Ο Ρούσσος ξεφτίλισε LIVE τον ακροδεξιό Θάνο Πλεύρη (ΒΙΝΤΕΟ)

Τηλεοπτικός διασυρμός χωρίς τέλος για το πρώην στέλεχος του ΛΑΟΣ και νυν της ΝΔ, Θάνο Πλεύρη, ο οποίος συνέχισε σε τηλεοπτική εκπομπή τις ύβρεις κατά της Εθνικής Αντίστασης, σχετικά με το άκουσμα του ύμνου του ΕΑΜ στην παρέλαση στο Χαλάνδρι.

«Ακούστηκαν όλα τα τραγούδια που ακούγονται πάντα στις παρελάσεις και στο τέλος έγινε μια μεγάλη συναυλία με το Άξιον Εστί με μεγάλη συμμετοχή του κόσμου», τόνισε ο δήμαρχος Χαλανδρίου, Σίμος Ρούσσος, για να προσθέσει ότι «αν τώρα κάποιοι νομίζουν ότι θα μας ξαναγυρίσουν στην Χούντα και θα απαγορεύσουν τους ύμνους του ΕΑΜ, της μεγαλύτερης αντιστασιακής οργάνωσης της Ευρώπης, κάνουν λάθος».

Η απάντηση όμως του στελέχους της ΝΔ εξέπληξε τους πάντες, καθώς παραδέχθηκε και δημοσίως ότι«εμένα ο σύντροφός μου (ο δικτάτορας Μεταξάς) έκατσε απέναντι από τον Ιταλό πρέσβη και του είπε όχι», για να του απαντήσει ο δήμαρχος Χαλανδρίου ότι δεν θα συζητήσει μαζί του, σημειώνοντας ότι «η Αντίσταση του Ελληνικού λαού συνεχίστηκε μετά την Κατοχή των Γερμανών και αυτό τιμήσαμε και εμείς. Δεν καταλαβαίνω τον εκνευρισμό. Δεν έχω να συζητήσω κάτι μαζί σας. Ήσασταν πάντοτε με τους νενέκους και εμείς με την Αντίσταση».

Το ερώτημα βέβαια που μένει να απαντηθεί είναι αν παραμένει ως στέλεχος της ΝΔ ο Θάνος Πλεύρης σήμερα, αναγνωρίζοντας (και δημοσίως) ως «σύντροφο» τον δικτάτορα Μεταξά, ενώ την ίδια στιγμή ανιστόρητα ρώτησε τι σχέση η 28η Οκτωβρίου με το ΕΑΜ.

Δείτε το video:



ΠΗΓΗ

Σύλληψη ακροδεξιού με ναρκωτικά στην παρέλαση της 28ης Oκτωβρίου στην κεντρική πλατεία του Χαλανδρίου

Ακροδεξιός που φέρεται να σχετίζεται με την Χρυσή Αυγή συνελήφθη με ποσότητα ναρκωτικών το μεσημέρι κατά την διάρκεια του εορτασμού της επετείου της 28ης Οκτώβρη στην κεντρική πλατεία του Χαλανδρίου.

Λίγο μετά το τέλος της παρέλασης και ενώ πλήθος κόσμου βρισκόταν ακόμα στον χώρο της κεντρικής πλατείας της πόλης, νεαρός κάτοικος του Χαλανδρίου άρχισε να προκαλεί παρευρισκόμενους γονείς και παιδιά καθώς πηγαίνοντας στο άγαλμα του Κολοκοτρώνη που υπάρχει στον συγκεκριμένο χώρο το χαιρέτησε ναζιστικά .

Ο νεαρός αυτός που πολλάκις έχει θεαθεί να κυκλοφορεί φορώντας μπλούζες της Χρυσής Αυγής απομονώθηκε από τον κόσμο και εκδιώχθηκε από αντιφασίστες από τον χώρο που γιορταζόταν η μεγάλη αντιφασιστική νίκη του λαού μας.

Η αστυνομία που ήταν παροούσα των γεγονότων συνέλαβε τον νεαρό όπου και οδηγήθηκε στο αστυνομικό τμήμα. Εκεί πιστοποιήθηκε ότι είχε στην κατοχή του ποσότητα ναρκωτικών ουσιών .

Να σημειωθεί ότι δεν είναι η πρώτη φορά που τέτοιες συμπεριφορές συμβαίνουν κατά την διάρκεια εκδηλώσεων στο κέντρο του Χαλανδρίου.

Ο λαός της πόλης όπως έκανε χθες θα πρέπει να απομονώνει από τον δημόσιο χώρο τα πάσης φύσεως φασιστοειδή. Πόσο δε μάλλον όταν αποδεικνύεται ότι εκτός από τις φασιστικές απόψεις τους κουβαλάνε και ναρκωτικά.

ΠΗΓΗ

Η νεολαία παρελαύνει κατω απο τον ηχο του Ύμνου του ΕΑΜ για πρωτη φορα στο Χαλάνδρι.

Τα παιδιά νίκησαν τον ρατσισμό και έδωσαν τη σημαία σε αυτόν που την άξιζε

Την καλύτερη απάντηση σε όσους προσπάθησαν με ποικίλους τρόπους να δώσουν τη δική τους ερμηνεία στην παρέλαση έδωσαν τα παιδιά του 20ου δημοτικού σχολείου του Δήμου της Αθήνας.

Την ώρα που ο περιφερειάρχης Μακεδονίας Απόστολος Τζιτζικώστας προσκαλούσε στην παρέλαση τους εκπροσώπους της Χρυσής Αυγής, οι μαθητές από την Αθήνα έστελναν το δικό τους αντιρατσιστικό μήνυμα αγκαλιάζοντας το σημαιοφόρο του σχολείο τους.

Μάλιστα η κίνηση αυτή δίνει ακόμα μία απάντηση και σε γονείς που κατά καιρός δεν ήθελαν μαθητές που δεν έχουν αμιγώς ελληνική καταγωγή να γίνονται σημαιοφόροι στην παρέλαση.

ΠΗΓΗ

Tης πατρίδας μου η σημαία έχει πλέον χορηγό

Μετά από 4 χρόνια η πολιτική ηγεσία αποφάσισε να ξαναβγούν τα στρατιωτικά οχήματα στους δρόμους ενόψει της παρέλασης της 28ης Οκτωβρίου. Πρόσχημα είναι η τόνωση του “πατριωτικού φρονήματος” και η επίδειξη στους γείτονες Τούρκους, σύμφωνα με κύκλους, αλλά ο λόγος είναι περισσότερο το άνοιγμα στους ψηφοφόρους της Χρυσής Αυγής, που ως υπερσυντηρητικοί θέλουν περισσότερο χακί και…εθνική υπερηφάνεια.

Κάποιοι γκρινιάζουν πέρα από το προφανές και για την σπατάλη που προκύπτει από την λειτουργία των τανκς, των τεθωρακισμένων και των αεροσκαφών, μια σπατάλη που δεν έχει κανένα νόημα, ειδικά στην σημερινή εποχή που η εξοικονόμηση χρημάτων υποτίθεται ότι είναι…ευαγγέλιο για το κράτος.

Κι όμως, ο Βαρδής Βαρδινογιάννης πήρε την πρωτοβουλία να γίνει χορηγός της στρατιωτικής παρέλασης, καλύπτοντας το κόστος των καυσίμων. Ένας από τους Έλληνες ολιγάρχες προβαίνει σε μια τέτοια κίνηση για ποιους λόγους;

Θέλει να γίνει αρεστός στους ανεγκέφαλους που έχουν ονειρώξεις με ερπύστριες και κανόνια; Επιθυμεί να το παίξει ευεργέτης για να συνεχίσει η κυβέρνηση να κάνει τα στραβά μάτια στις κινήσεις του; Μήπως έπαιξε κάποιο ρόλο -λέω εγώ τώρα- η ακύρωση του προστίμου ύψους 240 εκ. ευρώ στην Motor Oil;

Η σύνδεση μιας παρέλασης με έναν ιδιώτη και μάλιστα όχι όποιον κι όποιον, καταδεικνύει πως αντιλαμβάνονται στην κυβέρνηση την “εθνική ανάταση”. Η ανάθεση σε χορηγό που απολαμβάνει επί χρόνων σκανδαλώδη προνόμια (φοροαπαλλαγές, προμήθειες, ανάθεση έργων) είναι απλά το κερασάκι στην υπόθεση “ελληνικό κράτος, η διαστροφή σε πρώτο πλάνο“. Η συνεργασία με ολιγάρχες που για να συγκεντρώσουν πλούτο έχουν δημιουργήσει χιλιάδες φτωχούς, χαρακτηρίζει το κράτος, αφού το κάνει υπόλογο σ’ αυτούς αλλά ποτέ στην κοινωνία.

 ΠΗΓΗ

Ανακοίνωση της Αντιφασιστικής Πρωτοβουλίας Κέρκυρας για τα γεγονότα της 25ης Μαρτίου

Η Αντιφασιστική Πρωτοβουλία Κέρκυρας από την ίδρυσή της έχει επισημάνει την αναγκαιότητα δράσης και κινητοποίησης εναντίον του φασισμού στα πλαίσια ενός ενιαίου μετώπου.

Τα πρόσφατα γεγονότα του διημέρου 24-25 Μαρτίου 2013 στην Κέρκυρα: η αδυναμία οποιασδήποτε δημόσιας παρουσίας των νεοναζί στην εθνική επέτειο αφενός, η παρακρατικού τύπου επιδρομή τους εναντίον των γραφείων του ΚΚΕ στον Αη-Μαθιά αφετέρου, καθώς και η προσπάθεια «αθώωσης» της τοπικής Χ.Α. για το γεγονός, από τοπικό τηλεοπτικό σταθμό, επιβεβαιώνουν την ορθότητα αυτών των εκτιμήσεων.

Καταγγέλλουμε και καταδικάζουμε με τον πιο αποφασιστικό τρόπο την επίθεση της Χ.Α. στα γραφεία του ΚΚΕ , που αποδεικνύει για μία ακόμη φορά το ρόλο και το χαρακτήρα της οργάνωσης αυτής ως »εγγυητή» της λειτουργίας του συστήματος και »τιμωρού» των απεργών, των εργαζομένων-ντόπιων ή ξένων και της αριστεράς.

Η πρόσφατη αλλά και η παλαιότερη πείρα του εργατικού και λαϊκού κινήματος στην Ελλάδα και διεθνώς, έχει δείξει ότι για την αποτροπή παρόμοιων γεγονότων αλλά και την αποτροπή της φασιστικοποίησης της δημόσιας ζωής απαιτείται ένα ευρύ,μαχητικό,αντιφασιστικό κίνημα, σε στενή επαφή και σύνδεση με τους εργαζόμενους, τους ανέργους, τους μετανάστες και τη νεολαία.

Ένα μεγάλο στοίχημα που πρέπει άμεσα να κερδηθεί βρίσκεται στο επίπεδο της λαϊκής συνείδησης. Μέσα στις δύσκολες καθημερινές συνθήκες ζωής,απέναντι στον κυβερνητικό αυταρχισμό,την εργοδοτική τρομοκρατία, το ξεπούλημα του δημόσιου πλούτου,τη βία της ανεργίας και τη φτωχοποίηση μεγάλου κομματιού του πληθυσμού,επιβάλλεται να αντιστραφεί το κλίμα απογοήτευσης,φόβου,ατομισμού και κυνισμού που στρώνει πρόσφορο έδαφος για το φασισμό και να βαδίσουμε στο δρόμο της ελπίδας και του αγώνα για την κοινωνική χειραφέτηση.

Αυτή είναι η αποτελεσματικότερη αντιφασιστική δράση που πρέπει να αναληφθεί από κοινού από εργατικά σωματεία , κινήσεις ανέργων , πολιτικά κόμματα και συλλογικότητες της αριστεράς και του ευρύτερου λαϊκού/κοινωνικού κινήματος.

ΠΗΓΗ

Αντιφασιστικό μήνυμα και από μαθητές στα Χανιά

Και στα Χανιά μαθητές επέλεξαν να στρέψουν το κεφάλι τους στην αντίθετη πλευρά από τους επισήμους και αρκετοί από αυτούς κόλλησαν στα άσπρα πουκάμισά τους αντιφασιστικά σύμβολα. Ακολούθως, πολίτες της πόλης διαδήλωσαν φωνάζοντας συνθήματα ενάντια στο μνημόνιο και τις πολιτικές λιτότητας, κρατώντας πανό.

 

 

ΠΗΓΗ

Κάτω Αχαϊα- Απέκλεισαν τους ναζιστές από την κατάθεση στεφάνων οι αντιφασίστες- Κλώτσησαν το στεφάνι τους

Διαβάστε πως περιγράφει μια εκπαιδευτικός τα όσα συνέβησαν σήμερα το πρωί στο δήμο Κάτω Αχαϊας όταν θέλησαν οι ναζί της Χ.Α να καταθέσουν στεφάνι. Συγκεντρώθηκαν πολίτες που ανήκουν κατά βάση στον ΣΥΡΙΖΑ και απέκλεισαν το... μνημείο των Ηρώων με αποτέλεσμα να αποτραπεί η βεβήλωση του χώρου από τους απόγονους του χιτλεροφασιμού στη χώρα μας.

 «Στην πλατεία που πραγματοποιούνταν οι εκδηλώσεις για την ιστορική επέτειο και μέσα στο μεγάλο πλήθος κόσμου και παιδιών έξι μεγάλων σχολείων εμφανίστηκαν συντεταγμένα και με ρόπαλα- σημαίες χρυσαυγήτες της περιοχής. Αρκετός κόσμος αντέδρασε και απευθυνθήκαμε στον Δήμαρχο να πάρει θέση και στην Αστυνομία να απαγορεύσει τα ρόπαλα μέσα στον κόσμο σε γονείς και παιδιά».

 Τα πνεύματα οξύνθηκαν σύμφωνα με την εκπαιδευτικό λίγο πριν την κατάθεση στεφάνων:
 «Κάποιοι δημοκράτες εκπαιδευτικοί αποφάσισαν, αν κάνουν κίνηση οι χρυσαυγίτες για κατάθεση στεφάνου, να μην συμμετέχουν με τους μαθητές τους στην παρέλαση ως διαμαρτυρία. Κάποιοι πολίτες μαζί με μέλη του ΣΥΡΙΖΑ αποφασίσαμε να τους εμποδίσουμε ξεκάθαρα αφού ούτε ο Δήμαρχος ούτε η αστυνομία μας απάντησαν κάτι προς την σωστή κατεύθυνση και συγκεκριμένο.

 Ξαφνικά μετά το τέλος της δοξολογίας που έγινε στον μικρό και ενώ ο κόσμος ήταν έξω, ακούσαμε από τα μεγάφωνα ότι με απόφαση δημάρχου δεν θα γίνουν καταθέσεις στεφάνων από κανέναν και θα περάσουμε κατευθείαν στην παρέλαση! Η αντιπολίτευση αντέδρασε σε αυτό και κατέβηκαν από την εξέδρα των επισήμων. Οι χρυσαυγίτες έμειναν αρκετή ώρα στην θέση τους καθώς και όσοι ετοιμαζόμασταν πριν να τους εμποδίσουμε».

 Η κατάσταση μύριζε μπαρούτι και μετά το τέλος της παρέλασης με τις δυο πλευρές να έρχονται πρόσωπο με πρόσωπο με αποτέλεσμα να σημειωθούν μικρής έκτασης επεισόδια. «Μετά το τέλος της παρέλασης τους είδαμε που κινήθηκαν προς το μνημείο κατάθεσης. Πήγαμε όσοι είχαμε απομείνει γιατί αρκετός κόσμος πήγε να πάρει τα παιδιά του και σταθήκαμε μπροστά στο μνημείο απέναντί τους.

 Με συνθήματα για την αντίσταση και κατά του φασισμού τους απωθήσαμε, τους είπαμε ότι οι ταγματασφαλίτες και όσοι έδειχναν με το δάχτυλο τους πατριώτες στην κατοχή για να τους εκτελέσουν οι φασίστες κατακτητές δεν έχουν καμιά θέση εκεί και να φύγουν.

 Αυτοί αντιστάθηκαν και μας απείλησαν με τις επόμενες εκλογές κι έκαναν να αφήσουν το στεφάνι τους στα πόδια μας. Εμείς εξακολουθήσαμε να τους φωνάζουμε ταγματασφαλίτες και ζήτω η αντίσταση και το κλωτσήσαμε πέρα. Μετά επικράτησε ένταση αλλά μείναμε σταθεροί εκεί μπροστά στο μνημείο κι αυτοί μαζεύτηκαν κι έφυγαν. Ο κόσμος όρχησε να χειροκροτεί και να μας φωνάζει μπράβο».

ΠΗΓΗ

Η μαζική... απουσία των χρυσαυγιτών από τις παρελάσεις

Kατά κοινή ομολογία, οι χρυσαυγίτες σήμερα εξαφανίστηκαν από προσώπου γης... Και μόνο στο άκουσμα των αντιφασιστικών κινητοποιήσεων που είχαν οργανωθεί σε όλη τη χώρα, κρύφτηκαν, όπως συνηθίζουν να κάνουν κάθε φορά που η κοινωνία αντιστέκεται μαζικά στο ρατσισμό και το φασισμό.

Το ακόλουθο σχόλιο το «κλέψαμε» από το facebook και σας το παραθέτουμε:

«Μαζική η παρουσία των χρυσαυγιτών σήμερα στις παρελάσεις. Με άψογη στρατιωτική παράταξη γέμισαν έναν τηλεφωνικό θάλαμο στο 57ο χλμ της Αθηνών Λαμίας, καθώς και δύο τρύπες στα περίχωρα του Μελιγαλά.»

ΠΗΓΗ

Αντιφασιστικές διαμαρτυρίες στις παρελάσεις

 Μαθητές και μαθήτριες απο πολλά σχολεία της Αττικής και όχι μόνο δείχνουν να αντιδρούν στην επιβαλόμενη από το σύστημα μόδα του φασισμού και του ναζισμού που έχει εισβάλει και στα σχολεία και δίνουν το μοναδικό νόημα μνήμης που μπορεί να έχει μια τέτοια επέτειος: την αντιφασιστική μνήμη.

Οι φωτογραφίες των μαθητών/τριων μιλούν από μόνες τους.

«Είμαστε η μοναδική χώρα που δεν γιορτάζει την απελευθέρωση της» Τ. Βερβενιώτη, ιστορικός

 

Στις 12 Οκτώβρη του 1944, απελευθερώθηκε η Αθήνα από τους Γερμανούς, όμως «είμαστε η μοναδική χώρα στον κόσμο που δεν γιορτάζει την απελευθέρωση της» τονίζει η ιστορικός Τασούλα Βερβενιώτη στην Κρυσταλία Πατούλη, συμμετέχοντας στον δημόσιο διάλογο του tvxs, και μιλώντας παράλληλα για τα ιστορικά γεγονότα, την συγκεκριμένη ημερομηνία, την Εθνική Αντίσταση, αλλά και το ανέγγιχτο τραύμα του εμφυλίου που φαίνεται να είναι η αιτία της... αμνησίας για μία μέρα σαν κι αυτή.

Τι συνέβη το 1944 σαν σήμερα;
Ξεκίνησαν τρομακτικές διαδηλώσεις με τον κόσμο στους δρόμους να γιορτάζει την απελευθέρωση. Υψώθηκαν γαλανόλευκες, αλλά και σημαίες κόκκινες, με σφυροδρέπανα, όπως και αμερικάνικες και αγγλικές.

Ειδικά για τους Άγγλους είχαν αναρτηθεί πανό, που έγραφαν «Welcome», από το ΕΑΜ/ΚΚΕ που είχε συλλογική ηγεσία αλλά και τον Εθνικό Δημοκρατικό Ελληνικό Σύνδεσμο (ΕΔΕΣ) με επικεφαλή τον Ναπολέοντα Ζέρβα.
Κι όμως, αυτή η χώρα δεν γιορτάζει τη μέρα της απελευθέρωσής της! Κάτι τέτοιο, δεν συμβαίνει σε καμία άλλη χώρα του κόσμου. Να γιορτάζεται, δηλαδή, η έναρξη ενός πολέμου όπως είναι η 28η Οκτωβρίου και όχι η μέρα της απελευθέρωσης.


Για πιο λόγο, πιστεύεις, ότι δεν την γιορτάζουμε;
Διότι τον Οκτώβρη ακολουθεί σύντομα ο Δεκέμβρης. Ένας εμφύλιος.
Οι σύμμαχοι, που στις 12 του Οκτώβρη καλωσορίζονταν με πανό, το Δεκέμβρη του ίδιου χρόνου συγκρούστηκαν με τον λαό και το ΕΑΜ (Εθνικό Απελευθερωτικό Μέτωπο) στη μάχη της Αθήνας, η οποία κράτησε 33 ημέρες και έληξε με τη συμφωνία της Βάρκιζας τον Φλεβάρη του ‘45, ως μία προσπάθεια για να αποφευχθεί ο εμφύλιος. Αλλά δεν αποφεύχθηκε. Δέκα χρόνια η χώρα ήταν σε συνεχείς πολέμους και εμφυλίους. Ποια κοινωνία μπορεί να αντέξει τέτοιο βάρος; Μέχρι σήμερα αυτός ο εμφύλιος είναι ένα τραύμα που δεν έχουν καν αγγίξει οι έλληνες, όχι μόνο δεν το έχουν διαχειριστεί.


Δηλαδή, δεν θέλουμε να θυμόμαστε την απελευθέρωση γιατί δεν θέλουμε να θυμόμαστε τον εμφύλιο;

Έτσι είναι. Οι δημοσιογράφοι τα λένε, μάλλον, πιο ωραία από τους ιστορικούς. Γι αυτό, αυτή η χώρα, αυτή η πόλη, δεν έχει μνήμη.

Το ενωτικό κλίμα των πρώτων ημερών, άλλωστε, σκίαζε αυτή η διάσταση των αντιστασιακών οργανώσεων. Ήδη στη διάρκεια της Κατοχής, στα βουνά της Ηπείρου είχαν συγκρουστεί ο Ελληνικός Λαϊκός Απελευθερωτικός Στρατός (ΕΛΑΣ), το ένοπλο δηλαδή τμήμα του ΕΑΜ/ΚΚΕ με τον ΕΔΕΣ, αλλά και στις γειτονιές της Αθήνας όλο το '44 ήταν καθημερινές οι συγκρούσεις όχι μόνο μεταξύ αντιστασιακών οργανώσεων και Ταγμάτων Ασφαλείας αλλά και ανάμεσα στις αντιστασιακές οργανώσεις.

Εν τω μεταξύ, η εμπειρία της Κατοχής είχε ριζοσπαστικοποιήσει μεγάλες κοινωνικές ομάδες που είχαν ενστερνιστεί αιτήματα και οράματα τα οποία δεν αφορούσαν μόνο την επάνοδο ή όχι του βασιλιά, αλλά έθεταν υπό αίρεση και την ίδια τη μορφή του καθεστώτος, με αίτημα να δημιουργηθεί και μια άλλη κοινωνία, πιο δίκαιη.

Από την άλλη οι δυνάμεις που είχαν πλουτίσει στην διάρκεια του πολέμου, οι κατοχικοί νεόπλουτοι… όπως ήταν οι μαυραγορίτες κλπ., αλλά και το παλάτι, και οι Εγγλέζοι (η Ελλάδα με τις συμφωνίες των «μεγάλων» είχε αποδοθεί στη σφαίρα επιρροής των Δυτικών, αρχικά στους άγγλους), φοβηθήκανε ότι οι κομμουνιστές, οι οποίοι ήταν η πλειοψηφία στο ΕΑΜ, θα πάρουν την εξουσία.
Και η αλήθεια είναι ότι είχαν μεγάλη δύναμη. Έτσι, ξεκίνησε η σύγκρουση.
«Έφτανε ένα σπίρτο για να πάρει η Αθήνα φωτιά σαν ένα δοχείο μπενζίνα» έγραφε ο Γιώργος Θεοτοκάς στο ημερολόγιό του.

Κάποιοι λένε, ότι το ποσοστό των οπαδών του ΕΑΜ/ΚΚΕ άγγιζε το 70%. Είναι αλήθεια;
Δεν υπάρχουν ακριβή μετρήσιμα στοιχεία, αλλά και ένα 10% όταν είναι οργανωμένο και έχει πρόγραμμα με κοινωνική απήχηση μπορεί να πάρει την εξουσία.

Ποια ήταν τα γεγονότα έως και την απελευθέρωση της 12ης Οκτωβρίου;
Στην Ελλάδα, υπήρξε Κατοχή από το ’41 μέχρι το ’44. Στην αρχή του πολέμου ο κόσμος έμεινε άφωνος... αλλά στη συνέχεια οργανώθηκε η Εθνική Αντίσταση.
Στο τέλος, ο πόλεμος θα έληγε πρώτα με την ήττα των Ιταλών που αποχώρησαν τον Σεπτέμβρη του ’43, και στη συνέχεια με τη νίκη των συμμάχων έναντι των Γερμανών στα διάφορα μέτωπα και την Αθήνα να απελευθερώνεται τον Οκτώβρη του ’44, ενώ το τέλος του Δευτέρου Παγκοσμίου πολέμου, οριοθετείται το Μάη του 45 για όλες τις χώρες.

Έξι μέρες μετά την 12η Οκτωβρίου 1944, στις 18 Οκτωβρίου, δηλαδή, έφτασε στην Αθήνα και η κυβέρνηση Εθνικής Ενότητας με πρωθυπουργό τον Γεώργιο Παπανδρέου που μαζί με άλλους επίσημους ανέβηκε στην Ακρόπολη και ύψωσε την ελληνική σημαία.
Στην κυβέρνηση αυτή, συμμετείχαν τόσο οι παλιοί πολιτικοί που είχαν καταφύγει στη Μέση Ανατολή όσο και η μεγαλύτερη αντιστασιακή οργάνωση, το Εθνικό Απελευθερωτικό Μέτωπο (ΕΑΜ), ένας συνασπισμός μικρών κομμάτων όπου τον πρώτο ρόλο έπαιζε το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας (ΚΚΕ).

Πώς βρήκε την Αθήνα και την Ελλάδα το τέλος της Κατοχής;
Ρημαγμένες. Ο πόλεμος όμως δεν είχε τελειώσει με την αποχώρηση των στρατευμάτων κατοχής.


«Τα παιδιά πρέπει να μάθουν την ιστορία μας και να μάθουν να αγωνίζονται. Γιατί, εκτός του ότι δεν γνωρίζουν πως ήταν πανελλαδική η αντίσταση ενάντια στους κατακτητές δεν γνωρίζουν ότι απελευθερωθήκαμε ουσιαστικά μόνοι μας. Η βοήθεια, απ’ έξω, ήταν μηδαμινή» αυτό τόνιζε πάντα η αντιστασιακή μαχήτρια Μαρία Μπέικου, που εργάστηκες μαζί της επί 10 χρόνια για να ολοκληρωθεί το βιβλίο «Αφού με ρωτάτε, να θυμηθώ… ». Το επανέλαβε συνεχώς και με μεγάλη αγωνία, ίσως τη μοναδική -θα έλεγα- που είχε πριν πεθάνει. Τι έχεις να σχολιάσεις, γι αυτό, ως ιστορικός;
Κατ, αρχάς, ναι, στις σημερινές συνθήκες, οι νέοι επειδή τα βρήκαν εύκολα, δεν έχουν μάθει να αγωνίζονται. Και για να αγωνιστεί κάποιος σωστά έχει ανάγκη να ξέρει την ιστορία του.

Γιατί πρέπει να την ξέρει;
Διότι αν ξέρεις το παρελθόν, και τι κουβαλάς, κάνεις πιο σωστά τα βήματα στο μέλλον. Η ιστορία, το παρελθόν, είναι ένα βάρος που κουβαλάνε όλα τα άτομα, τα έθνη, οι κοινωνίες, κι αν ξέρουν τι βάρος κουβαλάνε, μπορούν να κάνουν τα βήματά τους στο μέλλον και να χειριστούν αυτό το μέλλον. Να ξέρουν αν το σανίδι που πατάνε, είναι γερό ή όχι.

Και σε ότι αφορά αυτό που έλεγε η Μπέικου για τα ίδια τα ιστορικά γεγονότα;
Η Μαρία Μπέικου τα είχε ζήσει όλα αυτά και όντως υπήρχε ένα τεράστιο κίνημα αντίστασης, αλλά δεν πρέπει να ξεχνάμε, ότι ήμασταν μέρος των συμμαχικών δυνάμεων (Αγγλία, Γαλλία, Ρωσία). Εάν για παράδειγμα, οι Γερμανοί έπαιρναν το Στάλινγκραντ και νικούσαν την Σοβιετική Ένωση, πόσο θα μπορούσαν να αντέξουν και οι Έλληνες;
Βέβαια με την αντίσταση, έγιναν εκτός των άλλων και πάρα πολύ σημαντικές μάχες, ειδικά όταν αποχωρούσαν οι γερμανοί και στο διάβα τους κατέστρεφαν ότι μπορούσαν. Και λέω ότι μπορούσαν, διότι όσοι ήταν στην αντίσταση με τον ΕΛΑΣ αγωνίστηκαν και κατάφεραν όντως, να μην τα καταστρέψουν όλα. Για παράδειγμα, η μάχη της Ηλεκτρικής ήταν πολύ σημαντική και αν δεν την κέρδιζε ο ΕΛΑΣ οι Αθηναίοι δεν θα είχαν ρεύμα να ζήσουνε...

Πόσοι περίπου ήταν στην αντίσταση; Υπάρχουν σήμερα στοιχεία;
Σε 7 εκατομμύρια κόσμο που ήταν τότε η Ελλάδα; Τα στοιχεία είναι αντικρουόμενα. Η πιο μεγάλη αντίσταση ήταν το ΕΑΜ (Εθνικό Απελευθερωτικό Μέτωπο), το οποίο είχε ένα στρατιωτικό σκέλος τον ΕΛΑΣ (Εθνικός Απελευθερωτικός Στρατός), είχε μία νεολαία την ΕΠΟΝ (Εθνική Πανελλήνια Οργάνωση Νέων) και μία οργάνωση κοινωνικής πρόνοιας που ήταν η Εθνική Αλληλεγγύη. Λένε ότι η ΕΠΟΝ είχε 800.000 μέλη και στην Αλληλεγγύη βάζουν 1.000.000. Δεν υπάρχουν όμως χαρτιά, δεν γράφονταν πουθενά, γιατί υπήρχε και ο φόβος, μήπως κάποιος τα βρει.

Στον ΕΛΑΣ, στα βουνά, δεν ξέρουμε πόσοι ήταν;
Αν μετρήσεις και τον εφεδρικό ΕΛΑΣ, με τις πιο αισιόδοξες εκτιμήσεις ήταν 120.000.
Συνολικά, δηλαδή, ποιο μπορούμε να πούμε ότι ήταν το ποσοστό των ενεργών αντιστασιακών;
Δεν ξέρουμε σίγουρα, αλλά υπάρχουν και οι followers που λέμε στα αγγλικά, εκείνοι που ακολουθούσαν όσους αντιστέκονταν. Για παράδειγμα, μπορεί σε ένα χωριό να ήταν τρία μέλη στο ΕΑΜ, όπου αν ήταν ευυπόληπτα μέλη της κοινωνίας, όλο το χωρίο έκανε ότι έλεγαν. Δεν είναι εύκολο να μετρήσεις τα νούμερα. Και επίσης, είναι και ποιους θα συμπεριλάβεις. Ας πούμε, τα παιδιά τα οποία ήταν οι ταχυδρόμοι στον ΕΛΑΣ θα τα συμπεριλάβεις;

Αν δεν αγωνίζονταν ενάντια στον κατακτητή οι έλληνες, τι θα γινόταν πιστεύεις;
Δεν μπορούμε να πούμε ότι διώξαμε μόνοι μας τους Γερμανούς. Ήταν τα μέτωπα, όπως είπαμε, στο Στάλινγκραντ, τα μέτωπα στην Αφρική. Δηλαδή, δεν μπορώ να το πώ, εγώ, ως ιστορικός αυτό. Η Μαρία Μπέικου μπορεί να το πει.
Βέβαια, ήταν πολύ σημαντικό που υπήρχε εθνική αντίσταση. Όταν ο λαός αντιστέκεται απέναντι σε μία εξουσία, η οποία του αφαιρεί τα όποια ανθρώπινα δικαιώματα, αυτό είναι πάρα πολύ σημαντικό. Η αντίσταση δίνει αξιοπρέπεια στον άνθρωπο. Επιπλέον έδωσε στοιχεία αλληλεγγύης στην κοινωνία, ή τουλάχιστον στις οργανώσεις τις αντιστασιακές, του ίδιου χώρου.
Ξέρεις, όμως, τι μου είπε σήμερα μια γειτόνισσα μου, η κυρία Νίνα; «Εγώ πέρασα και Κατοχή και Εμφύλιο. Τώρα είναι χειρότερα κορίτσι μου». της λέω «Γιατί είναι χειρότερα;» και μου απαντά «Γιατί τότε λέγαμε θα τελειώσει ο πόλεμος. Τώρα τι θα πούμε;».

Είχαν, δηλαδή, μια ελπίδα…
Ναι. Μια ελπίδα ότι μετά το τέλος του πολέμου θα γίνει καλύτερη η κοινωνία.

Γι αυτό και αγωνίζονταν.
Γι αυτό. Ενώ σήμερα, δεν έχεις ελπίδα. Είμαστε χειρότερα από την Κατοχή τώρα.

Πηγή

Βίντεο από την παρέλαση στην Θεσσαλονίκη

Αφού είμαστε η τελευταία χώρα στην Ευρώπη που έχει ακόμα στρατιωτικού τύπου παρελάσεις φασιστικής προέλευσης, ας τις αξιοποιήσουμε όπως τους πρέπει:

ΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΤΩΝ ΠΑΡΕΛΑΣΕΩΝ ΜΑΖΕΜΑ

ΑΠΟ ΕΔΩ

Μεγάλη διαδήλωση πραγματοποιήθηκε στο τέλος της παρέλασης στο Δήμο Ζωγράφου. Μικρή αστυνομική δύναμη δημιούργησε μικροεπεισόδια καθώς επιχείρησε ανεπιτυχώς να παρεμποδίσει τους διαδηλωτές. Ο κόσμος χειροκροτούσε ενθουσιασμένος τους διαδηλωτές. Ν. Ιωνία: Πανό και συνθήματα κατά της καπιταλιστικής εκμετάλλευσης. Ο κόσμος αντέδρασε θετικά. Στο τέλος έγινε πορεία. Στη Λιβαδειά έγινε πορεία διαμαρτυρίας μετά το τέλος της παρέλασης, για να αφεθούν (όπως και έγινε) ελεύθεροι 3 συλληφθέντες, που τους συνέλαβαν χωρίς καμιά αφορμή.

Χρήση χημικών στα Χανιά σε μαθητές που διαδήλωναν. Κατά τη διάρκεια της επίθεσης, μπροστά από τον κήπο, στη Λ. Δημοκρατίας, συνελήφθησαν 4 αγωνιστές. Μια γυναίκα λιποθύμησε εξαιτίας της ατμόσφαιρας που δημιουργήθηκε από τη χρήση χημικών και χρειάστηκε να μεταφερθεί στο Νοσοκομείο με ασθενοφόρο του ΕΚΑΒ. Ο κόσμος ανασυντάχθηκε, κάνοντας πορεία στο αστυνομικό τμήμα. Ένταση και στη Λαμία. Με τις 13 προληπτικές προσαγωγές ο κόσμος αγανάχτησε περισσότερο και γιουχάϊζε τους πολιτικούς. Οι 13 αφέθηκαν ελεύθεροι μετά την παρέλαση. Στην Ξάνθη, συνθήματα κατά της πολιτικής και διαδηλώσεις με πολύ κόσμο, ήταν η απάντηση στον αυταρχισμό. Σημειώθηκαν μικρής έκτασης επεισόδια όταν ο λαός εμποδίστηκε να προχωρήσει. Η αποδοκιμασία κατά της τρομοκρατίας έντονη και γενική. Ο κόσμος παρέμεινε διαμαρτυρόμενος και μάλιστα ήρθαν και περισσότεροι. Στη Λάρισα, ο αγροτικός κόσμος, οι εργαζόμενοι ήταν παρόντες. Αποδοκίμασαν έντονα τους επισήμους και καταχειροκροτούσαν τους μαθητές, που είτε δεν έστρεφαν το κεφάλι τους στην εξέδρα είτε μούντζωναν τους δοσίλογους. Φωνάζοντας συνθήματα, προσπάθησαν να σπάσουν τον κλοιό των τυράννων. Κατά τη διάρκεια των επεισοδίων είχαμε δύο προσαγωγές, μεταξύ των οποίων και ενός εκπαιδευτικού.
Παρέλαση υπό δρακόντεια μέτρα ασφαλείας πραγματοποιήθηκε και στον Πειραιά, όπου εκεί υπήρχαν παντού κάγκελα, ενώ η εξέδρα των επισήμων είχε πολύ λίγα άτομα. Κατά τη διάρκεια της παρέλασης, απέναντι από την εξέδρα και πίσω από τα κάγκελα μέλη της ΑΝΤΑΡΣΥΑ και καθηγητές ανήρτησαν πανό και φώναζαν συνθήματα όπως, κλέφτες, προδότες προς τους πολιτικούς.

Στις Σέρρες πολλοί μαθητές και Πολιτιστικοί Σύλλογοι δεν έστρεψαν το κεφάλι προς τους προδότες. Στον δήμο Σιδηροκάστρου δεν στήθηκε εξέδρα των επισήμων.

Στη Λαμία εργαζόμενοι αποδοκίμασαν τον Περιφερειάρχη και τον Μητροπολίτη Φθιώτιδας, που βρίσκονταν στην εξέδρα των επισήμων. Τον τελευταίο τον αποκάλεσαν «Χομεινί».

Στην Χαλκίδα αίσθηση έχει προκαλέσει η ευρηματική εμφάνιση μαθητή στην παρέλαση με τσιρότα στο στόμα! Μπράβο νεαρέ.

Στην Κόρινθο, μια ομάδα πολιτών φώναζε αντιμνημονιακά συνθήματα, ενώ μετά το πέρας της παρελάσεως, μόλις έφυγαν οι επίσημοι, έκαναν σιωπηλή παρέλαση. Στην Καλαμάτα κόσμος φώναξε κατά της λεηλασίας αλλά και κατά του ρατσισμού.

Στην Πάτρα 28 προσαγωγές. Η αναίτια ρίψη χημικών σε καφετερία εξόργισε τον κόσμο. Όσοι κάθονταν σε καφετέριες στον πεζόδρομο της Αγίου Νικολάου, άρχισαν να τρέχουν αφού η ατμόσφαιρα είχε γίνει αποπνικτική. Παρόλα αυτά πολύς κόσμος ξανασυγκεντρώθηκε, πιο αποφασισμένος, για να εκφράσει την αηδία του για τους πολιτικούς και την αλόγιστη βία. Τελικά, λίγο μετά τις 12 το μεσημέρι, ολοκληρώθηκε η παρέλαση χωρίς την παρουσία εκπροσώπου της κυβέρνησης.

Έπειτα από σοβαρά επεισόδια και διαμαρτυρίες, ματαιώθηκε τελικά η παρέλαση στο Ηράκλειο. Σε κλοιό αστυνομικών ήταν και ο Μητροπολιτικός Ναός του Αγίου Μηνά, όπου πραγματοποιήθηκε η επίσημη δοξολογία, στην οποία παρευρέθηκαν μόνο ο αντιπεριφερειάρχης Ευριπίδης Κουκιαδάκης και ο δήμαρχος Ηρακλείου Γιάννης Κουράκης, ενώ δεν παρέστη κανείς από τους βουλευτές του Νομού. Πολίτες άρχισαν να φωνάζουν συνθήματα και να πετούν γιαούρτια και αυγά με αποτέλεσμα να αποφασιστεί η ματαίωση της μαθητικής παρέλασης για πρώτη φορά στην ιστορία.

Με καθυστέρηση άρχισε η παρέλαση για την 25η Μαρτίου, στη Θεσσαλονίκη. Κατά τη διεξαγωγή της παρέλασης, οι διαδηλωτές φώναζαν συνθήματα κατά της κυβέρνησης, ενώ καταγγέλλουν κλίμα αστυνομοκρατίας. Πριν και μετά την έναρξη της παρέλασης, αστυνομικοί προχώρησαν σε έλεγχο και προσαγωγές. Παρόλη όμως την τρομοκρατία και τα πρωτοφανή μέτρα, ο κόσμος έδωσε το μήνυμα στους πολιτικούς.

Χωρίς την παρουσία εκπροσώπου της κυβέρνησης αλλά και βουλευτών, πραγματοποιήθηκε σήμερα στον Πειραιά, η στρατιωτική και μαθητική παρέλαση την οποία παρακολούθησαν εκατοντάδες πολίτες, χωρίς να δημιουργηθούν επεισόδια.

Κοζάνη. Άγρια γιουχαΐστηκε ο Κουκουλόπουλος. Ο λαός τον αποδοκίμασε μαζί με την πολιτική του μνημονίου. Στη Χίο διαδηλωτές εμπόδισαν την παρέλαση. Οι επίσημοι καπνός.

Τρίκαλα. Άφαντοι κι εκεί οι επίσημοι. Αυτό βέβαια δεν εμπόδισε το λαό να εκφραστεί με συνθήματα κατά των καπιταλιστών. Στον Βόλο που τόλμησαν να εμφανιστούν, τρέχουνε ακόμα. Άγριες αποδοκιμασίες και πολλά συνθήματα.

Ναύπλιο: Κράξιμο στους επισήμους που τσακίστηκαν και έφυγαν, συνθήματα κλπ

Με συνθήματα και αποδοκιμασίες από τον κόσμο πραγματοποιήθηκε και η στρατιωτική παρέλαση στο κέντρο της Αθήνας που θύμιζε "φρούριο" από τα δρακόντεια μέτρα ασφαλείας.

Ιδιαίτερα «θερμής» υποδοχής δέχθηκε το άγημα των μπάτσων.

Συμπεράσματα:

Πρώτο: Τεράστια λαϊκή νίκη. Ναι, διαδηλώσαμε. Όχι, δε φοβόμαστε. Το μήνυμα στους δοσίλογους είναι σαφές: Βουλευτές κουφάλες, έρχονται κρεμάλες. Είστε ανεπιθύμητοι και όπου σας βρίσκουμε, θα σας περιποιούμαστε καταλλήλως. Πίσω στους υπονόμους σας λοιπόν.

Δεύτερο. Η οργή του λαού δυνάμωσε. Η αστυνομία δεν μπορεί να κρατήσει τον κόσμο. Το είδατε. Ως τώρα η ένταση ήταν κυρίως στην Αθήνα. Μετέφεραν λοιπόν δυνάμεις εκεί, αλλά η φλόγα της λευτεριάς άναψε αλλού. Η επαρχία βράζει. Ακόμα και περιοχές, όπου ήταν κάστρα των κομμάτων του δικομματισμού (Ηράκλειο, Πάτρα, Σέρρες κλπ) ξεχειλίζουν από αγανάκτηση.

Τρίτο. Ο αγώνας δεν τελείωσε, αλλά περνά σε νέα πιο μαχητική και αποφασιστική αναμέτρηση με το σύστημα. Η προπαγάνδα, ότι τα έκαναν προβοκάτορες ή ελάχιστοι σε αριθμό, διαψεύστηκε μετά από την αποφασιστικότητα του λαού να συγκρουστεί με τις δυνάμεις καταστολής. Για αυτό και θα προσπαθήσουν να αποσιωπήσουν την αντίσταση του κόσμου. Τι να πουν τώρα; Ότι γονείς, που τα παιδιά τους ήταν στην παρέλαση, ήταν στο πλευρό των συντρόφων και χτυπιόνταν από τα ΜΑΤ;

Τέταρτο. Σήμερα πήραμε την κιλότα της αστικής δημοκρατίας. Το παραμυθάκι ετών, ότι κινδυνεύουμε από τον κομμουνισμό ή την αναρχία, έλαβε τέλος. Φάνηκε σε όλη την Ελλάδα, στα εκατομμύρια που διαμαρτυρήθηκαν, πόσο «δημοκράτες» είναι οι βουλευτές. Πόσο υπολογίζουν τα παιδιά μας, την ανθρώπινη ζωή, όταν δίνουν εντολή να ραντίσουν με δηλητήρια το λαό και να τον ξυλοκοπήσουν. Ο εξευτελισμός, με την διαταγή να συλλαμβάνονται οι κατέχοντες γαλακτοκομικά, αυγά, ή λαχανικά, δείχνει τη γελοιότητα και τον πανικό τους.

Πέμπτο. Προσπαθούν να κρύψουν την αγανάκτηση. Απέτυχαν όμως σε όλα τους τα σχέδια. Ο λαός όχι μόνο είδε, αλλά το σπουδαιότερο όλων. Συμμετείχαμε, αντισταθήκαμε. Πρέπει να είμαστε υπερήφανοι για αυτό που πετύχαμε σήμερα. Τα πάρτι και οι φιέστες τους έλαβαν τέλος.

Είναι πάρα πολλά τα βίντεο και δε ξέρω τι να πρωτοβάλω. Δείτε μερικά

Κοζάνη: Κράξιμο Κουκουλόπουλου

Ξάνθη

Πάτρα

Ηράκλειο

Γιατί οι παρελάσεις είναι ανθυγιεινές

Προκήρυξη που εκδόθηκε τη δεκαετία του 1970 και έκτοτε χρησιμοποιήθηκε και κυκλοφόρησε ευρέως.

Ανεβασμένη στην εξέδρα, για να κρύψει με ιό ύψος την ασημαντότητά της, η επίσημη μούχλα (Νομάρχες. Δήμαρχοι, στρατηγοί, παπάδες) καταδέχεται να χαιρετήσει πότε πότε βαρυεστημένα αυτούς πού περνούν μπροστά της υποχρεωμένοι από τους μπράβους της (δασκάλους κι επιλοχίες) ν’ απονείμουν τιμές στρίβοντας το κεφάλι.

Ο κόσμος στριμωγμένος στην άκρη, πίσω από τα κορδόνια των χωροφυλάκων, περιορισμένος στο ρόλο του θεατή, χωρίς πρωτοβουλία, να βλέπει ένα θέαμα οργανωμένο από τους οργανωτές της καθημερινής καταπίεσης.

Να βλέπει τα παιδί του, τους έφηβους των 13 και τα παιδιά των 6 χρονών υποχρεωμένα να περπατούν στη γραμμή, σα μηχανές χωρίς σκέψη ή αισθήματα, στο φριχτό ρυθμό των ταμπούρλων, με το σώμα τους κλεμένο από την εξουσία, ηθοποιοί σ' ένα ρόλο σκηνοθετημένο από κακόγουστο σκηνοθέτη.

Να βλέπει να παρελαύνουν κορδωμένα αδιάντροπα τα σώματα ασφάλειας, αυτοί που τον έσφαξαν το ‘45 και το ‘73 και θα τα ξανακάνουν το ‘83 ή το ‘90 και που εν τω μεταξύ χτυπούν σε κάθε του ενέργεια: συγκέντρωση, πορεία, απεργία, αγροτικό συλλαλητήριο.

Ν' ακούει το μεγάφωνο να ξερνάει ηλιθιότητες για μας τους Έλληνες, το πιο γενναίο λαό του κόσμου, ενώ ένα άλλο μεγάφωνο στη Τουρκία λέει για τους Τούρκους το πιο γενναίο λαό του κόσμου, κι άλλα μεγάφωνα στην Αγγλία, Βουλγαρία, Αίγυπτο. Ταϋλάνδη, λένε για τους γενναίους Άγγλους. Βούλγαρους, Αιγύπτιος. Ταϋλανδούς. έτσι που κάποτε όλοι εμείς οι γενναίοι να βγάλουμε τα μάτια μας με γενναιότητα.

Με σημαιοστολισμένο υποχρεωτικά τα σπίτι και το μαγαζί του με την ίδια σημαία πού κυματίζει πάνω από φυλακές και στρατόπεδα κι αστυνομικά τμήματα, έτσι που κάθε σπίτι να γίνεται λίγο φυλακή και στρατόπεδο κι αστυνομικό τμήμα.

Για περάστε λοιπόν. Τα κράτος προσφέρει στους υπηκόους του θέαμα για να εκτονωθούν με ταρατατζούμ και ζήτω, να ξεχάσουν την άχαρη δουλειά και τις τιμές πού ανεβαίνουν και να ξαναπάνε αύριο ανανεωμένοι να δουλέψουν για τ' αφεντικά τους. Και καλού-κακού τους δείχνει τα πολυβόλα και τα τανκς για να ξέρουν τι έχουν να αντιμετωπίσουν αν διαμαρτυρηθούν.

Η παγίδα έχει στηθεί: Πάμε στη παρέλαση να καμαρώσουμε το φίλο, τη φίλη, το γιο, τη κόρη. Ο φίλος κι η φίλη από τη μεριά του αρχίζει να καμαρώνει λίγο κι αυτός, πέφτωντας έτσι στα λούκι. Και πέφτει άκουα πιο πολύ όταν φροντίζει να περάσει με άψογο βήμα μπροστά από τους επίσημους δίνοντας έτσι άξια σ’ αυτούς πού δεν έχουν.

Ή παγίδα έχει στηθεί: Είμαστε όλοι Έλληνες, έθνος ηρωικό κι αγαπημένο, όλοι μαζί, αφεντικά κι εργάτες, αξιωματικοί και φαντάροι, χωροφύλακες και πολίτες, υπουργοί και ψηφοφόροι, πολεμήσαμε τους κακούς Τούρκους το ‘21 και θα το ξανακάνουμε αν χρειαστεί.

Να όμως που κάπου κολάει το κόλπο.

Μερικοί γιουχάρουν όταν περνάει η αστυνομία, κάθε χρόνο και πιο πολλοί μαθητές το σκάνε από τη παράταξη, κάθε χρόνο και λιγότεροι έρχονται να δουν αυτό το σωβινιστικό τσίρκο.

Γιατί το παραμύθι έχει παλιώσει πια. Το ‘73-‘75, χρονιά απεργών, διαδηλώσεων, συγκρούσεων, διεκδικήσεων, η εξουσία τρομαγμένη έβγαλε από τη ναφθαλίνη το τούρκικο κίνδυνο, μας έδειξε το μπαμπούλα, μας κάλεσε σε εθνική ενότητα και κατάφερε να ξεπεράσει τη κρίση. Το ίδιο έκανε και το ‘65. Το ίδιο θα κάμει και στο μέλλον. Προς το παρόν συντηρεί με παρελάσεις το μικρόβιο του εθνικισμού.

Αυτοί πού σε μια νέα και δυνατότερη επίθεση ενάντια στό κράτος έχουν να χάσουν τα πάντα και τίποτα να κερδίσουν, ξέρουν, (μια που παίζεται το τομάρι τους), ότι αργά ή γρήγορα αυτή η επίθεση θα γίνει, από αυτούς που δεν έχουν τίποτα να χύσουν, ενώ έχουν να κερδίσουν τα πάντα.
Ξέρουν πως αύριο ο κόσμος που σήμερα παρακολουθεί το θέαμα από τα πεζοδρόμια, θα ξεχυθεί στο δρόμο ζητώντας αυτό που του ανήκει.
Τότε ακριβώς (τι σύμπτωση) κάτι θ' αρχίσουν να γράφουν οι φυλλάδες τους για –«τούρκικες προκλήσεις» κάτι θ' αρχίσει να παραμιλάει το χαζοκούτι τους, για «παραβιάσεις του εναερίου χώρου», για «τεταμένες εξωτερικές σχίσεις», για «ανάγκη εθνικής ενότητας εν όψει του εθνικού κίνδυνου».
Τι σημαίνει όμως έθνος:

Μήπως είναι μια έννοια που έχει άκοπα να κρύψει τις πραγματικές ταξικές διαφορές και να δημιουργήσει ψεύτικες διαφορές ανάμεσα στους λαούς;
Τι κοινό έχουμε μ' αυτούς πού ζουν σε βάρος μας:

Και τι έχουμε να χωρίσουμε με τους Τούρκους εργαζομένους που αυτή τη στιγμή φυλακίζουν κι εξοντώνουν οι δολοφόνοι της Τουρκικής στρατιωτικής χούντας με την ευγενική ανοχή όλων των κυβερνήσεων του κόσμου;

Οι επαναστάτες του ‘21 ξεσηκώθηκαν εναντία στο Σουλτάνο, τον αγά, το γενίτσαρο, το χαράτσι. Έχουμε και σήμερα από τα ίδια: Σήμερα σουλτάνος είναι το κράτος., αγάς το αφεντικό, γενίτσαρος τα Μ.Α.Τ., χαράτσι οι φόροι. Και μουτήδες όσοι λένε «τίποτα δεν αλλάζει» - «δεν μπορείς να τα βάλεις μ’ αυτούς» - «γλύψε για να προκόψεις».

Μετά το ‘21, οι φτωχοί αγρότες πού νίκησαν το σουλτάνο βρέθηκαν με νέο εκμεταλλευτή στη πλάτη τους. Τους τσιφλικάδες, τους αστούς, τη βασιλική αυλή. Και τα νέα αφεντικά για να στερεώσουν τη θέση τους φρόντισαν πρώτα απ' όλα να φτιάξουν δικό τους στρατό από μισθοφόρους κι αστυνομία για να εξοντώσουν αυτούς πού τους ανέβασαν στην εξουσία.

Γνήσια εγγόνια αυτών των αφεντικών είναι και τα σημερινά.

Αυτοί που μας λένε παχειά λόγια για την υπεράσπιση της πατρίδας, ενώ οι ίδιοι κάνουν χοντρές κομπίνες με τις πολυεθνικές, έχουν σε ελβετικές τράπεζες τα κλεμένα τους, έχουν ξένες σημαίες στους σκυλοπνίχτες τους.

Όμως ο εχθρός δε βρίσκεται έξω από τα σύνορα.

Είναι εδώ, στα υπουργεία, στα στρατιωτικά επιτελεία, στις διευθύνσεις των εργοστασίων, των τραπεζών, των εφημερίδων, σε κάθε διεύθυνση.
Αυτά τα τανκς που παρελαύνουν δεν είναι δικά μας.

Είναι δικά τους.

Δεν είναι για να χτυπήσουν τους ξένους.

Είναι για να χτυπήσουν εμάς.

Αυτή η πατρίδα δεν είναι δικιά μας.

Αυτοί ανακηρύξανε πατρίδα την ιδιοχτησία τους, μας μάντρωσαν στα σύνορα σα ζώα σε κλουβιά.

Αυτά τα σύνορα δεν μας αφορούν.

Αυτή η παρέλαση δεν μας αφορά.

ΟΜΑΔΑ ΑΝΤΕΘΝΙΚΩΝ ΣΤΟΙΧΕΙΩΝ

ΑΠΟ ΕΔΩ

ΞΥΛΟ ΜΕ ΦΑΣΙΣΤΕΣ ΚΑΙ ΜΠΑΤΣΟΥΣ ΣΤΗΝ ΠΑΡΕΛΑΣΗ ΣΤΑ ΧΑΝΙΑ. ΒΙΝΤΕΟ ΑΠΟ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΕΣ ΚΑΙ ΣΕ ΑΛΛΕΣ ΠΕΡΙΟΧΕΣ

Στα Χανιά απο τις 11 είχε αρχίσει να μαζεύεται κόσμος στο προκαθορισμένο σημείο συνάντησης το μικρό πάρκο επι της λεωφόρου δημοκρατίας, δίπλα στο δεσποτικό, Το ραντεβού είχαν δώσει μαθητές-δάσκαλοι και φοιτητές και ακολούθησε πολύς κόσμος που είχε μαζευτεί και απο τις δύο πλευρές του δρόμου συνολικά γύρω στα 200 άτομα. Κάποια στιγμή έκαναν την εμφάνιση τους μπάτσοι μπροστά στον κόσμο που είχε συγκεντρωθεί και στην συνέχεια 15-20 φασίστες με μερικές μίζερες ελληνικές σημαίες, κουκουλωμένοι και προκλητικοί. Κατα την διάρκεια της παρέλασης ακούγονταν δυναμικά αντιμνημονιακά και αντιφασιστικά συνθήματα με ιδιαίτερη γιούχα όταν πέρασε ο στρατός. Τα τάγματα παρέλαυναν γρήγορα-γρήγορα λες και ήθελαν να τελειώσουν μια ώρα νωρίτερα και όταν πέρασε και το τελευταίο σωμα του στρατού, τότε ο κόσμος κατέβηκε στον δρόμο, και ξεκίνησε να τις παίζει με τα ΜΑΤ που απωθούσαν με ασπίδες. Επαιξε ξύλο με τα ΜΑΤ και ο πολύς κόσμος μπήκε σε πoρεία. Μόλις κατέβηκε ο κόσμος στον δρόμο, κατέβηκαν και τα φασιστοειδή με επιθετική διάθεση προς την παρέμβαση αλλά μόλις είδαν πως η παρουσία τους ήταν εξοργιστική το έβαλαν στα πόδια με τρείς απο αυτούς να παίρνουν ότι τους αξίζει και ο ένας να φεύγει με ασθενοφόρο. Το μπροστά κομμάτι της παρέμβασης για 30-40 μέτρα συνέχιζε να τις παίζει με τους μπάτσους, με τον κόσμο που παρακολουθούσε να τους βρίζει και να πετάει καφέδες και νερά και να ενσωματώνεται στην πορεία. Ακολούθησε πορεία στην λ. δημοκρατίας μέχρι την αγορά απο 1.500 άτομα ίσως και περισσότερα. Η πορεία έκανε μια στάση και μετά συνέχισε με 500-600 άτομα προς παλιό λιμάνι, σαρπηδόνος και κουμ-καπί.

Μια συντρόφισσα χτυπήθηκε στο κεφάλι απο μπάτσο, μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο έγιναν εξετάσεις και ευτυχώς είναι καλά. Κάποια φασιστάκια που έσκασαν στο νοσοκομείο κυνηγήθηκαν και εκεί όπου οι μπάτσοι τους φυγαδευσαν.

Πολύς "αγανακτισμένος" κόσμος είχε μαζευτεί απέναντι απο τους επισήμους όπου και τους έκραζε , αλλά και εκεί υπήρχε κορδόνι απο μπάτσους με ασπίδες κτλ.

Οι επίσημοι, που ούτε καν γνωρίζουμε ποιοι τριτοκλασσάτοι είχαν έρθει, φυγαδεύτηκαν.

Αν κάποιος ήταν σήμερα στην παρέλαση θα μπορούσε να δεί πολύ άνετα πως λειτουργεί το σχέδιο του κράτους "μπάτσοι και φασίστες πηγαίνουν χέρι χέρι " στα Χανιά τον τελευταίο καιρό.

ΑΠΟ ΕΔΩ

ΚΑΙ ΒΙΝΤΕΟ ΑΠΟ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΕΣ ΕΔΩ

Και εγώ για χάρη γούστου χέζω την 4η Αυγούστου*

Η ελληνική πραγματικότητα είναι το δίχως άλλο φαιδρή. Επειδή όμως κάποιες πτυχές της ίσως να μην είναι όσο γνωστές θα έπρεπε, τόσο εντός όσο και εκτός Ελλάδας, καλό θα ήταν να πούμε κάποια πράγματα σχετικά με το θεσμό της στρατιωτικής και μαθητικής παρέλασης της 28ης Οκτώβρη.

Η εμετική κοινωνική τελετουργία που θέλει τον ετοιμοπόλεμο στρατό και το κατ’ εικόνα του σώμα των μαθητών να παρελαύνει στους δρόμους των ελληνικών πόλεων είναι φασιστικής έμπνευσης. Τα εθνικιστικά ιδεώδη βρίσκουν την πιο καθαρή έκφρασή τους και οι απανταχού θιασώτες τους την ευκαιρία να χειροκροτήσουν. Οι μαθητικές τάξεις μεταμορφώνονται σε διμοιρίες και γαλουχούνται στα υψηλά ιδανικά της πατρίδας και της θρησκείας. Ομοιόμορφα ντυμένοι, στοιχισμένοι, οι ψηλοί μπροστά και οι καλύτεροι μαθητές σημαιοφόροι. Βήμα στρατιωτικό και χαιρετούρα μπροστά απ’ την εξέδρα των επισήμων. Τιμώντας, καθώς ισχυρίζονται, τον αντιφασιστικό αγώνα του ελληνικού λαού και το περίφημο ΟΧΙ κόντρα στις δυνάμεις του Άξονα όταν αυτές ζήτησαν γη και ύδωρ το 1940. Ας δούμε όμως λίγο το ιστορικό των μαθητικών παρελάσεων.

Επινοητής τους υπήρξε ο Φρειδερίκος της Πρωσίας την εποχή της συγκρότησης των εθνικών κρατών. Στην Ελλάδα βέβαια τα σχολεία εμφανίζονται για πρώτη φορά παραταγμένα στην εθνική γιορτή της 25ης Μάρτη το 1924. Τα επόμενα χρόνια αναφέρονται μόνο πρόσκοποι και μαθητές στρατιωτικών σχολών που πλαισιώνουν τις στρατιωτικές παρελάσεις. Το 1932 στην Αθήνα τα σχολεία παρελαύνουν μαζί με τους προσκόπους, τη «φρουρά της πόλης» και εθνικιστικές οργανώσεις ενώπιον επισήμων μπροστά στον Άγνωστο Στρατιώτη. Για πρώτη φορά όμως λαμβάνουν επίσημο χαρακτήρα και θεσμοθετούνται επί της δικτατορίας του Ιωάννη Μεταξά. Τα σχολεία παρελαύνουν πρώτα, προηγούμενα της στρατιωτικής πομπής μπροστά από τον Μεταξά και το βασιλιά, τον Μάρτη του 1936. Στους μήνες που ακολουθούν το φασιστικό καθεστώς του Μεταξά κυρίως με όχημα την ΕΟΝ (Εθνική Οργάνωση Νέων) ασχολείται ιδιαίτερα με τη «διαπαιδαγώγηση» των νέων στα υψηλά ιδανικά της στρατιωτικής συνείδησης. Παρελάσεις, γυμναστικές επιδείξεις, λαμπαδηφορίες στα πρότυπα της ναζιστικής Γερμανίας και της φασιστικής Ιταλίας.

Οι μαθητικές παρελάσεις δεν σταματούν στη μετεμφυλιακή περίοδο, αλλά αποκτούν εκ νέου την παλιά τους αίγλη με την έλευση της χούντας των συνταγματαρχών το 1967. Η μεταπολίτευση φυσικά δεν αγγίζει το θεσμό των παρελάσεων. Η αριστερά μάλιστα, δυνατή εκείνη την περίοδο, όχι μόνο δεν τις αμφισβήτησε, αλλά απαίτησε να συμπεριληφθούν στους παρελαύνοντες τα σωματεία των αγωνιστών της εθνικής αντίστασης (!). Μέχρι σήμερα στην Ελλάδα η χαλιναγώγηση των παιδιών και των νέων περνά και μέσα από τις φασιστοπαρελάσεις. Πειθαρχία, στρατιωτικοποίηση και γαλανόλευκες που ανεμίζουν.

Εμείς, ως αναρχικοί και απάτριδες, θα είμαστε πάντα και παντού ενάντια στις φασιστικές γιορτές, τις εθνικές τυμπανοκρουσίες, τους επισήμους στην εξέδρα και την αποβλάκωση της κοινωνίας. Ο αγώνας ενάντια στην εξουσία είναι αγώνας της μνήμης ενάντια στη λήθη.

* Σύνθημα από την εποχή της δικτατορίας του Ιωάννη Μεταξά. Η 4η Αυγούστου 1936 είναι η ημερομηνία αρχής της περιόδου δικτατορίας του Μεταξά.

Το σύνθημα φαίνεται να πηγάζει από τετράστιχο του Πωλ Νορ: «Το ακόλουθο τετράστιχο του Πωλ Νορ (Ν. Νικολαΐδη) του κόστισε εξορία στις ΗΠΑ, απ’ όπου γύρισε το 1975 οπότε και τον γνώρισα γιατί συνεργαζόμαστε στα Πολιτικά Θέματα. Ο Πωλ Νορ ήταν μια εποχή στιχοπλόκος στη Μάντρα του Αττίκ και αλλού, και έγραφε στιχάκια και στην εφημερίδα Βραδυνή. Το συγκεκριμένο το σκάρωσε ένα βράδυ ενώπιον ακροατηρίου:
Αφού μου το ζητήσατε
και μόνον χάριν γούστου
χέζω το Γιάννη Μεταξά
και την Τετάρτη Αυγούστου.»

[σχόλιο από “Alfred E. Newman”]

Κλείνουμε με ένα αντιμιλιταριστικό τραγούδι του Georges Brassens.

ΑΠΟ ΕΔΩ

ΑΦΙΣΑ ΓΙΑ ΠΑΡΕΛΑΣΕΙΣ

ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΣΕ ΠΑΡΕΛΑΣΗ ΣΤΗ ΒΕΡΟΙΑ

Εν όψη της σημερινής παρελάσεως για τον εορτασμό της απελευθέρωσης της Βέροιας, έγινε παρέμβαση στο χώρο διεξαγωγής της από ομάδες αγανακτισμένων και συντρόφων. Πραγματοποιήθηκε αντι-παρέλαση, με σκοπό την αφύπνιση του κόσμου και δόθηκε ένα μήνυμα στους υψηλά ιστάμενους για το τί πρόκειται να αντιμετωπίσουν στο μέλλον, όχι μόνο στις μητροπόλεις αλλά και στις πιο μικρές και απομακρυσμένες επαρχίες.

Ακούστηκαν συνθήματα ενάντια στην εξαθλίωση που υφίσταται ο λαός, τόσο οικονομικά, υλικά όσο και ηθικά, ενάντια σε τρόικα και μνημόνιο καθώς και κατά του εφησυχασμού και της αδράνειας.


Καμία ανοχή στις απάνθρωπες τακτικές τους.

Αν το σύστημα καταρρέει, εμείς θα το γκρεμίσουμε!






ΑΠΟ ΕΔΩ