέμβριο του 2012 βασανίστηκε από το αφεντικό του και κάποιους συνεργούς του όταν ζήτησε τα δεδουλευμένα του. «Αφού πήγε σε ένα νοσοκομείο, η αστυνομία τον συνέλαβε επειδή δεν είχε δελτίο ταυτότητας», σχολιάζει ο κ. Γουίλιαμσον και υπενθυμίζει ότι οι βασανιστές του Αιγύπτιου κυκλοφορούν ακόμη και σήμερα ελεύθεροι.

«Πολλοί άνθρωποι στην Ελλάδα, κάποιοι από αυτούς σε ηγετικές θέσεις, θα ήθελαν να αγνοήσουν αυτή την πτυχή της κρίσης. Κατά την άποψή τους, η χώρα έχει πάρα πολλά προβλήματα ούτως ή άλλως. Πιστεύουν ότι η φυλετική βία θα υποχωρήσει από μόνη της, όταν το ελαττωματικό σύστημα ασύλου τελικά μεταρρυθμιστεί, και η οικονομία αρχίσει να αναπτύσσεται και πάλι. Αυτές οι δικαιολογίες μπορεί να έχουν μια δόση αλήθειας, αλλά κρύβουν το γεγονός ότι η μισαλλοδοξία στη χώρα αυξάνεται και όλο και κατευθύνεται προς άλλες ευάλωτες ομάδες, όπως οι ομοφυλόφιλοι», επισημαίνει ακόμη και συνεχίζει:

«Εξίσου ανησυχητικό είναι ότι κάποιοι πολιτικοί φαίνεται να παραμένουν με συνέπεια αδρανείς, διότι φοβούνται μια λαϊκίστικη αντίδραση του κόμματος "Χρυσή Αυγή”. Έτσι, σχεδόν κανείς δεν παίρνει θέση απέναντι στη μαζική ξενοφοβία. Όταν παρουσιάσαμε τα ευρήματά μας στη Βουλή των Ελλήνων για την ξενοφοβική βία το Νοέμβριο του 2012, μέλος του κυβερνώντος κόμματος, είπε πως οι ξένοι έρχονται στην Ελλάδα ως "κατσαρίδες"».

«Η ελληνική κυβέρνηση έχει κάνει μικρά βήματα για την αντιμετώπιση του προβλήματος», σχολιάζει, μεταξύ άλλων ο κ. Γουίλιαμσον, ο οποίος επισημαίνει πως η ανεξέλεγκτη ξενοφοβική βία δεν μπορεί να αγνοηθεί και πρέπει να ληφθούν δραστικά μέσα.

Πηγή

Τετάρτη 1 Μαΐου 2013

Φασισμός είναι ....



Του Νίκου Μπογιόπουλου - "Unfollow"

Φασισμός είναι η υπονόμευση του συλλογικού και η θρησκεία του άφατου ατομισμού. Στην οικονομία, λατρεύει τον «ιδιώτη». Στην πολιτική, διακηρύττει το θατσερικό δόγμα «η κοινωνία δεν είναι τίποτα, το άτομο είναι το παν». Είναι το ανταγωνιστικό μοντέλο συμβίωσης που αναπαράγει το πρότυπο «ο άνθρωπος, λύκος για τον άνθρωπο» και σε συνθήκες κρίσης διαποτίζει τον κοινωνικό ιστό με το δηλητήριο «ο θάνατος σου, η ζωή μου».

Είναι η παραχάραξη της έννοιας «αλληλεγγύη» σε ψαρισαϊκή «φιλανθρωπία». Η προσπάθεια γελοιοποίησης ή και αντιποίησης του «ένας για όλους και όλοι για έναν» ώστε να στρώνεται το έδαφος στη λογική «ο καθένας για την πάρτη του».

Είναι το κράτος του «κοινωνικού αυτοματισμού», που αναγορεύει το «φραγγέλιο» σε «λύση», καλλιεργεί το μικροαστικό ιδεολογικό κατακάθι και ανάγει το λιντσάρισμα σε απενοχοποιημένη «πολιτική δράση».

Είναι η ελεεινολόγηση του «άλλου» και του «διαφορετικού» από εκείνους που εκμεταλλεύονται τον «διαφορετικό», που τον θέλουνε δούλο τους, και που τώρα τον κλείνουνε σε στρατόπεδα συγκέντρωσης με αλαλαγμούς περί «επανακαταλήψης των πόλεων μας».

Είναι η στοχοποίηση του αδύναμου ως εύκολου στόχου και ως ιδανικού αποδιοπομπαίου αντιπάλου.
Είναι η κοινωνική και πολιτική αγριότητα που γυρεύει νομιμοποίηση υποκρινόμενη ότι ασκείται στο όνομα του «υπέρτερου συμφέροντος».

Είναι ο κατακερματισμός των θυμάτων της κοινωνίας, ο διαχωρισμός τους σε αντιτιθέμενες μερίδες «κανιβάλων» που διαποτίζονται από την αρχή «χάνεις-κερδίζω», «αφανίζεσαι-υπάρχω», «πεθαίνεις-ζω».

Είναι η ενοχοποίηση του μαζικού, του κοινωνικού, του ταξικού, του πολιτικού αγώνα και η ιταμή διασύνδεση τους -μέσω της γκεμπελικής θεωρίας των «δύο άκρων»- με τα «τάγματα εφόδου» των λούμπεν της ακροδεξιάς τρομοκρατίας.

Η νεοναζιστική συμμορία των τραμπούκων του υποκόσμου που υποδύεται το πολιτικό κόμμα είναι το δημιούργημα της σαπίλας ενός πολιτικού και οικονομικού καθεστώτος που για την αυτοπροστασία και την αναπαραγωγή του μετατρέπει την ίδια τη βρωμιά του σε κοπριά για να καλλιεργεί Φρανκενστάιν, εντεταλμένους να υπηρετούν τη σαπίλα που τους δημιούργησε.

Φασισμός είναι η διαστρέβλωση, το ψέμα και η ιστορική αφασία. «Εμείς -ομολογεί η συμμορία- ήμασταν το καθεστώς εκείνο το οποίο εμείς εκφράζουμε ιδεολογικά, το καθεστώς της 4ης Αυγούστου του Ιωάννη Μεταξά» (Ν. Μιχαλολιάκος, ΣΚΑΪ, 24/10/2012).

Αλλά: Πρώτον, ο Μεταξάς ήταν αυτός που το 1936, λίγους μήνες πριν κηρύξει επίσημα τη φασιστική δικτατορία, είχε διοριστεί πρωθυπουργός από τον βασιλιά Γεώργιο και είχε λάβει την ψήφο εμπιστοσύνης όλων των αστικών κομμάτων παρότι το Γενάρη του ίδιου χρόνου στις εκλογές που προηγήθηκαν είχε λάβει μόλις 50.000 ψήφους και μόλις 7 έδρες στη Βουλή. Ο τότε βουλευτής Ηλείας του Λαϊκού Κόμματος Βάσος Στεφανόπουλος ομολογούσε: «Χρεωκοπήσαμεν ως κοινοβουλευτισμός, Εξεπέσαμεν ως συνέλευσις και χάσαμε τον ψυχικόν σύνδεσμο προς τον λαόν. Διότι τι είδους ψυχικός σύνδεσμος είναι δυνατόν να διατηρηθή όταν ο μεν λαός φωνάζη δεν θέλω να με κυβέρνηση ο Μεταξάς, ημείς δε αδιαφορούντες του απαντώμεν: Και όμως θα σε κυβερνήσει ο Μεταξάς». Τόσο «αντισυστημικός», λοιπόν, ο διορισμένος από τα ανάκτορα Μεταξάς. Όσο και οι χρυσαυγίτες απόγονοι του.

Δεύτερον, μετά τη στάση πληρωμών του 1932, η Ελλάδα πλήρωνε στους δανειστές το 30% των τόκων που χρωστούσε. Το καθεστώς Μεταξά, όμως, εξασφάλισε στους τοκογλύφους αποπληρωμές που έφταναν μέχρι και το 43%. Τόσο «πατριωτικό» το καθεστώς Μεταξά. Όσο και οι χρυσαυγίτες απόγονοι του.

Τρίτον, «εκτός από τους χώρους της πολιτικής και του στρατεύματος, το καθεστως (Μεταξά) άντλησε τα στελέχη του και από τον επιχειρηματικό κόσμο (...) και τους τραπεζιτικούς και χρηματιστικούς κύκλους (...) Οι βιομήχανοι Ανδρέας Χατζηκυριάκος (ως πρόεδρος του Συνδέσμου Ελλήνων Βιομηχάνων και Βιοτεχνών, αλλά και ως υπουργός Εθνικής Οικονομίας μέχρι τις 24 Ιουλίου 1937), Επαμεινώνδας Χαρίλαος και Πρόδρομος ("Μποδοσάκης") Αθανασιάδης στήριξαν ενεργά την άνοδο και την οικονομική πορεία της μεταξικής κυβέρνησης. Ο Αλέξανδρος Κορυζής, υποδιοικητής (και από το 1939 διοικητής) της ΕΤΕ, ανέλαβε το υπουργείο Προνοίας (...). Από το χώρο της ΕΤΕ προήλθε και ο διάδοχος του Χατζηκυριάκου στο υπουργείο Εθνικής Οικονομίας (ο Ιωάννης Αρβανίτης...). Ο Αλέξανδρος Ν. Κανελλόπουλος, διευθύνων σύμβουλος της Ανωνύμου Ελληνικής Εταιρείας Χημικών Προϊόντων και Λιπασμάτων (ΑΕΕΧΠΛ), διατέλεσε κυβερνητικός επίτροπος της ΕΟΝ (1937-41)». (Σπυρίδων Πλουμίδης, «Το καθεστώς Μεταξά, 1936-1940»). Τόσο «αντικεφαλαιοκράτης» ο Μεταξάς. Όσο και οι χρυσαυγίτες απόγονοι του.

Να λοιπόν γιατί: «Φασισμός: Ο πιο ωμός, ο πιο καταπιεστικός, ο πιο θρασύς, ο πιο δόλιος καπιταλισμός» (Μπ. Μπρεχτ).

Πηγή

Οι νεοναζί μας δείχνουν τα δόντια τους... ας τους τα σπάσουμε.

https://fbcdn-sphotos-h-a.akamaihd.net/hphotos-ak-snc6/9397_507195236013987_248114859_n.png

Όταν οι φασίστες στηρίζουν μια δολοφονία

Η ιστορία είναι γνωστή.Νεοναζί της Χρυσής Αυγής, καλός φίλος και “γνώριμος” της θεσμικής συμμορίας της ΕΛ.ΑΣ από παλαιότερες επιθέσεις, δολοφονεί τη φίλη του, μια κοπέλα 25χρόνών. Φυσικά κυκλοφορεί ελεύθερος, όπως τόσοι και τόσοι άλλοι χουντικοί και νεοναζί, φίλοι της ΕΛ.ΑΣ.

Αυτό που είναι χαρακτηριστικό σε κάθε μια από τις περιπτώσεις της ασυλίας που παρέχει το κράτος στους φίλους του, είναι η προσπάθεια στο ίντερνετ να απαλαχθούν οι δολοφόνοι ή απλά να εξορθολογιστούν οι πράξεις τους. Κλασικό παράδειγμα η επίσημη γραμμή των φασιστών για τη Μανωλάδα, που ως εκ θαύματος ήταν και υπερασπιστική γραμμή των 3 τσιφλικάδων που πυροβόλησαν τους εργάτες : ” Καλά τους έκαναν τους άπλυτους , ήταν σε αυτοάμυνα.” Ακριβώς τα ίδια και με τη κοπέλα. Ιδού ένα κλασικό παράδειγμα εκφασισμού δια της απόψεως.

http://risinggalaxy.files.wordpress.com/2013/04/bjdkdpmcaae6n6b-jpg-large.jpeg
Γιατι ακριβώς αυτή η άποψη είναι που συμφέρει και το Κράτος όταν θέλει να καταστήλει όποιον αντιστέκεται. Απλά εδώ τη βλέπουμε σε μικρογραφία: “Ε κάποιος λόγος θα υπάρχει που τους βασάνισαν, κάποιος λόγος θα υπάρχει που οι οροθετικές μπήκαν μέσα, κάποιος λόγο υπάρχει που στην Ιερισσό τρώνε δακρυγόνα στα σχολεία.”

Φυσικά το Κράτος και οι διάφοροι “διανοούμενοι” του θα μας προσφέρουν το “λόγο”.

Απλά η σημαντική δουλειά γίνεται σε μικροκλίμακα στην καθημερινή ζωή. Σε συζητήσεις και “τυχαίες” ατάκες. Εκεί ακριβώς είναι που αναπτύσεται ο κονφορμισμός, ο ρατσισμός και εν τέλη ο αυταρχισμός. Εκεί είναι που βρίσκει πάτημα ο νέος ολοκληρωτισμός. Από τον μαλάκα της καθημερινότητας μας, οργανωμένο φασίστα ή όχι, στον οποίο και πρεπει να απαντάμε άμεσα. Κανένα περιθώριο δεν πρέπει να αφήνεται και σε όλα πρέπει να υπάρχει απάντηση. Στη τελική αν κάποιος δεν μπορεί να κυνηγάει φασίστες, ας υψώνει τη φωνή του κάθε φορά που ο φασισμός τον βρίσκει στην καθημερινότητα του.

Πηγή








Πέμπτη 15 Νοεμβρίου 2012

«Η Χρυσή Αυγή με κατέστρεψε»

Πώς οι νεοναζί (με την ανοχή της Αστυνομίας) έκαναν γυαλιά καρφιά το μαγαζί μιας εγγύου Ελληνίδας στον Αγ. Παντελεήμονα
H Αναστασία είναι γνωστή στη γειτονιά του Αγίου Μελετίου, ιδίως στους νέους. Πρόκειται για την ιδιοκτήτρια του Ίντερνετ καφέ το οποίο διέλυσαν πριν από μερικές μέρες, με ρόπαλα και σιδερόβεργες, «αγανακτισμένοι» χρυσαυγίτες. Είχαν αγανακτήσει, είπαν, γιατί είχε προηγηθεί επίθεση από κάποιον άγνωστο σε κουρείο της διπλανής οδού Μιχαήλ Βόδα αλλά και ο τραυματισμός του κουρέα.

Η Αναστασία πήγε στην πρώτη συγκέντρωση των κατοίκων, λίγες ώρες μετά το περιστατικό, όπου έδωσε το «παρών» και κλιμάκιο χρυσαυγιτών, όπως άλλωστε σε κάθε συγκέντρωση που γίνεται στην ευρύτερη περιοχή του Αγίου Παντελεήμονα, για να μάθει τι ακριβώς συνέβη. Δεν έμαθε περισσότερα απ’ όσα είχε ακούσει στις συνομιλίες με τους άλλους περιοίκους. Και δεν περίμενε ποτέ ότι αυτοί που υποτίθεται πως έσπευσαν εκεί, θα την κατέστρεφαν οικονομικά κάνοντας γυαλιά καρφιά και το δικό της μαγαζί, επειδή, όπως λέει, ο σύντροφός της είναι Αιγύπτιος.

Την επόμενη ημέρα μια άγνωστη γυναίκα την επισκέφθηκε για να της εξηγήσει πως η ζημιά δεν θα γινόταν αν είχε βάλει στην είσοδο ταμπέλα με την ένδειξη ότι το Ίντερνετ καφέ είναι «Μόνο για Έλληνες». Η αφήγησή της είναι αποκαλυπτική για τον τρόπο με τον οποίο η Χρυσή Αυγή εκμεταλλεύεται τα προβλήματα της περιοχής:
«Στις έξι και μισή το απόγευμα της Παρασκευής μαζεύτηκε κόσμος στον δρόμο. Κάποιοι αλλοδαποί στάθηκαν έξω από το μαγαζί μας και κοιτούσαν, όταν τους αντιλήφθηκαν οι χρυσαυγίτες. Τους ζήτησα να φύγουν για να μη δημιουργηθεί πρόβλημα, όμως οι χρυσαυγίτες τούς πήραν στο κυνήγι. Τρεις Αφρικανοί μπήκαν μέσα για να κρυφτούν και απ’ έξω συγκεντρώθηκε πλήθος που φώναζε “βγάλ’ τους έξω, μην τους προστατεύεις”. Ένας άντρας με μπλούζα παραλλαγής των ΟΥΚ παρότρυνε το πλήθος να διαλύσουν το μαγαζί μου, παρότι υπήρχαν δύο περιπολικά ακριβώς απ’ έξω και πολλοί αστυνομικοί στην περιοχή».

Ο Αιγύπτιος σύντροφος της Αναστασίας μπήκε κι αυτός μέσα φοβισμένος, όμως οι χρυσαυγίτες και το οργισμένο πλήθος άρχισαν να φωνάζουν -όπως ισχυρίζεται η Αναστασία- ότι αυτός ήταν ο δολοφόνος του κουρέα κι ότι κρατούσε μαχαίρι. Οι τρεις Αφρικανοί που είχαν κρυφτεί στο κατάστημα πρόλαβαν να φύγουν από τον φωταγωγό την ώρα που κάποιος πέταξε πέτρα και έσπασε την τζαμαρία δίνοντας το σύνθημα της εισβολής. Οι αστυνομικοί κινήθηκαν προς τα εκεί. Ωστόσο, αντί να απομακρύνουν το πλήθος πήραν την Αναστασία και τον σύντροφό της, τους οποίους και οδήγησαν στο αστυνομικό τμήμα της περιοχής. «Τους ρώτησα τι θα γίνει με το μαγαζί, αλλά δεν μου απάντησαν. Ενώ εμείς φεύγαμε, το πλήθος διέλυσε το μαγαζί μας. Στο τμήμα οι αστυνομικοί είδαν ότι η άδεια παραμονής του συντρόφου μου δεν έχει ανανεωθεί, οπότε τον κράτησαν, και τώρα κινδυνεύει να απελαθεί».

Η Αναστασία ανησυχεί όχι μόνο γιατί είναι έγκυος στο παιδί τους. Την ρωτάμε ποια είναι η γνώμη της για τους μετανάστες. «Είναι πάρα πολλοί. Οι μόνοι που δικαιούνται πολιτικό άσυλο είναι όσοι έρχονται από τη Συρία». Η ίδια πιστεύει ότι οι παράνομοι μετανάστες θα πρέπει να φύγουν, όμως μπροστά στο ενδεχόμενο να απελαθεί ο σύντροφός της τρομάζει. «Είναι δύσκολη ερώτηση» μονολογεί. «Κανονικά θα πρέπει, αλλά…» και αμέσως συμπληρώνει «εγώ θα αναγκαστώ να φύγω μετανάστρια στην Αίγυπτο, επειδή οι Έλληνες μου έσπασαν το μαγαζί. Φορολογούμαι, βοηθάω το κράτος και προσπαθώ να τα κάνω όλα νόμιμα. Τον άντρα μου τον συνέλαβαν γιατί δεν ανανέωσε τα χαρτιά του, αυτόν που μου κατέστρεψε το μαγαζί δεν τον γνωρίζει η αστυνομία που ήταν και παρούσα;».

Όταν η συζήτηση φτάνει στην εγκληματικότητα που λέγεται ότι υπάρχει στη γειτονιά, η Αναστασία απαντά πως δεν πιστεύει ότι είναι περισσότερη απ’ ό,τι σε άλλες περιοχές της Αθήνας. Παρ’ όλα αυτά, οι λιγοστοί ηλικιωμένοι Έλληνες που έχουν απομείνει φοβούνται: «Τους ενοχλεί που κάθονται οι μετανάστες στις γωνίες και στα σκαλιά των πολυκατοικιών τη νύχτα, όμως δεν βλάπτουν κανέναν». Και παρατηρεί την αντίφαση που χαρακτηρίζει την ξενοφοβία των Ελλήνων της γειτονιάς: «Οι ίδιοι που νοικιάζουν τα διαμερίσματά τους στους μετανάστες τώρα που τους μείωσαν τις συντάξεις, ζητάνε να απελαθούν και υποστηρίζουν τη Χρυσή Αυγή. Ποιοι στηρίζουν όμως οικονομικά την περιοχή; Οι μετανάστες. Θα μου πει η Χρυσή Αυγή πώς θα ζήσω»; Μετά τα επεισόδια η Αναστασία αντιμετώπισε ακόμα περισσότερες εκπλήξεις. Ενώ, η αιγυπτιακή κοινότητα της συμπαραστάθηκε, η «γειτονιά» αδιαφόρησε. Μιλάμε για τις καταγγελίες που έχουν δει το φως της δημοσιότητας, σύμφωνα με τις οποίες η ίδια η αστυνομία παραχωρεί το έργο της ασφάλειας στη νεοναζιστική ομάδα: «Θέλω να τους πω ένα μεγάλο ευχαριστώ. Κατέστρεψαν ένα μαγαζί που έδινε ψωμί σε μια μόνη μάνα. Νιώθω… ασφαλής τώρα», λέει.

Άρθρο του Ματθαίου Τσιμιτάκη από την «Εφημερίδα των Συντακτών» - Δευτέρα 12/11/2012

Πηγή

Τετάρτη 7 Νοεμβρίου 2012

ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΝΕΟΥΣ: ΕΓΙΝΕ ΜΟΔΑ Ο ΦΑΣΙΣΜΟΣ, ΤΟ ΣΚΟΤΑΔΙ ΚΑΙ Ο ΘΑΝΑΤΟΣ;

Ζούμε σε ένα θέατρο παραλόγου, σε ένα ζοφερό σκηνικό όπου οι νέοι, οι έφηβοι τα παιδιά βιώνουν ένα αβέβαιο και δυσοίωνο μέλλον, μια ζωή χωρίς νόημα και όραμα. Η ανεργία, η λιτότητα, η ο φορολογική και μισθολογική αφαίμαξη των οικογενειών τους – των γονιών τους – που του φέρνει σε απόγνωση, δημιουργεί αυτό το κλίμα αβεβαιότητας και απαισιοδοξίας.

Από την άλλη, οι νέοι βιώνουν την υποκρισία και την καταπίεση ενός γερασμένου κόσμου, της κοινωνίας των μεγάλων, την καταπίεση της οικογένειας, με τα ανούσια «πρέπει», τον καθωσπρεπισμό, τον συντηρητισμό, την υποτίμηση και την έλλειψη εμπιστοσύνης στην προσωπικότητα, στην αξία και τις ικανότητές των παιδιών τους αλλά και την αδιαφορία, συχνά, απέναντι στα προβλήματα και τις ανάγκες τους. Καθημερινά τα παιδιά και οι νέοι βιώνουν την ταπείνωση, τις στενόμυαλες απαγορεύσεις, την καταστολή της φαντασίας, του αυθορμητισμού και των συναισθημάτων τους, την ματαίωση των ονείρων τους για τη ζωή. Στο σχολείο, στείρα και μηχανιστική απομνημόνευση-παπαγαλία, εξετάσεις και άγχος για στείρες-άχρηστες γνώσεις ή επιφανειακή (λόγω άγχους «να βγει η ύλη») και χωρίς κατανόηση ενασχόληση με αυτές, καθηγητές που δεν νοιάζονται για τις ανάγκες των παιδιών, δεν σέβονται συχνά την προσωπικότητά τους.

 
Αντιμετωπίζοντας αυτά τα προβλήματα πρόκληση για την πορεία της κοινωνίας και του ανθρώπου, πολλοί νέοι επιλέγουν μια «πανάρχαια» και εύκολη λύση: προβάλλουν όλους τους φόβους και τα κακά του κόσμου στους άλλους, σε αυτούς που έχουν διαφορετικό χρώμα και προέρχονται από άλλες κουλτούρες και γωνιές του πλανήτη: τους μετανάστες. Πρόκειται για αρχέγονα ένστικτα (: Γνωρίζουμε ότι εξελικτικά ο ανθρώπινος εγκέφαλος μοιάζει στο μεγαλύτερο μέρος του με του ζώου και μάλιστα του ερπετού. Το ανώτερο τμήμα του, η φαιά ουσία, είναι τελευταίο εξελικτικό απόκτημα και είναι η έδρα των ανώτερων νοητικών λειτουργιών και συναισθημάτων). Μπορεί όμως να προοδεύσει μια κοινωνία στηριγμένη στο φόβο και το μίσος; Πόσο μέλλον έχει άραγε;
Έχεις σκεφτεί πώς ζουν οι ταλαιπωρημένοι άνθρωποι που έρχονται από άλλα σημεία του πλανήτη μας, για να ζήσουν στη χώρα μας; Το ξέρεις ότι σε πολλές φτωχές χώρες της Ασίας και της Αφρικής οι περισσότερες οικογένειες επιβιώνουν (και όχι ζουν) με 200 δολάρια το χρόνο ή 1 ευρώ την ημέρα; Όσοι βέβαια έχουν την τύχη να βρουν μια δουλειά. Θα ήθελες εσύ να ζεις σε τέτοιες άθλιες-απάνθρωπες συνθήκες; Τι θα έκανες στη θέση τους για να επιβιώσεις εσύ και η οικογένειά σου; Δεν θα ερχόσουν σε μια πιο ήρεμη και αναπτυγμένη χώρα για να βρεις δουλειά και να στέλνεις όσα χρήματα μπορείς στους δικούς σου, πίσω στη χώρα που τους άφησες; 

Λένε πολλοί, κι εσύ το πιστεύεις (;), ότι οι μετανάστες ευθύνονται για την εγκληματικότητα. Έχεις ερευνήσει τα επίσημα στατιστικά στοιχεία από διάφορες υπηρεσίες, ακόμη και από την ίδια την αστυνομία; Η εγκληματικότητα είναι μικρότερη από άλλες πόλεις της Ευρώπης αλλά και των μεταναστών δεν είναι πάντα στο μεγαλύτερο ποσοστό. Ενώ και οι Έλληνες παρουσιάζουν ανάλογο ποσοστό εγκληματικότητας. Επομένως, είναι προκατάληψη η άποψη ότι γενικά οι «αλλοδαποί» είναι εγκληματίες. Το έγκλημα γεννιέται από τις συνθήκες ζωής, τη φτώχεια, την αδικία, την ανισότητα. Μπορεί να μην είναι η αποδεκτή στάση, να είναι μια ατομική λύση σε ένα σοβαρό κοινωνικό πρόβλημα, ωστόσο δεν παύει να έχει ως αιτία την ταξική δομή της κοινωνίας και την εκμετάλλευση. Κανένας λαός δεν είναι εγκληματίας, δεν το ’χει στα γονίδιά του ή στον χαρακτήρα του. Με την ίδια λογική, αφού διαπράττουν εγκλήματα και «ντόπιοι», τότε όλοι οι Έλληνες είναι κλέφτες και εγκληματίες. Κάτι που βέβαια δεν στέκει λογικά και εμπειρικά.

Επίσης λένε ότι «οι μετανάστες μας παίρνουν τις δουλειές». Όμως ούτε αυτό ισχύει, αφού είναι γνωστό ότι οι μετανάστες απασχολούνται σε δουλειές που απεχθάνονται οι Έλληνες. Αν όμως η ανεργία ήταν το ίδιο υψηλή και αντί για μετανάστες ζούσαν στη χώρα άλλα δύο επιπλέον εκατομμύρια «ντόπιοι», τότε θα λέγαμε πάλι ότι δεν χωράνε; Ή θα απαιτούσαμε να αλλάξει το κοινωνικό και οικονομικό σύστημα για να είναι πιο δίκαιο και να εξασφαλίζει αξιοπρεπή ζωή για όλους; Να και πάλι που καταλήγουμε λοιπόν στο ότι το ζήτημα-πρόβλημα είναι κοινωνικό-ταξικό.

 
Ρητορεία και προπαγάνδα: ανοιχτά και καλυμμένα ψέματα

Η φασιστική-ναζιστική έλξη και πειθώ, οφείλεται στην προπαγάνδα και στη ρητορεία. Η ρητορεία στηρίζεται σε λόγια εντυπωσιασμού, σε κινήσεις του σώματος και χειρονομίες που μαγνητίζουν τον ευκολόπιστο ακροατή-θεατή, στο έντονο συναίσθημα και όχι στα πραγματικά γεγονότα, όχι τόσο στα επιχειρήματα και στη λογική όσο σε μια προκατάληψη ή ένα ψέμα το οποίο μετά ίσως αναπτύσσεται και με επιχειρήματα. Αυτό όμως είναι παραβίαση και στρέβλωση των κανόνων του συλ-λογισμού και της λογικής. Είναι εργαλειακή λογική, ένα καλυμμένο ψέμα. Εσύ, ως πρόσωπο, αναλαμβάνεις την ευθύνη να κρίνεις ψύχραιμα και λογικά αυτά που σου λέει ο ρήτορας-προπαγανδιστής και ο προσηλυτισμένος ή δέχεσαι άκριτα και εύκολα τα λόγια των άλλων; Ερευνάς μόνο σου την ιστορία, διασταυρώνεις διαφορετικές πηγές γεγονότων και απόψεις-γνώσεις-θεωρίες;  

Ο φασισμός-ναζισμός (μαζί με τον ρατσισμό-αντισημιτισμό) είναι ότι πιο σκοτεινό υπάρχει αποθηκευμένο-χαραγμένο στο συλλογικό ασυνείδητο του ανθρώπου, από τα βάθη της ιστορίας του. Το πιο βάρβαρο, ακατέργαστο υλικό που είχε σαν κληρονομιά στα πρώτα βήματά του πάνω στη γη και ακόμα παραπέρα: ό,τι πιο ανορθολογικό, ενστικτώδες και αβυσσαλέο υπάρχει βαθιά χωμένο στη μνήμη και την ψυχή του: φόβος για οτιδήποτε δεν γνωρίζει, του φαίνεται διαφορετικό και ούτε και θέλει να μάθει, να κατανοήσει. Και τελικά συμπεριφέρεται επιθετικά, με μίσος και καταστροφική μανία εναντίον του.  Ακατέργαστα λοιπόν ένστικτα, φόβοι και ορμέμφυτα (ασυνείδητες ορμές). Και να  που τώρα, όπως και πριν μισό αιώνα, βγαίνει και πάλι από τον βούρκο της ιστορίας.  
   
Ο φανατισμός, το μίσος, ο φόβος, το κατώτερο συναίσθημα, μπλοκάρουν τη σκέψη, την ανώτερη νοητική και συναισθηματική λειτουργία του ανθρώπου. Και αυτό συμβαίνει κατά κανόνα σε ανθρώπους που νιώθουν κατώτεροι, είναι φοβισμένοι, δεν έχουν κριτική σκέψη (ή δεν τους την έμαθε κανείς). Βρίσκουν κάτω από την «αγκαλιά» του ηγέτη-αρχηγού, την ταυτότητα της ομάδας, την ασφάλεια και τη σιγουριά, τη δύναμη που νιώθουν ότι δεν έχουν. Δεν λειτουργούν ως ανεξάρτητες και ελεύθερες προσωπικότητες, αλλά κάτω από τις εντολές και τα διδάγματα-ιδέες του αρχηγού. Δεν έχουν αυτοπεποίθηση, παρά μόνο κάτω από την ομπρέλα και τη στοργή του αρχηγού-φύρερ. Ο αυταρχισμός, ο μιλιταρισμός (αξία του πολέμου και του στρατού), ο ολοκληρωτισμός είναι οι αξίες του φασισμού-ναζισμού. Η ομοιομορφία, η ρομποτοποίηση, η λειτουργία της ομάδας σαν μηχανής, όλα αυτά είναι «αξίες» και γνωρίσματα που «ταιριάζουν σε κοπάδια» και όχι σε ελεύθερους και σκεπτόμενους ανθρώπους. Και όπως μας λέει η φιλοσοφία, από την αρχαιότητα ακόμα, ο άνθρωπος είναι ον έλλογο με συνείδηση, δηλαδή με ελευθερία και ορθό λόγο. Διαφορετικά δεν είναι αληθινά άνθρωπος, δηλαδή πραγματωμένος και ολοκληρωμένος άνθρωπος.


 
Τι σκέφτεσαι λοιπόν εσύ για όλα αυτά; 

Ο φασισμός, όσο και αν προβάλλεται επιδέξια ως μόδα και αντίδραση στην πεζή πραγματικότητα (ως αντικομφορμισμός) στην ουσία είναι η αποθέωση της ομοιομορφίας και του κομφορμισμού. Οδηγεί στην πλήρη υποταγή του ανθρώπου στην ομάδα, στη λατρεία της μάζας. Όμως η μάζα, ο καθημερινός άνθρωπος, ο κόσμος λειτουργεί με την κοινή λογική που κατά κανόνα σφάλει. Οι πολλοί δεν έχουν πάντα δίκιο, έστω και αν σε μια εποχή φαίνεται σε όλους κάτι σωστό. Ας πάρουμε για παράδειγμα τον Γαλιλαίο: όλοι στην εποχή του πίστευαν ότι  ο ήλιος κινείται γύρω από τη γη. Ποιος όμως είχε δίκιο; Οι πολλοί ή ο ένας;

Μια αναλήθεια, ένα μεγάλο ψέμα του ρατσισμού (η άλλη πτυχή του ναζισμού-φασισμού), είναι ο μύθος περί ανώτερων και κατώτερων ανθρώπων, ανάλογα με το έθνος ή τη φυλή. Εκτός όμως από το ότι το έθνος ή η φυλή είναι έννοιες που είναι κατασκευές της ιδεολογίας (μέσω της γλώσσας, η οποία όταν χρησιμοποιείται κατάλληλα είναι το όχημα-εργαλείο της ιδεολογίας), ο ίδιος ο άνθρωπος ως ον είναι καθολικό-οικουμενικό ή, καλύτερα, συμπαντικό. Είναι μια κοσμολογική κατηγορία, μια αδιάσπαστη ενότητα. Όλοι οι άνθρωποι είναι ίδιοι, παρά τις επιφανειακές ή οπτικές διαφορές τους, παρά τους πολλούς πολιτισμούς, έχουν σημαντικές ομοιότητες που τους καθιστούν ένα και το αυτό γένος-μία ουσία. Εξάλλου, μαθαίνουμε από τη σύγχρονη φυσική  ότι οι όλοι οι άνθρωποι επικοινωνούν μεταξύ τους συνεχώς, ανταλλάσσοντας ενέργεια και σωματίδια, επηρεάζοντας ο ένας τον άλλον. Δεν υπάρχει καμιά επιστημονική γνώση που να μας υποδεικνύει ότι οι άνθρωποι διαφέρουν βιολογικά μεταξύ τους. Δεν υπάρχει κάτι που να διαφοροποιεί τους ανθρώπους και που να μεταφέρεται μέσω του DNA, το οποίο είναι πανομοιότυπο σε όλους τους ανθρώπους. Κάτω από το δέρμα, είμαστε όλοι φτιαγμένοι από τα ίδια υλικά. Δεν υπάρχει συνεπώς ανώτερος και κατώτερος άνθρωπος, αυτό είναι αντίθετο στην ουσία και τα καθολικά χαρακτηριστικά του ανθρώπου. Πρώτα προκύπτει (υπάρχει) ο «Άνθρωπος», το «Ένα» (1) ως καθολική κατηγορία, και μετά φανερώνονται τα ατομικά, τα ιδιαίτερα, τα διαφορετικά, τα ποικίλα στοιχεία της (εγώ, εσύ, ο Έλληνας, ο Αφρικανός, ο Πακιστανός κοκ.).

Επίσης ο ναζισμός και γενικότερα ο ολοκληρωτισμός σκέφτεται για την πραγματικότητα και την ιστορία με όρους συνωμοσιολογίας. Μόνο έτσι «κατανοεί» και ερμηνεύει τα πράγματα και τα γεγονότα. Οι θεωρίες συνωμοσίας στηρίζονται στην εύκολη ερμηνεία ότι πάντα για μια κατάσταση ή γεγονός φταίνε κάποια ξένα κέντρα που σχεδιάζουν και κατευθύνουν τα πάντα. Είναι όμως δυνατόν να προχωρά έτσι η ιστορία; Κάθε στιγμή, κάθε εποχή είναι αποτέλεσμα ποικίλων και αντίθετων καμιά φορά δυνάμεων και εξελίξεων. Μπορεί να ελεγχθεί από ένα (αόρατο μάλιστα) κέντρο, ομάδα κλπ.;
Σκέψου, ερεύνησε, αμφισβήτησε, δες κριτικά τα πράγματα, μην πιστεύεις εύκολα, να θέτεις συνεχώς ερωτήματα στον εαυτό σου και στους άλλους, ζήσε έντονα, πραγματικά, σκέψου ελεύθερα, χωρίς προκαταλήψεις και στερεότυπα.

Είναι στο χέρι σου να αλλάξεις τα πράγματα, ονειρέψου, οραματίσου, πρότεινε, δράσε, αντιστάσου, ελευθερώσου και βοήθησε να ελευθερωθούν κι οι άλλοι. Πάλεψε για μια κοινωνία ελευθερίας, ισότητας, δικαιοσύνης για όλους. Για μια γνήσια παιδεία και γνώση που απελευθερώνει και πραγματώνει την ουσία του ανθρώπου. Αλληλεγγύη, αέρας, ουρανός, ψυχή, φαντασία – όχι σύνορα στις καρδιές και στο μυαλό μας.
Όλα πια είναι θέμα συνείδησης ή όχι, ελευθερίας ή όχι, αλληλεγγύης ή όχι, Λόγου ή όχι, Ύπαρξης ή όχι, Ζωής ή όχι…

Εσύ, τι επιλέγεις;
 
 
Εκπαιδευτικοί και πολίτες ενάντια στον ολοκληρωτισμό-φασισμό και την εξουσία, για τη γνήσια  παιδεία της ελευθερίας  

 

Πηγή

Πέμπτη 1 Νοεμβρίου 2012

Λεωφορεία «μόνο για Έλληνες»

Η Ραμπάπ γεννήθηκε στην Ελλάδα το 1983. Το ίδιο και τα δύο αδέρφια της, το ίδιο και το παιδί της. Ο μικρός της γιος διανύει μόλις τον τρίτο χρόνο της ζωής του, όμως ήδη έχει δει το πιο σκληρό της πρόσωπο: αυτό της μισαλλοδοξίας και του ρατσισμού στην ίδια του τη χώρα.

«Ήταν 7 παρά 10’ το απόγευμα, όταν το λεωφορείο όπου επιβαίναμε έφτασε στον προορισμό μας, στη στάση Μπάτης στο Φάληρο» διηγείται η Ραμπάπ, η οποία φορά μουσουλμανική μαντήλα. «Περίμενα τους συνεπιβάτες μου να αποβιβαστούν, καθώς είχα τον μικρό στο καρότσι. Όταν έφτασε η σειρά μου και άρχισα να τον κατεβάζω σιγά σιγά, είδα την πόρτα να κλείνει επάνω στο καρότσι με δύναμη. Το λεωφορείο ήταν διπλό κι εγώ βρισκόμουν στο πίσω μέρος. “Δεν βλέπεις το καρότσι;” φώναξα στον οδηγό. Κι εκείνος άνοιξε αμέσως την πόρτα, μόνο και μόνο για να την ξανακλείσει δυνατά. Τρεις φορές την ανοιγόκλεισε πάνω στο καρότσι του παιδιού μου. Εάν είχε το χεράκι του απ’ έξω, θα του το είχε κόψει…» διηγείται η νεαρή γυναίκα.

«Αν δεν ανοίξεις την πόρτα, θα πάω τώρα να σου κάνω μήνυση», φώναξε στον οδηγό για τελευταία φορά. Κι εκείνος εκνευρίστηκε, άνοιξε με δύναμη και τη δική του πόρτα, και κατέβηκε απ’ το λεωφορείο για να πάει να τη βρει. Σχεδόν κόλλησε το πρόσωπό του στο δικό της κι άρχισε να την προπηλακίζει.

«Σε “μένα θα κάνεις μήνυση; Ποια είσαι εσύ;» ρωτούσε τη γυναίκα, η οποία ξέρει τα δικαιώματά της και δεν φοβάται να τα διεκδικήσει. «Άι πνίξου μωρή μες τη θάλασσα και γύρνα πίσω στη χώρα σου. Και άμα σε ξαναδώ στο δρόμο, δεν σε βάζω μες το λεωφορείο», φώναξε έξαλλος ο οδηγός πριν φύγει.

«Η μαμά μου, που ήταν μαζί μας, τα ‘χε παίξει» αναφέρει η Ραμπάπ. «Κοίταζε πώς θα προστατέψει το μωρό, ενώ γινόταν ένας χαμός. Οι επιβάτες του λεωφορείου ήταν αμίλητοι και στο δρόμο δεν έδινε κανείς σημασία. Κοιτούσαν μόνο, κι εγώ είχα τρελαθεί. Το παιδί ούρλιαζε. Είχε τρομάξει πάρα πολύ με τις φωνές και με την πόρτα να κλείνει πάνω του. Κι από τότε, απ’ τις 9 Σεπτέμβρη, όταν συνέβη το περιστατικό, ακόμα το θυμάται. Πάντα, πριν μπούμε σε λεωφορείο με ρωτάει “Θα μου κλείσουν το χέρι στην πόρτα; Θα με χτυπήσει ο οδηγός;” Μου ζητά να τον πάρω αγκαλιά γιατί έχει αυτό το φόβο στο λεωφορείο και το τρόλεϊ».

Η ίδια η Ραμπάπ, που κατάγεται από την Αίγυπτο, έχει ξανασυναντήσει τέτοιες συμπεριφορές σε μέσα μαζικής μεταφοράς. «Με έχουν βρίσει πολύ χυδαία μέσα σε τρόλεϊ, επειδή με άκουσαν να μιλάω αραβικά με τη μητέρα μου. Άλλες φορές δεν με αφήνουν να μπω στο λεωφορείο γιατί έχω το καρότσι. “Απαγορεύεται το καρότσι στο λεωφορείο” μου είπε μία φορά ο οδηγός κι άλλη μια φορά μια κυρία που ήταν μέσα. Και όταν τη ρώτησα: “Εγώ πώς θα πάω;” μου απάντησε “με τα πόδια, τα λεωφορεία είναι μόνο για μας, όχι για εσάς”.

Πηγή

Τρίτη 18 Σεπτεμβρίου 2012

Ο Φασίστας της διπλανής πόρτας

Το σκηνικό περίπου γνωστό: Στον Κολωνό, μέσα Ιούνη, Τετάρτη πρωΐ. Περιπολικά της Άμεσης Δράσης με τις σειρήνες να ουρλιάζουν, μοτοσυκλετιστές της ΔΙΑΣ με πλήρη εξάρτυση για διεξαγωγή πολέμου, καταφθάνουν έξω από τον Αη-Γιώργη. Δεκάδες περίοικοι σαν σε διατεταγμένη υπηρεσία είχαν καταφθάσει λίγο νωρίτερα. Όλοι τώρα συναγμένοι στο σημείο του “εγκλήματος”, πολύ κοντά στην παρακείμενη λαϊκή αγορά. Πλησιάζω.

Ένας από τους περίοικους μου απευθύνει το λόγο: Ένας πακιστανός επιτέθηκε σε εννιάχρονο κορίτσι να το βιάσει. Θέλουν όλοι τους κρέμασμα, συμπληρώνει. Χωρίς καλά-καλά να τον κοιτώ, χωρίς καν να τον ρωτήσω. Τον “κόβω”: γύρω στα 35, φάτσα κλασσικού ελληναρά “λεβέντη”, μπρατσωμένος, εφαρμοστό μαύρο shirt, μπλέ σόρτς, άσπρη κάλτσα, turbo αθλητικά.


-Ήσασταν αυτόπτης μάρτυς ; τολμώ να τον ρωτήσω. 

-Εμ να μην ήμουν, γιατί στο λέω μου απαντά με τσαμπουκαλεμένη φωνή. Πετάχτηκα μέχρι τη λαϊκή ‘δώ δίπλα να ψωνίσω και γυρνώντας είδα τον “πάκι” να ορμά στο κορίτσι. Ήλθε στο περίπτερο ν’ αγοράσει τα τσιγάρα του άνεργου πατέρα του
 
Μένω “εντυπωσιασμένος” για την πληροφόρηση του συνομιλητή μου και του αντιλέγω. 
 
-Ξεχάσατε κάπου την τσάντα με τα ψώνια σας…
 
Σαν να τάχασε για κάποια στιγμή, αλλά πριν προλάβει να συνέλθει, πετάγεται ο παραδίπλα του, ίδια κοψιά πάνω κάτω:

-Τί θές ρε φίλε ; Ο άνθρωπος το είδε με τα μάτια του. Κι’ εγώ, άκουσα τα ουρλιαχτά του κοριτσιού από την ψησταριά και έτρεξα
  
Έμεινα να ανακαλώ στη μνήμη μου παρόμοια “περιστατικά” που μου είχαν αφηγηθεί πρόσφατα διάφοροι. Για το βιασμό οκτάχρονης στην Κατερίνη, για το βιασμό και δολοφονία νεαρής στην Πάτρα, για το περιστατικό της Πάρου, ακόμη και για τη ληστεία και τη δολοφονία του αυτοκινητιστή στη Νάουσα της Πάρου. Οι εξιστορούντες, άνθρωποι της γειτονιάς, ήταν όλοι τους βέβαιοι πως δράστες ήταν τα “πάκια”. Ανακαλούσα την ομοιότητα πολλών γεγονότων ως προς την ταυτότητα των δραστών, την αντίδραση της Αστυνομίας, την περιγραφή του “εγκλήματος”, τα χαρακτηριστικά των θυμάτων. Και συμπέρανα ότι σε κάθε τέτοιο συμβάν θα ήταν το ίδιο δραστική και θορυβώδης η παρουσία της Αστυνομίας, το ίδιο έντονη και αυθόρμητη η προσέλευση δεκάδων αυτοπτών μαρτύρων, πανομοιότυπη η αντίδρασήτους. 
 
Στο συγκεντρωμένο πλήθος οι συζητήσεις φούντωσαν και τα αίματα άναψαν περισσότερο όλις αποχώρησε η αστυνομία. Κάθε ένας τους είχε να αφηγηθεί για έναν βιασμό, μια ληστεία, μια κλοπή, μια επίθεση που είχε υποστεί κάποιος “δικός” τους, κατά προτίμηση από τους “πάκι”. Κάποια στιγμή, ανάμεσα σε αυτούς και ο Φώτης. Γνωστός από τη γειτονιά, κινούμενος πολιτικά στο χώρο της “πατριωτικής” αριστεράς όπως διατείνεται, μέλος της κίνησης πολιτών του περιοδικού Άρδην. Με πλησιάζει: είδες τον βρωμιάρη μου λέει ; Πήγε να βιάσει το εννιάχρονο κορίτσι. 
 
Αιφνιδιάστηκα, όχι γιατί δεν γνώριζα τις απόψεις του για τους “λαθρομετανάστες” όσο για την ακαριαία και αυθόρμητη ενσωμάτωσή του στο αγανακτισμένο πλήθος, που ζητούσε εκδίκηση, αίμα. Μουδιασμένα τον ρωτάω:

-Ασθενοφόρο ήλθε για τη μικρή; Συλλάβανε τον δράστη 
;
Δεν μου απάντησε, αρκέστηκε στην εξιστόρηση του γεγονότος. Καρμπόν η αφήγηση:

-Ήμουν απέναντι σε ένα συνεργάτη, άκουσα τις κραυγές και ήλθα.

-Ήλθε ασθενοφόρο ; τον ξαναρώτησα.
 
-Λεβέντη μου, τί αμφισβητείς ;
 
-Τίποτα, του απαντώ. Μόνο σε ρωτάω για την τύχη του κοριτσιού. 
 
-Το κακό δεν συμμαζεύεται, μου απαντά. Ας όψεται ο ΣΥΡΙΖΑ που τους έφερε στην Ελλάδα. Και η όλη η αριστερά που τους προστατεύει. Και τους ψήφισες…, Νά, Πάρτα και σύ! μου λέει.
 
-Πάρτους λοιπόν στο σπίτι σου. Εγώ πληρώνω ταξί για να πάω οπουδήποτε, αυτοί μ’ έχουν ληστέψει εξι φορές, συμπληρώνει.
 
Αποτραβήχτηκαν οι σκέψεις μου, κοίταξα πάνω μου, λοξοδρόμησα προς το μέσα μου. Μια απόπειρα βιασμού, απεχθέστερη από την υποτιθέμενη, συντελείτο πάνω στον αισθησιακό και ψυχικό μου κόσμο. Ο Βιασμός της αλήθειας, της κοινής λογικής, των όποιων ευαισθησιών μου έχουν απομείνει. Δεν υπήρχε χώρος, δεν υπήρχε χρόνος να απλωθεί στο πρόσωπό μου, στα πρόσωπα κανενός, κείνη τη στιγμή, λίγο φώς. Βαρειά σκιά ο βιασμός της αλήθειας, το σκηνοθετημένο ψέμα, η επί της ουσίας αδιαφορία για την ανθρώπινη ζωή και αξιοπρέπεια. Μέσα σε αυτή τη σκιά ξεπρόβαλλε η απεχθής φιγούρα ενός τέρατος που κατάπινε σώματα, σκέψεις, συναισθήματα από θύματα πρόθυμα να γίνουν τροφή του.

Και, καθώς η συζήτηση φούντωνε, πέσαν και τα πρώτα συνθήματα: Η Ελλάς ανήκει στους έλληνες, αλήτες-προδότες κομμουνιστές. Φθάσαμε στο ζητούμενο, σκέφθηκα. Να στοχοποιηθεί η αριστερά, να συκοφαντηθεί κάθε δράση αλληλεγγύης, κάθε αντίδραση απέναντι στη βία και στον αφανισμό του κοινωνείν, ν’ απαγορευθεί κάθε απόπειρα για την ερμηνεία των φαινομένων της εγκληματικότητας, της μετανάστευσης. Να εγκατασταθεί και να φωλιάσει στο νού και στις ψυχές της κοινωνίας ο φόβος, να διαχυθεί το δηλητήριο του ρατσισμού, του μίσους, να νομιμοποιηθεί η βία και η καταστολή. Να ριζώσει και να επωασθεί το χτικιό του φασισμού.

Και στις μέρες μας ο στόχος διευρύνθηκε. Όπλο η απλουστευμένη αλήθεια του φασισμού, το πιο φονικό ψέμα, ενάντια σε έναν ολόκληρο λαό που ζητά εξιλαστήρια θύματα για την κακοδαιμονία της χώρας, για τη δυστυχία που του επιφέρουν οι μνημονιακές πολιτικές. Λαός ενδοτικός στην προπαγάνδα της χειροπιαστής αλήθειας, παραδίνεται άνευ όρων στις βουλές των κάθε είδους εξουσιαστικών συμμοριών σε εποχές κρίσης. 

Πάρτους σπίτι σου, αντηχεί μέσα μου η φωνή του Φώτη. Αγνοώντας ο ίδιος ότι ήδη οι εξουσιαστικές συμμορίες τους έχουν εγκαταστήσει όχι απλά μέσα στο σπίτι του, αλλά πάνω στο τραπέζι του, μέσα στο  πιάτο του. Τα θύματα της μετανάστευσης αποτελούν την καθημερινή τροφή όλων μας. Όπως οι φθηνοί εργάτες της Κίνας, της Ινδίας, της Μαλαισίας, της Βουλγαρίας, της χώρας μας πιά. Ο καθένας μας και ο Φώτης εξαναγκασθήκαμε να επιζούμε σαν ανθρωποφάγοι. Να καταναλώνουμε τα προϊόντα της γής μας, θρεμμένα με το αίμα μεταναστών, ικανοποιημένοι για τις χαμηλές τιμές τους. Γινόμαστε καθημερινά καταναλωτές-θύτες σε έναν πόλεμο χαμηλού κόστους και ασύδοτης κερδοφορίας της αγοράς, του παραγωγού, του μεταπράττη, του βιομήχανου. 
 
Οι χαμηλές τιμές που μπορεί να προσφέρει ο κάθε παραγωγός στον μεταπράττη, ο κάθε εξαγωγέας στον ευρωπαίο καταναλωτή, δεν είναι παρά το αντίτιμο μιας καλά σχεδιασμένης διαρκούς δολοφονίας εργατών, όπου γής. Ας δηλώσουμε στον εαυτό μας ότι καθημερινά γινόμαστε συνένοχοι σε μια γενοκτονία ανθρώπων όπου γής, γενοκτονία που επιτρέπει και το ληξιαρχικό θάνατο μερικών από αυτούς.
 
Χρόνια τώρα το σαράκι του φασισμού κατατρώει τις ψυχές των ανθρώπων. Μπολιάστηκε από συμφέροντα αφεντικών που ήθελαν φθηνά εργατικά χέρια-σκλάβους για τα χωράφια τους, για τα εργοστάσια, για τις υπηρεσίες τους. Προστρέχοντας πότε στις υπηρεσίες των δουλεμπόρων (όπως έγινε κάποτε και στην Αφρική) και πότε στην μετατροπή ολόκληρων λαών σε στρατιές φθηνών εργατών για να προσελκυθούν επενδύσεις στις χώρες τους. Και όταν και αυτό το μεροκάματο του τρόμου τούς ήταν ασύμφορο, καλούσαν τους κάθε λογής μπράβους να απειλούν, να δέρνουν και να τους καταγγέλλουν σαν λαθραίους για να τους κλέψουν και αυτό το γλίσχρο  μεροκάματο. Διασπείροντας ταυτόχρονα συκοφαντίες για τη “βρωμιά” τους, για τη “σκυλοφαγία τους”, για τη βαρβαρότητα και την εγκληματική τους συμπεριφορά.
*****

Ξαναείδα τον Φώτη χθες στο καφενείο στον Αη-Γιώργη. Τον ρώτησα για τη δολοφονία του Ιρακινού, για την έξαρση των φαινομένων ρατσιστικής βίας τις τελευταίες ημέρες, έξαρση που ανάγκασε και τους φορείς της πολιτείας κάτι να ψελλίσουν, καταδικάζοντας τα φαινόμενα αυτά. Του ανέφερα για τα κατορθώματα του χρυσαυγίτη της Παλλήνης (http://www.tovima.gr/society/article/?aid=463378). Δεν είχε διαβάσει, δεν είχε ακούσει, δεν γνώριζε τίποτα από όλα αυτά.

Τον δικαιολογώ:
-Oι πηγές της πληροφόρησής σου, του λέω, δεν έχουν ευθύνη για ό,τι αγνοείς.

-Οι παγκοσμιοποιητές και ο Καμίνης, διέπονται από ανθελληνικό μένος και κατασκευάζουν πλαστές ιστορίες για δήθεν σφαγιασμούς “λαθρομεταναστών“.

Επέμενε να μου αφηγηθεί για τον βιασμό μιας δωδεκάχρονης στην Αίγινα που συνέβη όταν έκανε διακοπές στο νησί. Και παίρνοντας μια ανάσα, συνεχίζει:

-Έχουν τζάμπα φαί, ύπνο, περίθαλψη και δεν πληρώνουν μία στο κράτος και όλα τους τα λεφτά τα στέλουν έξω, ξεσπαθώνει ο Φώτης. 
 
-Ν’ απαγορευθεί, όπως στην Ισπανία, σε γιατρούς να τους παρέχουν υπηρεσίες !
 
“Αναμμένος” από οργή για την αδικία αυτή μου επαναλαμβάνει τα “αιτήματα” των φασιστοειδών. Αγανακτεί για την ιατρική περίθαλψη που τους προσφέρεται δωρεάν και απλόχερα, ακόμη και αυτών που πεθαίνουν στο δρόμο από τις λάμες των χρυσαυγιτών. Καταδικάζει την τακτική των γιατρών στα νοσοκομεία που δεν ζητούν από τα θύματα   φορολογική ενημερότητα και ασφαλιστικό βιβλιάριο. Όχι, δεν επικροτεί τα μαχαιρώματα των χρυσαυγιτών, πολιτικοποιημένος γαρ, επικροτεί όμως τα στρατόπεδα, τις απελάσεις, τη “νόμιμη” βία. Φχαριστήθηκε και για το δίκαιο ξέσπασμα-όπως το ονομάζει-του Κασιδιάρη κατά της Κανέλλη.
 
Ο Φώτης, ο καθένας μας, ασυνείδητα ή όχι γινόμαστε ανώδυνα ξενιστές και φορείς της φασιστικής προπαγάνδας, όταν απουσιάζει η σκιά της σκέψης. Σκιασμένοι από την προπαγάνδα της εξουσίας, ψεκασμένοι με την ανωτερότητα της φυλής, επηρμένοι από τον πατριωτισμό του κάθε χρυσαυγίτη, λάτρεις της πατρίδας και των παραδόσεων, χειροκροτητές κάθε κήρυκα εθνικοφροσύνης, στρέφουμε στον παρόντα χρόνο το μίσος μας σε κάθε αλλόθρησκο, σε κάθε αλλόδοξο, σε κάθε κατατρεγμένο. Χθές ξεσπαθώναμε κατά των προνομίων των εργαζομένων στις ΔΕΚΟ, κατά των δημοσίων υπαλλήλων, ενάντια στις απεργίες που δεν μας επέτρεπαν να πάμε στη δουλειά μας. 
 
Πεπεισμένοι ότι κάθε ανυπακοή, κάθε αντίσταση στην καθεστηκυία τάξη στρέφεται εναντίον μας. Γένηκε ο νούς μας το θερμοκήπιο για να ριζώσουν και να βλαστήσουν τα κηρύγματα ακόμη πιο προωθημένων φασιστικών απόψεων. Ο Φώτης και ο καθένας μας μπορεί να είμαστε ο φασίστας της διπλανής πόρτας.Αγνοώντας, και αυτό είναι το πλέον επικίνδυνο, πως κάποτε ο μικρόκοσμός μας εισέπνευσε τις αναθυμιάσεις φασιστικών ιδεών, κατέφυγε σε πρακτικές που ευνόησαν το γιγάντωμά του. Έτσι, θητεύσαμε στον στενό μας περίγυρο αρχικά, στην κοινωνία μετέπειτα σαν υβρίδια-φασίστα, στα πρότυπα βουλών και επιταγών της εξουσίας, αποσπώντας σαν βάλσαμο στα καταπιεστικά βιώματά μας,  δώρα και αξίες που προσδιόρισαν το χρόνο και το χώρο μας στα μέτρα ενός υπερτροφικού Εγώ, φέρνοντας τον φασισμό μέσα στα τείχη.  Και τώρα που η κρίση για πολλούς αποτελεί άλλοθι, απεκδυόμεθα κάθε ευθύνης ως όντα κοινωνικά (προσποιούμενοι τους ανιστόρητους: Γιατί στη χώρα μας την περίοδο της κατοχής ήταν ο ίδιος ο λαός της που δεν υπέκυψε στην πείνα και στις στερήσεις, στο φόβο και στο θάνατο που έσπερνε ο φασίστας κατακτητής). 
 
Το δεν με νοιάζει, δεν γνωρίζω, αποτελεί ασθένεια, τη χαύνωση του φασισμού, που οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια στην αποκτήνωσή μας, οπλίζει το χέρι του μαχαιροβγάλτη της Χρυσής Αυγής που σφαγιάζει πρώτα εμάς τους ίδιους και μετά τους μετανάστες.

Πηγή

Πέμπτη 13 Σεπτεμβρίου 2012

Η χρυσή αυγή στο σχολείο μου…

Φτάνοντας σήμερα το πρωί στο σχολείο , βλέπω μια ομάδα παιδιών να παίζουν κάνοντας τους χρυσαυγίτες.
Σηκώνουν τα δεξιά τους χέρια και με χαιρετούν φασιστικά.
Το σοκ , απίστευτο.
Η πίεση ξεπέρασε το 20…
Τα μαζεύω γύρω μου και αρχίζω αν τους μιλάω.
Γιατί το κάνουν αυτό , τι σημαίνει , που το είδαν , τι τους άρεσε σε αυτό ;
Οι απαντήσεις τους σαφέστατες. Τους εντυπωσίασε η στρατιωτική δομή και η πειθαρχία. Τους εντυπωσίασε το παρουσιαστικό των ναζί. Τους άρεσε ο τρόπος που διέταξαν τους δημοσιογράφους στη συνέντευξη τύπου του Αρχημαλάκα , το βράδυ των εκλογών.
Αφού κατάλαβα ότι αδυνατούσαν να ανταπεξέλθουν σε οποιαδήποτε παραγωγική συζήτηση , απομακρύνθηκα.
Στο γραφείο των καθηγητών όλοι μιλούσαν για τα αποτελέσματα των εκλογών και εστίαζαν στο φαινόμενο ”χρυσό αυγό”.
Σχολιασμοί , αλλά κανένας δεν έμπαινε στην ουσία.
Ώρα να διδάξω με το παράδειγμα.
Μπαίνω στην τάξη , για μάθημα.
Ανοίγω την πόρτα και κραυγάζω ”εγέρθητι”.
Τα παιδιά αποσβολωμένα με κοιτάζουν παράξενα.
Επαναλαμβάνω το παράγγελμα και τους λέω πως όποιος δεν σηκωθεί την ώρα που μπαίνω ΕΓΩ θα υποστεί τις συνέπειες της ανυπακοής και προσβολής του καθηγητή.
Και σηκώνονται όλοι…
Μέσα μου έτρεμα από θυμό και απόγνωση.
ΟΥΤΕ ΈΝΑΣ ΔΕΝ ΑΜΦΙΣΒΗΤΗΣΕ ΤΗΝ ΒΛΑΚΕΙΑ ΜΟΥ!
Το συνέχισα κι άλλο.
Όταν θα σηκώνομαι από την έδρα θα σηκώνεται , σε ένδειξη σεβασμού και όλη η τάξη ΕΙΠΑ.
Στο πρώτο τέταρτο σηκώθηκα και κάθισα στην έδρα πάνω από 10 φορές.
Κανονικό καψόνι.
Όλη η τάξη σηκωνόταν την ώρα που σηκωνόμουν.
Πόσο είπαμε πως είχε φτάσει η πίεση την ώρα που έφτασα;
Ε , καμία σχέση…τώρα είχε χτυπήσει κόφτες.
Κανένας , μα κανένας δεν αντέδρασε.
Ρε πούστη μου , ας βρισκόταν έστω και ένας να με αμφισβητούσε , να με έβριζε , να με πλάκωνε…
Κανένας.
Το χόντρυνα κι άλλο το παιχνίδι λοιπόν.
Μέσα στο τμήμα υπήρχαν δύο από τα παιδιά που με χαιρέτησαν ναζιστικά το πρωί.
Μόλις ο ένας από τους δύο πήγε να γυρίσει στιγμιαία στο πίσω θρανίο  , σηκώθηκα έξαλλος και άρχισα να του φωνάζω , τι συμπεριφορά είναι αυτή , που νομίζει ότι βρίσκεται , δεν σέβεται καθόλου τον δάσκαλο και τους συμμαθητές του.
Κατά σύμπτωση έπεσε και το στυλό του άλλου , από τους δύο. Άρχισα να φωνάζω και σε αυτόν.
Τους έβγαλα έξω από την τάξη και τους έστειλα στον διευθυντή.
Στο διάλειμμα πήγα στο γραφείο του διευθυντή και ζήτησα να αποβληθούν για δύο μέρες οι συγκεκριμένοι μαθητές , γιατί δεν σεβάστηκαν το δάσκαλο και τους συμμαθητές τους και παρεμπόδισαν το μάθημα.
Ο διευθυντής τους απέβαλε!!!
Το ίδιο συνέβει και στα άλλα τμήματα που είχα μάθημα (όμως δεν απέβαλα άλλους).
Τι άλλο να σας πω…
Να σας πω για τον εκφασισμό που ζούμε όλοι μας ;
Να σας πω πως πρέπει να κρεμαστούν οι υπεύθυνοι που εξέθρεψαν αυτό το φαινόμενο ;
Να σας πω πως το έγκλημα που έχει διαπραχθεί έχει δηλητηριάσει την συμπεριφορά των παιδιών μας ;
Να σας πω πως σκέφτομαι να μηνύσω τον Άρειο Πάγο που έδωσε άδεια σε αυτό το έκτρωμα ώστε να συμμετάσχει σε δημοκρατικές διαδικασίες ;
Να σας πω πως αυτοί είμαστε ;
Ήθελα να δείξω στα παιδιά , με τη δύναμη του παραδείγματος , ότι όποιος ασπάζεται το απόλυτο κακό πρέπει να είναι έτοιμος και να το υποστεί.
1)Αύριο σκέφτομαι να επαναλάβω πάλι την ίδια συμπεριφορά…
2)Αύριο σκέφτομαι να πάω στο σχολείο και να εξηγήσω στα παιδιά το λόγο της συμπεριφοράς μου και να ζητήσω συγνώμη.

Η συνέχεια εδώ



Πηγή

"Βρωμο-Έλληνες"...

Αφίσα φασιστών της Αυστραλίας.


http://a8.sphotos.ak.fbcdn.net/hphotos-ak-ash3/552495_382403905159788_1509957320_n.jpg 

 


Η μετάφραση για όσους τυχόν δεν ξέρουν Αγγλικά: 

"Βρωμοέλληνες μετανάστες, γυρίστε πίσω στην βρωμοχώρα σας, κρατήστε την Αυστραλία καθαρή."

Αυτά σε μια χώρα που δημιουργήθηκε απο μετανάστες. Οι φασίστες διεθνώς είναι ότι ακριβώς και οι ντόπιοι ναζί: τα παντελώς ηλίθια μαντρόσκυλα του καπιταλισμού.

Σάββατο 7 Ιουλίου 2012

Σκάνδαλο με νεοναζί και μυστικές υπηρεσίες στην Γερμανία

  Τελικά όλοι οι φασίστες στα μήκη και τα πλάτη του κόσμου δουλεύουν για το κράτος και το κεφάλαιο. Τι έκπληξη!!


Σκάνδαλο που εμπλέκει νεο-ναζί, μυστικές υπηρεσίες πληροφοριών, την αστυνομία, αλλά και τους πολιτικούς, ξέσπασε στην Γερμανία. Πράκτορες των μυστικών υπηρεσιών της Γερμανίας φέρονται να έχουν καταστρέψει έγγραφα, που αποτελούσαν πειστήρια εναντίον μελών μιας νεο-ναζιστικής οργάνωσης, της NSU (National Socialistic Underground), που μέσα σε μια δεκαετία είχε σκοτώσει 10 ανθρώπους τουλάχιστον, είχε ληστέψει 14 τράπεζες και είχε τοποθετήσει δύο βόμβες. Σύμφωνα με Γερμανούς αναλυτές το σκάνδαλο είναι του επιπέδου του “Watergate”...  
Τον Νοέμβριο του 2011, η υπηρεσία πληροφοριών εσωτερικού (Γραφείο για την Προστασία του Συντάγματος) ανακοίνωσε ότι ένας πράκτοράς της βρισκόταν παρών σε μια δολοφονία ενός 21χρονου Τούρκου από το NSU μέσα σε ένα internet cafe τον Απρίλιο του 2006. Ο πράκτορας, που είχε μεταφερθεί πλέον σε άλλη υπηρεσία, αποδείχθηκε από την σχετική έρευνα ότι, διακατεχόταν από ακροδεξιές αντιλήψεις και πως στο χωριό το οποίο μεγάλωσε, τον φώναζαν με το παρατσούκλι “Little Adolf” (“μικρός Αδόλφος”). Στο σπίτι του βρέθηκε ένα μικρό οπλοστάσιο, για το οποίο είχε νόμιμη άδεια, και αποσπάσματα από το Mein Kampf (“Ο Αγών μου” του Χίτλερ).

Τότε ο υπουργός Εσωτερικών της Γερμανίας, Hans-Peter Friedrich, ζήτησε να δημιουργηθεί μια λίστα με όλους τους νεο-ναζί της Γερμανίας και να χρησιμοποιείται ως βάση δεδομένων για κάθε μια πράξη βίας. Την ίδια στιγμή η Άγκελα Μέρκελ ζητούσε σε ένα συνέδριο του κόμματός της, των Χριστιανοδημοκρατών (CDU), να εργαστούν ώστε να κυρηχθεί παράνομο το ακροδεξιό κόμμα της Γερμανίας (NPD).

Ήδη από τότε ήταν γνωστό ότι στο χωριό Zwickau, κοντά στα σύνορα με την Τσεχία, είχε στήσει το αρχηγείο της η νεο-ναζιστική, τρομοκρατική οργάνωση NSU. Μάλιστα, στις 4 Νοεμβρίου του 2011, τα δυο από τα τρία ηγετικά μέλη της οργάνωσης, ο Uwe Mundlos και Uwe Böhnhardt, σκοτώνονται, όταν ο πρώτος πυροβολεί τον δεύτερο και στην συνέχεια τον εαυτό του, ύστερα από μια ληστεία τράπεζας. Το τρίτο ιδρυτικό μέλος, η Beate Zschäpe, έφυγε και παραδόθηκε στην Αστυνομία.  Το διαμέρισμα, που έγιναν όλα αυτά, και στο οποίο δρούσαν ήδη από το 1998 τα μέλη της οργάνωσης βρέθηκε καμμένο λίγες ημέρες αργότερα από τις αρχές. Μέσα, εκτός από τα πτώματα των δυο νεο-ναζί, βρέθηκαν και όπλα τα οποία συνδέονταν με πολλά εγκλήματα, που είχαν μείνει άλυτα.

Την εβδομάδα που μας πέρασε, μια μερίδα πολιτικών που συμμετέχουν στην επιτροπή που ερευνά το ζήτημα του NSU, αποκάλυψαν στον Τύπο ότι η νεο-ναζιστική οργάνωση ευθυνόταν για την δολοφονία εννέα μικροεπιχειρηματιών Τουρκικής και Ελληνικής καταγωγής. Παρόλα αυτά, η υπηρεσία πληροφοριών εσωτερικού δεν μπορεί να δώσει στοιχεία στην επιτροπή αυτή για τον πολύ απλό λόγο ότι αυτά έχουν καταστραφεί.

Την στιγμή που η πολιτική ηγεσία κατηγορεί την υπηρεσία ότι έχει πολλά πράγματα να κρύψει, εκείνοι τονίζουν ότι πρόκειται για πράξη ενός πράκτορα και όχι αποτέλεσμα εντολής. Ο πράκτορας μάλιστα, που φέρεται να έδρασε μόνος του και να κατέστρεψε επτά φακέλους της υπόθεσης χρονολογημένα από το 2011, ήταν επικεφαλής του τμήματος, που αφορούσε την άντληση πληροφοριών από εξωτερικές πηγές.

Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις της υπηρεσίας, ο εν λόγω πράκτορας έλαβε την εντολή στις 10 Νοεμβρίου του 2011 να ψάξει σε φακέλους να βρει στοιχεία για τα τρια μέλη του NSU. Ανάμεσα σε άλλα αρχεία έψαξε και σε αυτά που αφορούσαν την Επιχείρηση Rennsteig. Αυτή είχε να κάνει με την δημιουργία πληροφοριοδοτών μέσα από την ακροδεξιά οργάνωση Thüringer Heimatschutz, στην οποία δρούσαν την περίοδο 1996 με 2003 τα τρία μέλη του NSU. Στην επιχείρηση ήταν αναμεμειγμένες τόσο το Γραφείο για την Προστασία του Συντάγματος, όσο και η υπηρεσία πληροφοριών του στρατού και η αντικατασκοπική υπηρεσία του στρατού.

Οι φάκελοι που αφορούν πληροφοριοδότες πρέπει εντός 10 ετών να καταστρέφονται. Έτσι ο πράκτορας δήλωσε στους ανωτέρους του ότι δεν βρήκε κάτι σχετικό με τους Mundlos, Böhnhardt και Zschäpe, αλλά βρήκε επτά φακέλους που θα έπρεπε να είχαν καταστραφεί. Έτσι πήρε την εντολή να καταστρέψει αυτούς τους υποτιθέμενους φακέλους, κάτι που είπε πως έκανε τον Ιανουάριο του 2012, αλλά αργότερα αποκάλυψε ότι είχε κάνει στις 12 Νοεμβρίου, μια μέρα μόνο αφού αποκαλύφθηκε η σύνδεση του πυρήνα του NSU με συγκεκριμένες δολοφονίες.

Σύμφωνα με το Spiegel, πηγές των υπηρεσιών πληροφοριών δήλωσαν ότι από την επιχείρηση Rennsteig, δημιουργήθηκαν τέσσερις λίστες. Μια για κάθε μια υπηρεσία που συμμετείχε στην επιχείρηση, και μια ακόμη, στην οποία η υπηρεσία πληροφοριών του στρατού είχε επιλέξει 73 άνδρες “σε στρατεύσιμη ηλικία”. Τα ονόματα του Mundlos και του Böhnhardt ήταν σε αυτή την λίστα...

Οι λίστες από την επιχείρηση Rennsteig ακόμη υπάρχουν, σύμφωνα με τις πηγές, και αυτή την στιγμή μελετώνται ξανά. Όσον αφορά τους επτά κατεστραμμένους φακέλους γίνεται όσο το δυνατόν μεγαλύτερη προσπάθεια για να τους συντηρήσουν ώστε να γίνουν πάλι αναγνώσιμοι.

O Ηeinz Fromm, επικεφαλής του Γραφείου για την Προστασία του Συντάγματος, αναμένεται να παραιτηθεί από τη θέση του στο τέλος του μήνα, μετά από 12 χρόνια, ύστερα από τις έντονες πιέσεις που δέχτηκε από την πολιτική ηγεσία για το σκάνδαλο, όπως ανακοίνωσε το γραφείο Τύπου της υπηρεσίας. 

Τρίτη 3 Ιουλίου 2012

Παραβίαση του όρκου του Ιπποκράτη από Χρυσαυγίτες




Με αυτή την αφίσα διαφημίζουν Χρυσαυγίτες τη δημιουργία Τράπεζας Αίματος ΜΟΝΟ ΓΙΑ ΕΛΛΗΝΕΣ.


Η αφίσα, αλλά και αυτή καθαυτή η προσπάθεια που προπαγανδίζει εγείρουν πολλά ερωτήματα, καθώς αποτελούν, πέραν των άλλων, ευθεία παραβίαση του όρκου του Ιπποκράτη...


Είναι απορίας άξιο το ποιοι θα είναι οι αρμόδιοι για αυτές τις αιμοληψίες -προφανώς άτομα εξειδικευμένα και εργαζόμενα στον τομέα της υγείας- που θα δεχτούν, καταπατώντας κάθε λογική στην οποία βασίζεται το λειτούργημά τους, να συνδράμουν σε μια τέτοια ακραία ρατσιστική προσπάθεια. Ουσιαστικά το λειτούργημα κάθε εργαζομένου στον τομέα της υγείας υπηρετεί τον Άνθρωπο, χωρίς φυλετικές ή άλλες διακρίσεις. Η ανθρώπινη ζωή είναι το επίκεντρο χωρίς περιορισμούς.


Επίσης, το ερώτημα που δημιουργείται για τις φασιστικές αυτές πρωτοβουλίες είναι το αν δέχονται οι ναζιστές της Χρυσής Αυγής να έχουν την ίδια αντιμετώπιση οι Έλληνες μετανάστες ή και επισκέπτες/τουρίστες σε άλλες χώρες.

Με άλλα λόγια, αν βρεθεί ένας Έλληνας σε χώρα του εξωτερικού και χρειαστεί περίθαλψη ή μετάγγιση αίματος θα πρέπει να πεθάνει αβοήθητος; Καταλαβαίνουμε όλοι τι θα σημάνει αυτό, αν παρόμοιες αντιλήψεις επικρατήσουν σε χώρες που ζουν Έλληνες μετανάστες και φοιτητές, σε προορισμούς που χιλιάδες Έλληνες ταξιδεύουν για δουλειά ή αναψυχή.


Οι πρωτοβουλίες αυτές είναι πέρα από ρατσιστικές και επικίνδυνες. Ανοίγουν τον ασκό του Αιόλου σε θέματα που σχετίζονται με την ίδια την ανθρώπινη ζωή και τα ανθρώπινα δικαιώματα, όπως αυτά θεωρούνται απαραβίαστα από όλο τον πολιτισμένο κόσμο.


ΠΗΓΗ

Τρίτη 26 Ιουνίου 2012

[ΟΛΟΚΛΗΡΩΤΙΣΜΟΣ/ΑΚΡΟΔΕΞΙΑ/ΔΕΞΙΑ] ΜΕ ΤΟΝ Φ. ΤΕΡΖΑΚΗ



- Κύρια Χαρακτηριστικά Του Ολοκληρωτισμού (11:13)

- Φιλελευθερισμός-Ολοκληρωτισμός-Σ. Ένωση (13:33)

- Μεσοπόλεμος Και Συγχρονικότητα (17:09)

- Εθνικοσοσιαλισμός - Φασισμός -- Ακροδεξιά (18:02)

- "Χρυσή Αυγή" {Αντιφάσεις - Βιολογία - Ψυχολογία} (20:35)


- Πολιτισμική "Καθαρότητα" (26:06)

- Έλληνες Εθνικοσοσιαλιστές; (28:02)

- Η Επιλογή Της "Χρυσής Αυγής" [Μετασχηματισμός Του Φόβου] (29:26)


- Στρατός - Αστυνομία - Ακροδεξιά (31:39)

- Τα... Σοσιαλιστικά Συνθήματα (33:14)

- Ο Πατριωτικός Χώρος (35:26)

- Μετανάστες [Οι Σύγχρονοι Εβραίοι] (36:57)


- Η Κοινοβουλευτική "Χρυσή Αυγή" (39:44)

- Η Ρητορική Της "Νέας Δημοκρατίας" (41:43)

- Το Πολιτικό Περιεχόμενο Της "Νέας Δημοκρατίας" (43:31)

- Οι Αντοχές Της Κοινοβουλευτικής Δημοκρατίας (46:51)

ΑΠΟ ΕΔΩ

Πέμπτη 24 Μαΐου 2012

Η ΑΠΕΙΛΗ ΤΩΝ ΝΕΟΝΑΖΙ



Νοέμβριος 2011,Γερμανία. Δύο αυτοκτονίες και μια έκρηξη σε διαμέρισμα της πόλης του Τσβίκαου φέρνουν στο φως την ακροδεξιά νεοναζιστική οργάνωση National Sozialistischer Untergrund, υπεύθυνη για μια σειρά στυγνές,ανεξιχνίαστες δολοφονίες που έχουν απασχολήσει για περισσότερο από μια δεκαετία τη γερμανική κοινωνία και τις αρχές. Μεταξύ των θυμάτων και ο Έλληνας καταστηματάρχης Θεόδωρος Βουλγαρίδης που δολοφονήθηκε εν ψυχρώ μέσα στο κατάστημά του στο Μόναχο, τον Ιούνιο του 2005.

Το «Ρεπορτάζ χωρίς Σύνορα» έφτασε στον τόπο του εγκλήματος και μίλησε με το στενό φίλο του θύματος, Χαράλαμπο Δημητριάδη, ο οποίος ήταν μαζί με το θύμα λίγα λεπτά πριν το έγκλημα. Για την συνταρακτική υπόθεση μιλούν επίσης και ο πατέρας Απόστολος, ο υπουργός εσωτερικών της Βαυαρίας και η ευρωβουλευτής Cornelia Ernst ενώ οι διασυνδέσεις των δολοφόνων με το φιλοναζιστικό κόμμα NPD (Εθνικό Κόμμα Γερμανίας) ενισχύουν τις φωνές που ζητούν εκ νέου να τεθεί εκτός νόμου.

Ο Στέλιος Κούλογλου συναντά τον Τhorsten Heise ,ηγετικό στέλεχος του NPD, στο «κάστρο» του, στο Φρετερόντε της Θουριγγίας, στην αυλή του οποίου βρίσκεται μνημείο των πεσόντων Ες Ες. Ο Heise μιλά για τη σχέση του κόμματός του με τον εθνικοσοσιαλισμό, τις επαφές του με ελληνικές οργανώσεις και κόμματα. Αρνείται την οποιαδήποτε ανάμειξη του κόμματος του σε πράξεις βίας, αλλά ένα βίντεο με τους δολοφόνους διηγείται μια διαφορετική ιστορία.

Στην κάμερα της εκπομπής μιλά και ένας από τους πολυσυζητημένους πρώην αρχηγούς της ακροδεξιάς στη Γερμανία, ο Ewald Althans, ο οποίος είχε απασχολήσει τις γερμανικές αρχές κατά τη δεκαετία του ενενήντα μέχρι και τη φυλάκισή του το 1995 για άρνηση του Ολοκαυτώματος. Ο Althans αφηγείται την πορεία του μέσα στην οργάνωση και τους λόγους που τον οδήγησαν στην αποστασιοποίησή του, κυρίως μετά τη δημόσια παραδοχή της ομοφυλοφιλίας του.

Η εκπομπή ταξιδεύει στο κρατίδιο του Μεκλεμβούργου, το οποίο έχει μετατραπεί στα χρόνια μετά την ένωση των δύο Γερμανιών σε ένα από τα προπύργια του ακροδεξιού κινήματος και επισκέπτεται το χωριό Jamel, στο οποίο η πλειοψηφία των κατοίκων είναι νεοναζί. Στο χωριό αναπτύσσει τη δράση του το ζευγάρι Horst και Birgit Lohmeyer, που παρά τις καθημερινές απειλές τις οποίες δέχονται από τους επιθετικούς γείτονές τους, δεν παύουν να οργανώνουν δραστηριότητες και φεστιβάλ κατά της ακροδεξιάς. Για το ίδιο θέμα μιλά στην κάμερα της εκπομπής και ο δήμαρχος της περιοχής Uwe Wandel.

Στο Βερολίνο ο φακός του Ρεπορτάζ καταγράφει το έργο της 66χρονης Irmela Mensah Schramm, που εδώ και είκοσι χρόνια καθαρίζει του δρόμους της πόλης από τα ίχνη των νεοναζί. Με μόνα της όπλα ασετόν, νερό, σπρέι, μια σπάτουλα και μια φωτογραφική μηχανή, η «σουπερ γιαγιά» έχει αφαιρέσει μέχρι στιγμής πάνω από 80.000 νεοναζί σύμβολα. «Η βρωμιά των ναζί πρέπει να φύγει» όπως λέει και η ίδια.

Κατά την παραμονή του στη Γερμανία το «Ρεπορτάζ χωρίς Σύνορα» κάνει μια σημαντική ανακάλυψη: βρίσκει το κόμμα που ετοιμάζεται να καταλάβει την εξουσία με τον ίδιο «σκοτεινό» τρόπο που το κατάφερε ο Χίτλερ. Ο πρόεδρος του κόμματος, Martin Sonneborn, παραδέχεται ως πρότυπό του τον νεαρό Χίτλερ και προειδοποιεί τους συμπολίτες τους για την κατάλυση της δημοκρατίας.

Τις αιτίες για την άνοδο της ακροδεξιάς και των νεοναζί αναλύει ο γερμανός δημοσιογράφος Burkhard Schoeder και ο εγκληματολόγος Bernd Wagner, ιδρυτής της πρωτοβουλίας Exit Deutschland, μιας οργάνωσης που βοηθά μέλη ακροδεξιών ομάδων να απαγκιστρωθούν από αυτές. Η Exit εξόργισε τους νεοναζί, όταν τον Αύγουστο του 2011 μοίρασε μπλουζάκια με εθνικοσοσιαλιστικό σλόγκαν σε συναυλίες, τα οποία στο πλύσιμο άλλαζαν «ύφος» έδιναν το μήνυμα «αυτό που μπορεί το μπλουζάκι σου το μπορείς κι εσύ», να ξεπλυθούν δηλαδή από τον νεοναζισμό.

Τέλος, ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η συνάντηση με τον Ισπανό δημοσιογράφο Antonio Salas, ο οποίος επί ένα χρόνο είχε διεισδύσει σε ισπανική νεοναζί οργάνωση, καταγράφοντας με κρυφή κάμερα την βία που εξασκούσαν τα μέλη της σε μαύρους, μετανάστες και μειονότητες της ισπανικής κοινωνίας. O Salas ζεί στη Μαδρίτη υπό συνθήκες υψίστης ασφαλείας και περιγράφει την εμπειρία του, την οποία έχει αποτυπώσει και στο βιβλίο «Ημερολόγιο ενός σκιν».

Τον Ιούλιο του 2011 ένα πρωτοφανές έγκλημα συγκλονίζει τη διεθνή κοινή γνώμη: Ο νορβηγός Άντερς Μπρέιβικ αποβιβάζεται στο νησί Ουτόγια του Όσλο στη διάρκεια συνάντησης της νεολαίας του Εργατικού Κόμματος και εκτελεί εν ψυχρώ 77 άτομα. Λίγο νωρίτερα, ισχυρή έκρηξη βόμβας που είχε τοποθετήσει ο ίδιος σε κυβερνητικά κτίρια του Όσλο προκάλεσε το θάνατο σε εφτά άτομα. Ένα χρόνο σχεδόν μετά την εγκληματική του πράξη ο Μπρέιβικ παρουσιάζεται στο δικαστήριο αμετανόητος και πιστός στην ίδια ρητορική που πυροδότησε το έγκλημα: πολυπολιτισμικότητα τέλος, θάνατος στους ξένους αλλά και σε εκείνους που τους ανέχονται.

http://www.rwf.gr/



Δευτέρα 30 Απριλίου 2012

Ψήφισε τώρα Χ.Α. μαλάκα…

undefined

Νέα πρόκληση της Χρυσής Αυγής, αυτή τη φορά στη μαρτυρική πόλη των Καλαβρύτων, καταγγέλλεται από πολίτες. Σε ένα τοίχο, στη διαδρομή Διακοπτό-Καλάβρυτα, στο ύψος του Μεγάλου Σπηλαίου, η Χρυσή Αυγή υπογράφει το εξής σύνθημα: “ΝΕΟ ΟΛΟΚΑΥΤΩΜΑ ΝΑ ΞΕΒΡΩΜΙΣΕΙ Ο ΤΟΠΟΣ – ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ”. Όπως αναφέρουν σε e-mail τους οι καταγγέλλοντες,

“η Χρυσή Αυγή προσβάλει τη μνήμη των αδικοχαμένων, από τη λαίλαπα των Ναζί, Ελλήνων στα χρόνια της Κατοχής. Μετά από 69 χρόνια οι νοσταλγοί του Ναζισμού, προκαλούν το δημόσιο αίσθημα με την αήθη αναγραφή του συνθήματος. Η ενέργεια αυτή έχει προκαλέσει αποκρουστικά συναισθήματα στην τοπική κοινωνία των Καλαβρύτων, σε όλα τα Καλαβρυτοχώρια, αλλά και στην ευρύτερη περιοχή. Καταγγέλλουμε δημόσια την απαράδεκτη στάση των άθλιων συνεχιστών του Χίτλερ και των Ες Ες , οι οποίοι σαν γνήσιοι απόγονοι των ταγματασφαλιτών και των ΧΤ διασπείρουν τη διχόνοια στον περήφανο λαό της πατρίδας μας”.

_________________________________________________

Ξαναλέω: Καθήκον μας να τους ξεμπροστιάζουμε παντού και να τους πατήσουμε κάτω…



ΠΗΓΗ

Κυριακή 8 Απριλίου 2012

Οι φύρερ της διπλανής πόρτας

Ο κ. Μιχαλολιάκος ρίχνει τους τόνους του εξτρεμισμού προκειμένου να μπει στη Βουλή και ομνύει εις τον θεόν... Απόλλωνα



«Στις 30 Απριλίου 1945 μια λαμπερή σελίδα της σύγχρονης Ιστορίας κλείνει. Ο Μεγάλος Ανδρας του 20ού αιώνα, ο εμψυχωτής και απόστολος της Επαναστάσεως του Αγκυλωτού Σταυρού είναι νεκρός. Χίλια εννιακόσια σαράντα πέντε, όλοι αυτοί που πίστεψαν στα μεγάλα ιδανικά της Εθνικοσοσιαλιστικής Επαναστάσεως νιώθουν παγωμένοι, δείχνουν διστακτικοί απέναντι στο μέλλον, σε ένα μέλλον χωρίς την παρουσία και την καθοδήγηση Εκείνου». Αυτά έγραφε το 1987 σε άρθρο του για τον Χίτλερ στο περιοδικό «Χρυσή Αυγή» ο ηγέτης της κ. Ν. Μιχαλολιάκος. Θα μπορούσε ο κ. Μιχαλολιάκος να ισχυριστεί ότι αυτά είναι περασμένα ξεχασμένα. Ωστόσο ο ίδιος, όπως δημοσιεύεται στο περιοδικό του κόμματος, τον Μάιο του 2005 βρέθηκε στο Βερολίνο για να τιμήσει με το γερμανικό ναζιστικό κόμμα NPD την επέτειο της ήττας του Χίτλερ (Μάιος 1945) και την ίδια περίοδο ήταν ένας από τους ομιλητές στο Μιλάνο σε εκδήλωση του ιταλικού φασιστικού κόμματος Forza Nuova, τα μέλη του οποίου αυτοχαρακτηρίζονται φασίστες.


Ο λύκος κι αν εγέρασε και άλλαξε το μαλλί του, μήτε τη γνώμη άλλαξε, μήτε την κεφαλή του. Η λαϊκή αυτή ρήση φαίνεται πως ταιριάζει γάντι στον χαρακτήρα της Χρυσής Αυγής, η οποία παραμένει προσηλωμένη στην αγάπη της για τους φασίστες και τους ναζιστές και θρηνεί που ο Χίτλερ δεν κατάφερε να κάνει τον κόσμο ένα παγκόσμιο στρατόπεδο.
Οι δημοσκοπήσεις όμως που τους δίνουν ξαφνικά έναν εκλογικό αέρα έκαναν τον λύκο, μεσούσης της κρίσης, να φορέσει την «αθώα» προβιά του εθνικιστή. Ξαφνικά οι επιθέσεις κουρεμένων Χρυσαυγιτών σε μετανάστες και αριστεριστές (τουλάχιστον φανερά) περιορίστηκαν στα κλεμμένα από το ΠαΣοΚ συνθήματα στους τοίχους, όπως «Η Ελλάδα ανήκει στους Ελληνες», καθώς και στα ρατσιστικά συνθήματα, όπως «Εξω οι ξένοι από τη χώρα».
Μέλη της Χρυσής Αυγής άρχισαν να υποκαθιστούν την Αστυνομία συνοδεύοντας ανυποψίαστους ηλικιωμένους ΑΤΜ των τραπεζών και - το σημαντικότερο - από τη μία ημέρα στην άλλη ο ηγέτης του κόμματος (και δημοτικός σύμβουλος στον Δήμο Αθηναίων) άρχισε να αποστασιοποιείται και από τον... φασισμό: «Ο φασισμός είναι δαιμονολογία. Φασισμός στην Ιταλία σήμαινε ότι πίσω απ' αυτόν βρίσκεται το κράτος. Εμείς εδώ στην Ελλάδα πιστεύουμε στο Εθνος, στο εθνικό κράτος. Αλλωστε δεν χαιρετούσαν και Ελληνες του Μεταξά έτσι; Δεν χαιρετούσε έτσι και ο σερ Οσβαλντ Μόσλεϊ, ηγέτης της Βρετανικής Ενωσης Φασιστών, που όμως πολέμησε τους Γερμανούς;» λέει. Και για τον ναζιστικό χαιρετισμό που εθεάθη να φωτογραφίζεται στο πρώτο δημοτικό συμβούλιο του Δήμου Αθηναίων ο ηγέτης της Χρυσής Αυγής τον θεωρεί... παρεξήγηση και ότι είναι ζήτημα... μοιρών.


Ο φασισμός είναι ζήτημα... μοιρών
Ο Χίτλερ ύψωνε το χέρι του κατά 90 μοίρες όταν χαιρετούσε, αλλά ο ίδιος το υψώνει κατά 75 μοίρες, για να χαιρετίσει όμως, όπως λέει, τον Απόλλωνα, τον θεό του Ηλιου. Αν και ισχυρίζεται ότι το Καταστατικό του κόμματός του δεν προβλέπει «επίσημο χαιρετισμό», εν τούτοις μέλη της Χρυσής Αυγής σε πολλές περιπτώσεις χρησιμοποιούν τον φασιστικό χαιρετισμό και όλοι προφανώς ενθυμούνται την πορεία του σώματος των Βατραχανθρώπων (παρέλαση της 25ης Μαρτίου 2010), όταν οι δύο επικεφαλής τους - σύμφωνα με τα τότε δημοσιεύματα, μέλη της Χρυσής Αυγής - φώναζαν ρατσιστικά και εθνικιστικά συνθήματα.
Αλλαξαν ακόμη και θρησκεία, προφανώς για να διεισδύσουν στην κοινωνία. Ως το 2002 πολλά δημοσιεύματα της Χρυσής Αυγής υμνούσαν το Δωδεκάθεο (που ταιριάζει με τον μύθο των αρίων φυλών), τον θεό Πάνα, ακόμη και τον... Εωσφόρο. Τα τελευταία χρόνια έκαναν στροφή 180 μοιρών και άρχισαν να γράφουν και να μιλούν για τη χριστιανική ορθοδοξία, για την ηθική που πρέπει να επικρατεί στον χριστιανισμό, και τα εγκαίνια των γραφείων τους άρχισαν πλέον να γίνονται με τις ευχές και το λιβανιστήρι παπάδων, μοναχών κτλ.
Υπάρχουν όμως άλλες σταθερές που δεν πρόκειται να αλλάξουν, όπως η αντίθεσή τους στους ομοφυλόφιλους (τους «π...δες», όπως τους αποκαλούν) αν και, όπως λέγεται, υπήρξαν καταγγελίες για παιδοφιλία και ομοφυλοφιλία για ορισμένα μέλη της Χρυσής Αυγής: «Ξέρετε πόσοι ομοφυλόφιλοι έχουν ψηφίσει ως τώρα και ΝΔ και ΠαΣοΚ; Εμείς την ομοφυλοφιλία τη θεωρούμε ανωμαλία» απαντά όταν ερωτάται σχετικά ο ηγέτης του κόμματος που θεωρεί «κατακριτέες πράξεις» τόσο την ομοφυλοφιλία όσο και την παιδοφιλία. Και σταματά αμέσως τη συζήτηση εδώ.


«Περνάει ο στρατός, της Ελλάδος φρουρός»
Κατήρτισαν ψηφοδέλτια σε όλες τις εκλογικές περιφέρειες με υποψηφίους στην πλειονότητά τους απόστρατους αξιωματικούς του Στρατού, της Αστυνομίας, του Λιμενικού, της Πυροσβεστικής και των Βατραχανθρώπων, παρουσίασαν προεκλογικό πρόγραμμα, μακιγιάροντας το πραγματικό πρόσωπο της Χρυσής Αυγής με στοιχεία αντικαπιταλιστικά, «σοσιαλιστικά» (εθνικοποίηση τραπεζών και άλλα), φιλολαϊκά και σούπερ εθνικιστικά (επανάκτηση της Βόρειας Ηπείρου και απελευθέρωση των Κατεχομένων της Κύπρου, άμεση απέλαση όλων των ξένων και επαναφορά του καθεστώτος για τις νάρκες διασποράς στα σύνορα) και, φυσικά, αντιμνημονιακά.
Ζητούν άμεση καταγγελία του μνημονίου, λογιστικό έλεγχο του δημοσίου χρέους από το 1974, διαγραφή των τραπεζικών χρεών, θέσεις για το μνημόνιο που δεν διαφέρουν από τις θέσεις ενός μεγάλου τμήματος των κομμάτων της Αριστεράς. Επίσης είναι αντίθετοι στους Αμερικανούς και σε καθετί το αμερικανόφερτο, όπως βεβαίως και στους Τούρκους. Ακόμη και στα τουρκικά σίριαλ επιτίθενται, τα οποία στοχεύουν, όπως σημειώνουν, «στην απαξίωση του ελληνικού πολιτισμού και στο να ξεχαστούν τα ήθη, τα έθιμα και οι παραδόσεις του έθνους».



Μεταμορφώσεις
Ψαρεύουν στη λίμνη της λαϊκής οργής
Η Χρυσή Αυγή επιτίθεται με σφοδρότητα εναντίον των κομμάτων των κκ. Καμμένου και Καρατζαφέρη (άνοιξε ήδη πόλεμο μαζί τους), επειδή προφανώς θεωρεί ότι αντλεί από τον ίδιο εκλογικό κουβά. «Φασίστες» αποκαλεί τους Χρυσαυγίτες ο κ. Καρατζαφέρης, και μάλιστα τις κατηγορίες αυτές τις εκτοξεύει από το βήμα της Βουλής: «Εψαξα σήμερα λίγο το θέμα και είδα ότι 15 εξώφυλλα του περιοδικού του κόμματος αυτού φιλοξενούν τον Χίτλερ, τον Γκέμπελς, τον Ρούντολφ Ες, τη σβάστικα που μας οδηγεί. Εκεί φτάσατε τα πράγματα, σε αυτή την εσχάτη προδοσία, αυτά τα ακραία κόμματα να αποτελούν λιμάνι για τον απελπισμένο κόσμο» είπε στην Ολομέλεια της Βουλής ο πρόεδρος του ΛΑΟΣ.
Είναι αλήθεια - και σε αυτό συμφωνούν κοινωνιολόγοι αλλά και πολιτικοί - ότι ακραία φασιστικά κόμματα (ή εθνικιστικά, όπως ορισμένα αυτοαποκαλούνται) εκμεταλλεύονται τις κοινωνικές εκρήξεις, την οικονομική κρίση, τη φτώχεια, το σαθρό πολιτικό σύστημα και ψαρεύουν «ψηφαλάκια» στο εκλογικό σώμα υποδυόμενοι κάτι άλλο από αυτό που είναι. Ενδύονται δηλαδή με φιλολαϊκό μανδύα σε μια προσπάθεια να παραπλανήσουν τους ψηφοφόρους, οι περισσότεροι από τους οποίους μάλλον δεν διάβασαν κείμενα της Χρυσής Αυγής περί Δημοκρατίας: «Η Δημοκρατία είναι και αυτή από τις μεγαλύτερες απάτες του συστήματος. Εμείς οι Εθνικιστές δεν επιθυμούμε κάποια βελτίωση των - έτσι κι αλλιώς - σάπιων και σαθρών δομών του υπάρχοντος συστήματος. Αντίθετα, αγωνιζόμαστε για την ανατροπή του, ως βασική προϋπόθεση για τη Σωτηρία και Αναγέννηση του Λαού μας» γράφτηκε πριν από λίγους μήνες στο περιοδικό του κόμματος.

ΠΗΓΗ