ΑΝΘΡΩΠΙΣΤΙΚΟΣ ΠΑΤΡΙΩΤΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΑΝΘΡΩΠΟΚΤΟΝΟΣ ΕΘΝΟΛΑΤΡΙΑ

Πατριωτισμός είναι η φυσιολογική αγάπη που μπορεί να νιώθει ένας άνθρωπος για την πατρίδα του, δηλαδή για τον λαό του, τον τόπο και τον πολιτισμό του. Στο μέτρο που εξισορροπείται από έναν υγιή ανθρωπισμό (αλληλεγγύη προς όλους τους συνανθρώπους), μπορεί να γίνεται κίνητρο προσφοράς στην κοινωνία. Καθότι για πολλούς ανθρώπους η αλληλεγγύη ξεκινά ευκολότερα από τους ανθρώπους που βρίσκονται πιο κοντά τους γεωγραφικά, γλωσσικά και πολιτισμικά.

Η εθνολατρία είναι κάτι διαφορετικό. Δεν είναι μια φυσιολογική αγάπη προς την πατρίδα. Είναι η θέαση του έθνους ως της υπέρτατης αξίας, πέρα και πάνω από τις πανανθρώπινες αξίες της ελευθερίας, της αλληλεγγύης και της ειρήνης. Δεν μιλάμε πλέον για μια φυσιολογική αγάπη, αλλά για μια παθολογική λατρεία, στο βωμό της οποίας κάθε άλλη αξία μπορεί να θυσιάζεται ανενδοίαστα. Έτσι το έθνος παύει να είναι ένα σύμβολο ανθρώπινης αλληλεγγύης και καθίσταται ένα αδηφάγο τέρας, παρόμοιο με τις μεγάλες καπιταλιστικές εταιρίες, που δεν αναγνωρίζουν καμμία άλλη αξία παρά μόνο το συμφέρον των μετόχων τους, χάριν του οποίου καθετί άλλο μπορεί να ποδοπατείται ασυστόλως.

Εφόσον οι εθνολάτρες διακηρύσσουν ως υπέρτατη αξία το έθνος, θα ανέμενε κανείς να δείχνουν συμπάθεια και θαυμασμό προς τους εθνολάτρες άλλων λαών, καθότι και αυτοί τα δίνουν όλα για τα δικά τους έθνη. Ωστόσο, αυτό καθόλου δεν συμβαίνει. Οι εθνολάτρες επιφυλάσσουν στους εαυτούς τους το δικαίωμα να μετέλθουν κάθε δυνατού μέσου, ηθικού ή ανήθικου, για την εξυπηρέτηση του συμφέροντος του δικού τους έθνους, αλλά ταυτοχρόνως κατηγορούν με τεράστια υποκρισία τους εθνολάτρες που ανήκουν σε άλλους λαούς, όταν εκείνοι κάνουν ακριβώς το ίδιο!

Σε κάθε περίπτωση, η γενίκευση και η παγκοσμιοποίηση της εθνολατρίας οδηγεί αναπόφευκτα στη σύγκρουση ανάμεσα στους διάφορους εθνικούς εγωισμούς. Οι εκάστοτε εθνολάτρες μπορεί, κολακεύοντας τον εθνικό ναρκισισμό των ομοεθνών τους, να υπόσχονται τελική νίκη και επικράτηση έναντι των εκάστοτε προαιωνίων εχθρών. Αλλά, αν δεν παραπλανηθούμε από τέτοια απατηλά λόγια, είναι φανερό ότι το τελικό αποτέλεσμα δεν μπορεί παρά να είναι η αμοιβαία αλληλοεξόντωση.

ΠΗΓΗ

Προσβολή συμβόλου....

Η ΕΛ.ΑΣ προσήγαγε 69 άτομα και συνέλαβε 6 με την κατηγορία της προσβολής συμβόλων... 
όχι δεν είναι για την εικόνα της φωτογραφίας μετά την προεκλογική συγκέντρωση του κηβερνώντος κόμματος της ΝΔ.



Είναι γιατί αναρτήθη η μαυροκόκκινη στα Προπύλαια.

Πηγή

Ο δεξιός πατριωτισμός είναι η κουκούλα του ανθελληνισμού!

Του Στέλιου Ελληνιάδη – «Δρόμος της Αριστεράς»

Η Δεξιά τα έχει κάνει μαντάρα. Έριξε τη χώρα στον γκρεμό σε συναυτουργία με το ΠΑΣΟΚ. Από Αντιμνημονιακή έγινε Υπερμνημονιακή. Από Πατριώτης έγινε Εφιάλτης. Αυτομόλησε στην πλευρά των εχθρών της χώρας. Και με πρωτοφανή ενδοτικότητα, διαλύει τη χώρα και κατατρώει σαν κανίβαλος το ίδιο της το σώμα. Μεγάλα κομμάτια της μεσαίας τάξης που παραδοσιακά ανήκουν στη Δεξιά, καταστρέφονται και εξαθλιώνονται από την πολιτική της. Έμποροι, βιοτέχνες, καταστηματάρχες, εργολάβοι, μηχανικοί, δικηγόροι, γιατροί, συνταξιούχοι και εν γένει επαγγελματικοί κλάδοι απ” όπου αντλεί την πολιτικοοικονομική της βάση η Δεξιά, εκθεμελιώνονται εξαιτίας της νέας υποτέλειας, της τεχνητής ύφεσης, της έλλειψης τραπεζικού χρήματος και δημοσίων επενδύσεων, των μειώσεων μισθών και συντάξεων και της πολλαπλής βαριάς φορολόγησης.

Αυτό δεν σημαίνει ότι εγκαταλείπουν οι δεξιοί τη Δεξιά, αλλά όλοι κλονίζονται. Αν εξαιρέσει κανείς το πολύ μικρό ποσοστό αυτών που εξακολουθούν να απομυζούν το δημόσιο πλούτο και στηρίζουν με νύχια και με δόντια τη μνημονιακή κυβέρνηση, ο ένας στους τρεις πολίτες που ψηφίζουν δεξιά, πηγαίνει ακόμα πιο δεξιά, γιατί νιώθει προδομένος από την καθεστωτική Νέα Δημοκρατία και ο αντικομμουνισμός του τον οδηγεί σε πιο ακροδεξιές «λύσεις» ανεξαρτήτως ατομικού και συλλογικού κόστους. Οι άλλοι δύο παραμένουν στη Ν.Δ. είτε γιατί συνδέονται με την παραδοδιακή Δεξιά με μακροχρόνιους πολιτικούς, ιδεολογικούς και οικονομικούς-πελατειακούς δεσμούς που αντέχουν ακόμα τους κραδασμούς της κρίσης είτε γιατί τρέμουν με την ιδέα μιας αλλαγής που δεν μπορούν να τη συλλάβουν διανοητικά. Σαν αυτούς που μένουν στο πλοίο που βυθίζεται φοβούμενοι ότι θα πνιγούν αν επιβιβαστούν στις βάρκες διάσωσης ή θα τους φάνε οι καρχαρίες αν πέσουν στη θάλασσα με σωσίβια! Πράγμα το οποίο γνωρίζουν καλά και το εκμεταλλεύονται, για να κρατούν παθητικούς τους «επιβάτες» του μπαταρισμένου σκάφους, οι μετρ της προπαγάνδας και του ψυχολογικού πολέμου.

Δεξιά διολίσθηση

Η Δεξιά διαισθανόμενη τον κλονισμό της ύπαρξης της από την εξουθένωση της βάσης της, γκρεμίζει όλο το κράτος δικαίου που σχηματίστηκε σε μια βασανιστική πορεία εθνικής οικοδόμησης σχεδόν δύο αιώνων. Προκειμένου να κρατηθεί στην εξουσία και να φέρει σε πέρας το γενικό ξεπούλημα της χώρας και τη μαζική πτώχευση του ελληνικού λαού που επιτάσσουν οι δανειστές της, από τη μια εκλιπαρεί τους ξένους κηδεμόνες για περισσότερα δάνεια και από την άλλη ξεσαλώνει ως κράτος και παρακράτος. Πίσω από ένα προπέτασμα απειλών, συκοφαντιών, διαστρεβλώσεων, παρανομιών, δακρυγόνων, τρομοκρατίας και εκφοβισμού, προσπαθεί αφενός να αποτρέψει την αφύπνιση του δεξιού ψηφοφόρου και την πλήρη διάλυση της και αφετέρου να εμποδίσει την εκδήλωση της λαϊκής οργής και την άνοδο της Αριστεράς στην κυβερνητική εξουσία.

Αυτή η προχωρημένη σήψη της Δεξιάς εκδηλώνεται όλο και πιο έντονα, όλο και πιο επιθετικά, ξεπερνώντας κάθε όριο ήθους, ευπρέπειας και νομιμότητας ακόμα και για τα δεδομένα μιας ταξικής αυταρχικής κουλτούρας.
Ο Θόδωρος Ρουσόπουλος σαν κυβερνητική φωνή σήμερα μοιάζει άγιος (αν και τον έφαγαν οι «άγιοι») μπροστά στους τωρινούς εκπροσώπους της Ν. Δ. Οι αριστοτέχνες της διαστροφής και της κωλοτούμπας ακροδεξιοί (Σαμαράς, Βορίδης, Γεωργιάδης, Δένδιας, Κεδίκογλου κ. λπ.) διαμορφώνουν το νέο προφίλ της Δεξιάς, συνεπικουρούμενοι βεβαίως από τα φερέφωνα των μεγαλοεργολάβων ιδιοκτητών των ΜΜΕ. Ο ακροδεξιός λόγος είναι τώρα ο επίσημος λόγος της καθεστηκυίας τάξης. Ο ανανήψας Χρύσανθος Λαζαρίδης, ο πλανόδιος Άδωνις Γεωργιάδης, ο πατροκτόνος Θάνος Πλεύρης, ο ΕΝΕΚίτης Νίκος Δένδιας, ο ΕΝΕΠίτης Μάκης Βορίδης και ο πατριδοκάπηλος Αντώνης Σαμαράς παίζουν θρασύτατα στην καμπούρα της Δεξιάς την οποία προσπάθησε ανεπιτυχώς να εξευρωπαΐσει ο Κωνσταντίνος Καραμανλής. Τελικά, οι αρβύλες σκαρπίνια δεν γίνονται! Για άλλη μια φορά η Δεξιά ξεπουλάει την Ελλάδα. Υπηρετεί τους ξένους τοκογλύφους και τους ντόπιους νταβατζήδες, που τόλμησε σαν κύκνειο άσμα να καταγγείλει αυθορμήτως ο Καραμανλής ο νεότερος, πριν, με ένα μεγάλο πήδημα εκτός τερέν, παραχωρήσει την εξουσία στον τηλεκατευθυνόμενο από την Goldman Sachs και την Deutsche Bank Γιωργάκη Παπανδρέου, που με παρόμοιο τρόπο την παραχώρησε στον Παπαδήμο, ο οποίος την παραχώρησε στον Σαμαρά…

Το κόμμα πάνω από την Ελλάδα

Οι καιροσκόποι επαγγελματίες εθνικιστές συσπειρώθηκαν στη Νέα Δημοκρατία, διψασμένοι για εξουσία, εδώ και τώρα! Αλλά και οι σκληροί ιδεολόγοι του εθνικισμού ζαρώσανε στο κομματικό καβούκι, μουρμουρίζοντας δυσαρέσκεια κάπου-κάπου μπας και διασώσουν την χαμένη τους τιμή και αξιοπιστία.

Σε μια τηλεοπτική αντιπαράθεση με τον Φαήλο Κρανιδιώτη στην εκπομπή «Τέλος Εποχής» των Κοτρώτσου-Λοβέρδου στο Blue Sky υπενθύμισα στον πρωτεργάτη του «Δικτύου 21», σύμβουλο του Σαμαρά και υποψήφιο βουλευτή της Ν.Δ. στη Β” Περιφέρεια Πειραιά, Φαήλο Κρανιδιώτη, μερικές δικές του δηλώσεις προεκλογικά, όπως: … (καταγγέλλω) την παραχώρηση της εθνικής κυριαρχίας….. .(καταγγέλλω) τον τεμαχισμό της κοινωνίας και τη στροφή του ενός κομματιού εναντίον του άλλου… … μετά την περικοπή των αμοιβών των δημοσίων υπαλλήλων, θα έρθει και η σειρά των ιδιωτικών… .. .οι επιχειρηματικές συμβάσεις και η ελαστική εργασία είναι σύγχρονη μορφή δουλείας… … καταψηφίζουμε τη δανειακή σύμβαση και το μεσοπρόθεσμο… …(Όλα αυτά) συνιστούν ένα πλέγμα χειρότερο κι απ” τη δανειακή σύμβαση, μια ανθρωποφαγική αντίληψη για την κοινωνία .. .είναι απαράδεκτο ο μι σθός του αρχηγού του Γενικού Επιτελείου Στρατού» (μετά τις μειώσεις) να είναι κατώτερος του μισθού ενός υπαλλήλου της Βουλής…

Συμφωνούμε, Φαήλο, σε όλα. Πώς, όμως, και γιατί, αγαπητέ, όλες αυτές οι πατριωτικές θέσεις καταψύχθηκαν σε μια νύχτα και αντικαταστάθηκαν στην πράξη από ακριβώς το αντίθετο τους; Πότε θα κάνουμε απόψυξη για να τις ξαναχρησιμοποιήσουμε; Κι αν η κομματική αφοσίωση είναι πάνω από την αφοσίωση στην πατρίδα, αυτό σημαίνει ότι η Νέα Δημοκρατία είναι πάνω από την Ελλάδα. Κι αν η ολιγαρχία και οι τοκογλύφοι εξυπηρετούνται μέσα από το κόμμα, είναι κι αυτοί πάνω από την πατρίδα; Αναπάντητα ερωτήματα…

Και ο μαχητικός και επίμονος εθνικιστής Φαήλος Κρανιδιώτης μπλοκάρει. Άλλα λέει κι άλλα στηρίζει. Το κόμμα υπερτερεί και η ολιγαρχία πρέπει πάση θυσία να εξυπηρετηθεί από το κόμμα. Πού να περισσέψει χώρος για την Ελλάδα! Η ολιγαρχία και τα κομματικά τους συμφέροντα είναι πάνω από την Ελλάδα. Αλλά, μήπως δεν ήταν πάντα έτσι η εθνικιστική Δεξιά; Ο πατριωτισμός της εξαντλείται σε κορόνες, τσαμπουκάδες, λάβαρα και σύμβολα. Κι όταν έρχονται τα δύσκολα, να πρέπει να τον αποδείξει με έργα κι όχι με λόγια, κωλώνει κι αναδιπλώνεται. Οι ξένοι, η ολιγαρχία, ο κομματισμός και η ιδιοτέλεια υπερέχουν… Η πατρίδα τους είναι εύχρηστη και ευπώλητη.

Ξενόδουλοι εθνικιστές

Κάθε φορά που οι εθνικιστές βρέθηκαν σε δίλημμα, διάλεξαν την υποταγή στον ισχυρό ξένο. Πόσο φυσικά μοιράζονταν σε αγγλόφιλους και γερμανόφιλους οι πρωτομάστορες του εθνικού διχασμού και πόσο μοιραία συμπράττουν στη μικρασιατική καταστροφή, το 1919-22! Πόσο γρήγορα ο γερμανόφιλος δικτάτορας Μεταξάς έγινε αγγλόφιλος το 1940! Πόσο εύκολα, μετά την ήττα του άξονα, οι συνεργάτες των γερμανικών δυνάμεων κατοχής μεταλλάσσονται σε φανατικούς αγγλόφιλους και αμερικανόφιλους! Και πόσο πρόθυμα οι συνταγματάρχες της απριλιανής δικτατορίας υπηρετούν τους Αγγλοαμερικάνους και οδηγούν την Κύπρο στο διχασμό και την κατοχή! Όλοι αυτοί οι εθνικόφρονες με τη σημαία του πατριωτισμού! Για την Ελλάδα, τάχα μου! Αυτό, σήμερα, τηρουμένων των αναλογιών, το βλέπουμε στην ευκολία με την οποία η Δεξιά υποτάσσεται στη διεθνή ολιγαρχία είτε με τους Αμερικάνους είτε με τους Γερμανούς επικεφαλής. Το βλέπουμε και στην ευκολία με την οποία η Ν.Δ. συγκλίνει με την άκρα Δεξιά, πόσο γρήγορα και αδίστακτα φασιστικοποιείται.

Ο ελιγμός Σαμαρά με την άρνηση του πρώτου Μνημονίου ήταν εξ αρχής, αλλά σταδιακά και παραπλανητικά, μέρος του σχεδίου για πλήρη αποδοχή και εφαρμογή όλων των Μνημονίων στην ειδεχθέστερη μορφή τους, χωρίς την ελάχιστη παρέκκλιση από τις εντολές και τα συμφέροντα της γερμανικής και διεθνούς ολιγαρχίας. Ο πατριώτης Σαμαράς είναι ο μνημονιακότερος των μνημονιακών. Με εθελούσια υποδούλωση. Με το ΠΑΣΟΚ παράρτημα της Δεξιάς, εξαρτημένο από τα σωληνάκια ανοχής που του παρέχουν η Ν.Δ. και η ΔΗΜΑΡ.

Η δημοκρατία κατεδαφίζεται, η πατρίδα εκποιείται

Τώρα, η παραδοσιακή Δεξιά έχει μεγάλη διαρροή προς τη Χρυσή Αυγή. Γιατί οι νεοδημοκράτες υπογράψανε πανηγυρικά το Μνημόνιο που φέρνει την αθλιότητα και στους δικούς τους ψηφοφόρους. Επί πλέον, η Χρυσή Αυγή τούς αποσπά ψήφους με τη σέσουλα επειδή κουρέλιασαν τον πατριωτισμό που κουνούσαν σαν σημαία στη μούρη της κοινωνίας εδώ και τόσα χρόνια. Τώρα, τι να πουν; Υπογράψανε την εκχώρηση της εθνικής κυριαρχίας, ξεπουλούν το δημόσιο πλούτο, παίρνουν εντολές από τους ξένους, διαλύουν το κράτος και υποβαθμίζουν την Ελλάδα σε καθεστώς αποικίας. Η Χρυσή Αυγή μπορεί εύκολα και ανέξοδα να τους πάρει «πελατεία» με την εθνικιστική ρητορική της. Κι αυτοί, για να καταστείλουν τις αντιδράσεις στην πολιτική τους, αλλά και για να αντιμετωπίσουν τη διαρροή, συγκλίνουν με την άκρα Δεξιά. Σύγκλιση που εκδηλώνεται βίαια με τον ανεκδιήγητο Δένδια, αλλά επιβεβαιώνεται με το ξέπλυμα, δηλαδή τον εικονικό εκδημοκρατισμό και την ένταξη στη Ν.Δ., των Βορίδη, Γεωργιάδη, Πλεύρη και λοιπών ακροδεξιών καιροσκόπων…

Αλλά, όσο η σύγκλιση αυτή δεν αποδίδει τα αναμενόμενα κομματικά οφέλη, η Νέα Δημοκρατία επιλέγει να καταβυθίζεται όλο και περισσότερο στον αυταρχισμό και το συγκαλυμμένο νεοφασισμό. Δεν περιορίζεται στην αστυνομική βία και τις διώξεις απεργών, διαδηλωτών, καταληψιών κ.ά., τις επιστρατεύσεις και τις επιτάξεις, τις επιδρομές και τα πογκρόμ. Προχωράει ταχύτατα στην απονομιμοποίηση και αποδυνάμωση των θεσμών και την «αποκοινοβουλευτοποίηση» του καθεστώτος, που επίσης αποτελεί σύγκλιση με τις θέσεις της Χρυσής Αυγής για το Κοινοβούλιο και την αστική δημοκρατία.

Η παραβίαση του Συντάγματος, η παράκαμψη της Βουλής, η καταχρηστική επιλογή των πράξεων νομοθετικού περιεχομένου, η κάλυψη υπουργών και βουλευτών για ποινικά αδικήματα, όχι μόνο με τη χρήση της ασυλίας, αλλά και με παρακωλύσεις, ολιγωρίες και αμέτρητα τερτίπια για την αποφυγή διαλεύκανσης των υποθέσεων και παραπομπής των υπαιτίων στη δικαιοσύνη, όπως συνέβη με τις πολλαπλές κάλπες για Παπακωνσταντίνου, Βενιζέλο και λοιπούς υπό προστασίαν υπερασπιστών των Μνημονίων, έχουν μετατρέψει ένα ήδη προβληματικό αστικό δημοκρατικό οικοδόμημα σε παράγκα.

Ο Σαμαράς το έχει καταστήσει σαφές. Κάθε επιφύλαξη είναι άνευ περιεχομένου. Εφαρμόζουμε κατά γράμμα τις εντολές των κηδεμόνων. Έτσι, και η λειτουργία των υπουργικών συμβουλίων έχει καταστεί εντελώς περιττή, τύποις κάθε τρεις μήνες! Όποιος έχει αντίρρηση, φεύγει. Πρόθυμα ο Κουβέλης εφάρμοσε τη γραμμή Τρόικας-Σαμαρά, διαγράφοντας δύο βουλευτές της ΔΗΜΑΡ.

Τα χρυσόψαρα της συγκυβέρνησης

Σήψη, στην καθομιλουμένη γάγγραινα. Όποιοι θα έκανε απόπειρα να προβλέψει το πολιτικό μόρφωμα της συγκυβέρνησης πριν από λίγους μήνες, θα φαινόταν υπερβολικός, γελοίος. Μα τόσο γρήγορα συνέβη αυτό; Παθολογικά αυτό είναι δυνατό. Η λοίμωξη μερικές φορές εξελίσσεται ραγδαία σε ολική. Το σώμα λεηλατείται από τα μικρόβια. Μόνο οι ισχυρές δόσεις χημειοθεραπείας παρατείνουν τη λειτουργία του, αλλά προσωρινά όταν όλα τα επιμέρους όργανα είναι διαλυμένα και το σύστημα έχε βαρέσει μπιέλα. Ακόμα και οι ψηφοφόροι του έχουν τη χειρότερη ιδέα για τους κομματικούς της συγκυβέρνησης. Οι περισσότεροι τους ανέχονται λόγω φόβου, απελπισίας, αδιέξοδο και… δόσεων!

Ο θεοφοβούμενος Σαμαράς, ο κατά τον Φαήλο για τα κάγκελα Βενιζέλος και ο επιλαχών πρόεδρος του Συνασπισμού Φώτης Κουβέλης συγκυβερνήτες. Ο αριστερός Ψαριανός, που έγινε γνωστός καθυβρίζοντας από ραδιόφωνο τον εθνικιστή αρχιεπίσκοπο Χριστόδουλο (αυτό ήταν το πολιτικό του κατόρθωμα που εκτίμησε η Αριστερά και τον έκανε βουλευτή!) κι ο κομμουνιστοφάγος Βορίδης, ομοτράπεζοι και συναγωνιστές για να σώσουν την Ελλάδα Η Ρεπούση που εξόργισε τους εθνικιστές με την αναθεώρηση της επίσημης ιστορίας (που περιλάμβανε τον περίφημο «συνωστισμό») η συμπαράταξη με τον Φαήλο Κρανιδιώτη που την φιλοδωρεί με κοσμητικά επίθετα ουδόλως τιμητικά. Ο συνεπής σοσιαλιστής Χατζησωκράτης αγκαλιά με τον ακραιφνή νεοφιλελεύθερο Χατζηδάκη και άλλες ωραίες συνευρέσεις. Να πως προκύπτουν οι τερατογενέσεις! Οι κυβερνήσεις Φρανγκεστάιν και οι χώρες παρίες.

Ο Φασίστας της διπλανής πόρτας

Το σκηνικό περίπου γνωστό: Στον Κολωνό, μέσα Ιούνη, Τετάρτη πρωΐ. Περιπολικά της Άμεσης Δράσης με τις σειρήνες να ουρλιάζουν, μοτοσυκλετιστές της ΔΙΑΣ με πλήρη εξάρτυση για διεξαγωγή πολέμου, καταφθάνουν έξω από τον Αη-Γιώργη. Δεκάδες περίοικοι σαν σε διατεταγμένη υπηρεσία είχαν καταφθάσει λίγο νωρίτερα. Όλοι τώρα συναγμένοι στο σημείο του “εγκλήματος”, πολύ κοντά στην παρακείμενη λαϊκή αγορά. Πλησιάζω.

Ένας από τους περίοικους μου απευθύνει το λόγο: Ένας πακιστανός επιτέθηκε σε εννιάχρονο κορίτσι να το βιάσει. Θέλουν όλοι τους κρέμασμα, συμπληρώνει. Χωρίς καλά-καλά να τον κοιτώ, χωρίς καν να τον ρωτήσω. Τον “κόβω”: γύρω στα 35, φάτσα κλασσικού ελληναρά “λεβέντη”, μπρατσωμένος, εφαρμοστό μαύρο shirt, μπλέ σόρτς, άσπρη κάλτσα, turbo αθλητικά.

-Ήσασταν αυτόπτης μάρτυς ; τολμώ να τον ρωτήσω. 

-Εμ να μην ήμουν, γιατί στο λέω μου απαντά με τσαμπουκαλεμένη φωνή. Πετάχτηκα μέχρι τη λαϊκή ‘δώ δίπλα να ψωνίσω και γυρνώντας είδα τον “πάκι” να ορμά στο κορίτσι. Ήλθε στο περίπτερο ν’ αγοράσει τα τσιγάρα του άνεργου πατέρα του. 

 

Μένω “εντυπωσιασμένος” για την πληροφόρηση του συνομιλητή μου και του αντιλέγω. 

 

-Ξεχάσατε κάπου την τσάντα με τα ψώνια σας…

 

Σαν να τάχασε για κάποια στιγμή, αλλά πριν προλάβει να συνέλθει, πετάγεται ο παραδίπλα του, ίδια κοψιά πάνω κάτω:

-Τί θές ρε φίλε ; Ο άνθρωπος το είδε με τα μάτια του. Κι’ εγώ, άκουσα τα ουρλιαχτά του κοριτσιού από την ψησταριά και έτρεξα…

  

Έμεινα να ανακαλώ στη μνήμη μου παρόμοια “περιστατικά” που μου είχαν αφηγηθεί πρόσφατα διάφοροι. Για το βιασμό οκτάχρονης στην Κατερίνη, για το βιασμό και δολοφονία νεαρής στην Πάτρα, για το περιστατικό της Πάρου, ακόμη και για τη ληστεία και τη δολοφονία του αυτοκινητιστή στη Νάουσα της Πάρου. Οι εξιστορούντες, άνθρωποι της γειτονιάς, ήταν όλοι τους βέβαιοι πως δράστες ήταν τα “πάκια”. Ανακαλούσα την ομοιότητα πολλών γεγονότων ως προς την ταυτότητα των δραστών, την αντίδραση της Αστυνομίας, την περιγραφή του “εγκλήματος”, τα χαρακτηριστικά των θυμάτων. Και συμπέρανα ότι σε κάθε τέτοιο συμβάν θα ήταν το ίδιο δραστική και θορυβώδης η παρουσία της Αστυνομίας, το ίδιο έντονη και αυθόρμητη η προσέλευση δεκάδων αυτοπτών μαρτύρων, πανομοιότυπη η αντίδρασήτους. 

 

Στο συγκεντρωμένο πλήθος οι συζητήσεις φούντωσαν και τα αίματα άναψαν περισσότερο όλις αποχώρησε η αστυνομία. Κάθε ένας τους είχε να αφηγηθεί για έναν βιασμό, μια ληστεία, μια κλοπή, μια επίθεση που είχε υποστεί κάποιος “δικός” τους, κατά προτίμηση από τους “πάκι”. Κάποια στιγμή, ανάμεσα σε αυτούς και ο Φώτης. Γνωστός από τη γειτονιά, κινούμενος πολιτικά στο χώρο της “πατριωτικής” αριστεράς όπως διατείνεται, μέλος της κίνησης πολιτών του περιοδικού Άρδην. Με πλησιάζει: είδες τον βρωμιάρη μου λέει ; Πήγε να βιάσει το εννιάχρονο κορίτσι. 

 

Αιφνιδιάστηκα, όχι γιατί δεν γνώριζα τις απόψεις του για τους “λαθρομετανάστες” όσο για την ακαριαία και αυθόρμητη ενσωμάτωσή του στο αγανακτισμένο πλήθος, που ζητούσε εκδίκηση, αίμα. Μουδιασμένα τον ρωτάω:

-Ασθενοφόρο ήλθε για τη μικρή; Συλλάβανε τον δράστη 

;
Δεν μου απάντησε, αρκέστηκε στην εξιστόρηση του γεγονότος. Καρμπόν η αφήγηση:

-Ήμουν απέναντι σε ένα συνεργάτη, άκουσα τις κραυγές και ήλθα.

-Ήλθε ασθενοφόρο ; τον ξαναρώτησα.

 

-Λεβέντη μου, τί αμφισβητείς ;

 

-Τίποτα, του απαντώ. Μόνο σε ρωτάω για την τύχη του κοριτσιού. 

 

-Το κακό δεν συμμαζεύεται, μου απαντά. Ας όψεται ο ΣΥΡΙΖΑ που τους έφερε στην Ελλάδα. Και η όλη η αριστερά που τους προστατεύει. Και τους ψήφισες…, Νά, Πάρτα και σύ! μου λέει.

 
-Πάρτους λοιπόν στο σπίτι σου. Εγώ πληρώνω ταξί για να πάω οπουδήποτε, αυτοί μ’ έχουν ληστέψει εξι φορές, συμπληρώνει.

 

Αποτραβήχτηκαν οι σκέψεις μου, κοίταξα πάνω μου, λοξοδρόμησα προς το μέσα μου. Μια απόπειρα βιασμού, απεχθέστερη από την υποτιθέμενη, συντελείτο πάνω στον αισθησιακό και ψυχικό μου κόσμο. Ο Βιασμός της αλήθειας, της κοινής λογικής, των όποιων ευαισθησιών μου έχουν απομείνει. Δεν υπήρχε χώρος, δεν υπήρχε χρόνος να απλωθεί στο πρόσωπό μου, στα πρόσωπα κανενός, κείνη τη στιγμή, λίγο φώς. Βαρειά σκιά ο βιασμός της αλήθειας, το σκηνοθετημένο ψέμα, η επί της ουσίας αδιαφορία για την ανθρώπινη ζωή και αξιοπρέπεια. Μέσα σε αυτή τη σκιά ξεπρόβαλλε η απεχθής φιγούρα ενός τέρατος που κατάπινε σώματα, σκέψεις, συναισθήματα από θύματα πρόθυμα να γίνουν τροφή του.

Και, καθώς η συζήτηση φούντωνε, πέσαν και τα πρώτα συνθήματα: Η Ελλάς ανήκει στους έλληνες, αλήτες-προδότες κομμουνιστές. Φθάσαμε στο ζητούμενο, σκέφθηκα. Να στοχοποιηθεί η αριστερά, να συκοφαντηθεί κάθε δράση αλληλεγγύης, κάθε αντίδραση απέναντι στη βία και στον αφανισμό του κοινωνείν, ν’ απαγορευθεί κάθε απόπειρα για την ερμηνεία των φαινομένων της εγκληματικότητας, της μετανάστευσης. Να εγκατασταθεί και να φωλιάσει στο νού και στις ψυχές της κοινωνίας ο φόβος, να διαχυθεί το δηλητήριο του ρατσισμού, του μίσους, να νομιμοποιηθεί η βία και η καταστολή. Να ριζώσει και να επωασθεί το χτικιό του φασισμού.

Και στις μέρες μας ο στόχος διευρύνθηκε. Όπλο η απλουστευμένη αλήθεια του φασισμού, το πιο φονικό ψέμα, ενάντια σε έναν ολόκληρο λαό που ζητά εξιλαστήρια θύματα για την κακοδαιμονία της χώρας, για τη δυστυχία που του επιφέρουν οι μνημονιακές πολιτικές. Λαός ενδοτικός στην προπαγάνδα της χειροπιαστής αλήθειας, παραδίνεται άνευ όρων στις βουλές των κάθε είδους εξουσιαστικών συμμοριών σε εποχές κρίσης. 

Πάρτους σπίτι σου, αντηχεί μέσα μου η φωνή του Φώτη. Αγνοώντας ο ίδιος ότι ήδη οι εξουσιαστικές συμμορίες τους έχουν εγκαταστήσει όχι απλά μέσα στο σπίτι του, αλλά πάνω στο τραπέζι του, μέσα στο  πιάτο του. Τα θύματα της μετανάστευσης αποτελούν την καθημερινή τροφή όλων μας. Όπως οι φθηνοί εργάτες της Κίνας, της Ινδίας, της Μαλαισίας, της Βουλγαρίας, της χώρας μας πιά. Ο καθένας μας και ο Φώτης εξαναγκασθήκαμε να επιζούμε σαν ανθρωποφάγοι. Να καταναλώνουμε τα προϊόντα της γής μας, θρεμμένα με το αίμα μεταναστών, ικανοποιημένοι για τις χαμηλές τιμές τους. Γινόμαστε καθημερινά καταναλωτές-θύτες σε έναν πόλεμο χαμηλού κόστους και ασύδοτης κερδοφορίας της αγοράς, του παραγωγού, του μεταπράττη, του βιομήχανου. 

 

Οι χαμηλές τιμές που μπορεί να προσφέρει ο κάθε παραγωγός στον μεταπράττη, ο κάθε εξαγωγέας στον ευρωπαίο καταναλωτή, δεν είναι παρά το αντίτιμο μιας καλά σχεδιασμένης διαρκούς δολοφονίας εργατών, όπου γής. Ας δηλώσουμε στον εαυτό μας ότι καθημερινά γινόμαστε συνένοχοι σε μια γενοκτονία ανθρώπων όπου γής, γενοκτονία που επιτρέπει και το ληξιαρχικό θάνατο μερικών από αυτούς.

 

Χρόνια τώρα το σαράκι του φασισμού κατατρώει τις ψυχές των ανθρώπων. Μπολιάστηκε από συμφέροντα αφεντικών που ήθελαν φθηνά εργατικά χέρια-σκλάβους για τα χωράφια τους, για τα εργοστάσια, για τις υπηρεσίες τους. Προστρέχοντας πότε στις υπηρεσίες των δουλεμπόρων (όπως έγινε κάποτε και στην Αφρική) και πότε στην μετατροπή ολόκληρων λαών σε στρατιές φθηνών εργατών για να προσελκυθούν επενδύσεις στις χώρες τους. Και όταν και αυτό το μεροκάματο του τρόμου τούς ήταν ασύμφορο, καλούσαν τους κάθε λογής μπράβους να απειλούν, να δέρνουν και να τους καταγγέλλουν σαν λαθραίους για να τους κλέψουν και αυτό το γλίσχρο  μεροκάματο. Διασπείροντας ταυτόχρονα συκοφαντίες για τη “βρωμιά” τους, για τη “σκυλοφαγία τους”, για τη βαρβαρότητα και την εγκληματική τους συμπεριφορά.

*****

Ξαναείδα τον Φώτη χθες στο καφενείο στον Αη-Γιώργη. Τον ρώτησα για τη δολοφονία του Ιρακινού, για την έξαρση των φαινομένων ρατσιστικής βίας τις τελευταίες ημέρες, έξαρση που ανάγκασε και τους φορείς της πολιτείας κάτι να ψελλίσουν, καταδικάζοντας τα φαινόμενα αυτά. Του ανέφερα για τα κατορθώματα του χρυσαυγίτη της Παλλήνης (http://www.tovima.gr/society/article/?aid=463378). Δεν είχε διαβάσει, δεν είχε ακούσει, δεν γνώριζε τίποτα από όλα αυτά.

Τον δικαιολογώ:
-Oι πηγές της πληροφόρησής σου, του λέω, δεν έχουν ευθύνη για ό,τι αγνοείς.

-Οι παγκοσμιοποιητές και ο Καμίνης, διέπονται από ανθελληνικό μένος και κατασκευάζουν πλαστές ιστορίες για δήθεν σφαγιασμούς “λαθρομεταναστών“.

Επέμενε να μου αφηγηθεί για τον βιασμό μιας δωδεκάχρονης στην Αίγινα που συνέβη όταν έκανε διακοπές στο νησί. Και παίρνοντας μια ανάσα, συνεχίζει:

-Έχουν τζάμπα φαί, ύπνο, περίθαλψη και δεν πληρώνουν μία στο κράτος και όλα τους τα λεφτά τα στέλουν έξω, ξεσπαθώνει ο Φώτης. 

 

-Ν’ απαγορευθεί, όπως στην Ισπανία, σε γιατρούς να τους παρέχουν υπηρεσίες !

 

“Αναμμένος” από οργή για την αδικία αυτή μου επαναλαμβάνει τα “αιτήματα” των φασιστοειδών. Αγανακτεί για την ιατρική περίθαλψη που τους προσφέρεται δωρεάν και απλόχερα, ακόμη και αυτών που πεθαίνουν στο δρόμο από τις λάμες των χρυσαυγιτών. Καταδικάζει την τακτική των γιατρών στα νοσοκομεία που δεν ζητούν από τα θύματα   φορολογική ενημερότητα και ασφαλιστικό βιβλιάριο. Όχι, δεν επικροτεί τα μαχαιρώματα των χρυσαυγιτών, πολιτικοποιημένος γαρ, επικροτεί όμως τα στρατόπεδα, τις απελάσεις, τη “νόμιμη” βία. Φχαριστήθηκε και για το δίκαιο ξέσπασμα-όπως το ονομάζει-του Κασιδιάρη κατά της Κανέλλη.

 

Ο Φώτης, ο καθένας μας, ασυνείδητα ή όχι γινόμαστε ανώδυνα ξενιστές και φορείς της φασιστικής προπαγάνδας, όταν απουσιάζει η σκιά της σκέψης. Σκιασμένοι από την προπαγάνδα της εξουσίας, ψεκασμένοι με την ανωτερότητα της φυλής, επηρμένοι από τον πατριωτισμό του κάθε χρυσαυγίτη, λάτρεις της πατρίδας και των παραδόσεων, χειροκροτητές κάθε κήρυκα εθνικοφροσύνης, στρέφουμε στον παρόντα χρόνο το μίσος μας σε κάθε αλλόθρησκο, σε κάθε αλλόδοξο, σε κάθε κατατρεγμένο. Χθές ξεσπαθώναμε κατά των προνομίων των εργαζομένων στις ΔΕΚΟ, κατά των δημοσίων υπαλλήλων, ενάντια στις απεργίες που δεν μας επέτρεπαν να πάμε στη δουλειά μας. 

 

Πεπεισμένοι ότι κάθε ανυπακοή, κάθε αντίσταση στην καθεστηκυία τάξη στρέφεται εναντίον μας. Γένηκε ο νούς μας το θερμοκήπιο για να ριζώσουν και να βλαστήσουν τα κηρύγματα ακόμη πιο προωθημένων φασιστικών απόψεων. Ο Φώτης και ο καθένας μας μπορεί να είμαστε ο φασίστας της διπλανής πόρτας.Αγνοώντας, και αυτό είναι το πλέον επικίνδυνο, πως κάποτε ο μικρόκοσμός μας εισέπνευσε τις αναθυμιάσεις φασιστικών ιδεών, κατέφυγε σε πρακτικές που ευνόησαν το γιγάντωμά του. Έτσι, θητεύσαμε στον στενό μας περίγυρο αρχικά, στην κοινωνία μετέπειτα σαν υβρίδια-φασίστα, στα πρότυπα βουλών και επιταγών της εξουσίας, αποσπώντας σαν βάλσαμο στα καταπιεστικά βιώματά μας,  δώρα και αξίες που προσδιόρισαν το χρόνο και το χώρο μας στα μέτρα ενός υπερτροφικού Εγώ, φέρνοντας τον φασισμό μέσα στα τείχη.  Και τώρα που η κρίση για πολλούς αποτελεί άλλοθι, απεκδυόμεθα κάθε ευθύνης ως όντα κοινωνικά (προσποιούμενοι τους ανιστόρητους: Γιατί στη χώρα μας την περίοδο της κατοχής ήταν ο ίδιος ο λαός της που δεν υπέκυψε στην πείνα και στις στερήσεις, στο φόβο και στο θάνατο που έσπερνε ο φασίστας κατακτητής). 

 
Το δεν με νοιάζει, δεν γνωρίζω, αποτελεί ασθένεια, τη χαύνωση του φασισμού, που οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια στην αποκτήνωσή μας, οπλίζει το χέρι του μαχαιροβγάλτη της Χρυσής Αυγής που σφαγιάζει πρώτα εμάς τους ίδιους και μετά τους μετανάστες.

Πηγή

Πατριωτισμός

Aπο το βαθύ κόκκινο

Ο κόσμος παίρνει την αριστερή στροφή. Αυτό δεν το βλέπω στα στημένα γκάλοπ, όπου τα ποσοστά των αντιμνημονιακών Αριστερών κομμάτων συμπιέζονται προς τα κάτω τεχνητά, αλλά παντού στην κοινωνία. Παραλογισμοί και αντικομουνιστική υστερία δεκαετιών, καταρρίπτονται. Ο κόκκινος κίνδυνος, έχει γίνει πια κόκκινη ελπίδα ανάπτυξης και προοπτικής.

Χρειάζεται τώρα σε όλο αυτό τον κόσμο που περιμένει από εμάς, που μας πιστεύει, να τον ενημερώσουμε κατ’ αρχήν γιατί η Αριστερά είναι η μόνη πραγματική δύναμη που μπορεί να βγάλει το λαό από την κρίση. Να πούμε στους αναποφάσιστους ποιοι είμαστε, γιατί πολεμάμε, και τι θα κάνουμε.

Αυτό σύντροφοι, είναι δύσκολο να το πω σε ένα άρθρο. Ούτε πρέπει να το πει μόνο ένας ή δύο. Πρέπει ο καθένας από εμάς να συμμετάσχει, να πει την άποψη του στους δικούς του, τους φίλους, τους γνωστούς. Το σύστημα πεθαίνει. Ο καπιταλισμός πέθανε. Ας του βγάλουμε τον πρέποντα επικήδειο.

Σ’ αυτό το άρθρο θα πω τη γνώμη μου, για τον όρο πατριωτισμός. Ο πατριωτισμός, «η αγάπη για την πατρίδα» δεν είναι προϊόν κάποιου «εθνικού πνεύματος» ή «ψυχή της φυλής» όπως λένε οι αστοί κοινωνιολόγοι. Έχει προέλθει από καθορισμένες οικονομικές συνθήκες. Επομένως, το περιεχόμενο του αλλάζει από εποχή σε εποχή. Την εποχή πχ της Αναγέννησης, η αστική τάξη άρχισε να παραμερίζει τη φεουδαρχία και ενοποιούσε τα έθνη διακηρύσσοντας ότι ήταν ο μοναδικός τους εκπρόσωπος.

Όσο προχωρούσε η Ιστορία, ο ανταγωνισμός των τάξεων στους κόλπους των εθνών, έκαναν την υποκρισία των αστών φανερή. Χρησιμοποιώντας τον πατριωτισμό, η μεγαλοαστική τάξη διέδιδε το μίσος για τους «ξένους» συνανθρώπους, έκανε πολέμους, κατακτήσεις. Το κέρδος διπλό. Από τη μια νέες αγορές, νέοι σκλάβοι, νέες ανάγκες, άρα νέα κέρδη, από την άλλη η εργατική τάξη αλυσοδένονταν και υπέμενε στο όνομα του πατριωτισμού.

Ο Λένιν έλεγε: Το κεφάλαιο βάζει τη συμμαχία των καπιταλιστών όλων των χωρών ενάντια στους εργαζόμενους, πάνω από τα συμφέροντα της πατρίδος, του λαού και κάθε τι άλλου.

Οι πλουτοκράτες λοιπόν ξεπουλούν τα συμφέροντα του λαού προς όφελος των δικών τους ταξικών συμφερόντων. Πραγματικοί πατριώτες είναι μόνο οι εργαζόμενοι. Κι αυτό γιατί μόνο αυτοί αγωνίζονται ενάντια στα ξένα και ντόπια συμφέροντα, που καταστρέφουν το λαό.

Οι καπιταλιστές είναι απλά πατριδοκάπηλοι ψεύτες, αφού στο όνομα του συνόλου, ληστεύουν τους πολλούς, προς όφελος ελάχιστων. Ο αγώνας μας πρέπει να είναι εναντίον του κεφαλαίου, άσχετα αν είναι ντόπιοι ή ξένοι. Πρέπει να δημιουργηθούν οι συνθήκες ασφάλειας και ελευθερίας, που θα επιτρέψουν στους ανθρώπους, ανεξάρτητα με το ποιοι είναι, που γεννήθηκαν, τι φύλο ή τι χρώμα έχουν, να εργάζονται απολαμβάνοντας όλα τα δικαιώματα ισότιμα.

Οι Αριστεροί είμαστε το μεγαλύτερο κομμάτι του λαού. Σεβόμαστε τη γλώσσα, τον πολιτισμό, τις παραδόσεις οποιουδήποτε. Θέλουμε ο λαός να πάρει στα χέρια του τη γη, τα μέσα παραγωγής. Να είναι ο εργαζόμενος κύριος του εαυτού του και όχι σκλάβος. Να συμμετέχει στα κέρδη, που ο ίδιος έβγαλε.

Δείτε εσείς οι αναποφάσιστοι, οι δύσπιστοι. Εκτός από την στρατιωτική επέμβαση, εκτός από την οικονομική υποδούλωση, υπάρχει και ο πολιτισμικός ρατσισμός. Γιατί θεωρείται άραγε ο τρόπος ζωής της Αμερικής «καλύτερος» από τον τρόπο ζωής οποιουδήποτε άλλου λαού; Γιατί υπάρχει αυτή η επίθεση στον πολιτισμό τον λαών και η προσπάθεια επιβολής του δυτικού τρόπου, πάνω στους υπόλοιπους; Γιατί βολεύει ο καταναλωτισμός, αυτός ο τρόπος ζωής, τις πολυεθνικές.

Θεομπαίχτες, πολύ σωστά, αποκάλεσε ο Παπαδημούλης, τους φασίστες.

Αυτό είναι. Χρησιμοποιούν την πατρίδα, τη θρησκεία, όποτε και όπως τους βολεύει. Ποιός πουλά δημόσια περιουσία, που ανήκει σε όλους μας, σε ξένες ή ντόπιες εταιρίες; Ποιος εμπορεύεται ανθρώπους; Τι θυσίες έκανε η πλουτοκρατία και ζητάει από το λαό θυσία;

Μας κατηγορούν ότι δεν αγαπάμε τάχα την πατρίδα. Πατρίδα είμαστε εμείς, ο λαός και φυσικά αγωνιζόμαστε για όλους. Η διεθνής αλληλεγγύη που νιώθουμε με τους εργαζόμενους, άνεργους, συνταξιούχους, όλων των χωρών, ενώνει τους λαούς στην πάλη για δημοκρατία και αληθινό σοσιαλισμό. Κυρίως όμως δημιουργεί προϋποθέσεις ειρήνης. Δε σφάζουμε αδέλφια μας για να έχουν κέρδη τα πλούσια κοράκια.

Η καταπίεση είναι παρόμοια παντού. Οι εργαζόμενοι υφίστανται εκμετάλλευση σε όλες τις χώρες. Επομένως έχουμε κοινή μοίρα και κοινά συμφέροντα με τους προλετάριους όλων των χωρών. Οι δεξιοί συκοφαντούν. Λένε ότι ο διεθνισμός, που εκφράζεται με το σύνθημα του Μαρξ «προλετάριοι όλων των χωρών ενωθείτε», δείχνει απαξίωση προς τη χώρα. Μεγάλο ψέμα. Ο προλεταριακός διεθνισμός συνδέει αρμονικά την αγάπη του προλετάριου προς το λαό, την πατρίδα του και την επιθυμία του να τη δει ελεύθερη από την κοινωνική καταπίεση, με τη βοήθεια των εργαζόμενων των άλλων χωρών.

Εκείνο που δεν ανεχόμαστε είναι ο ρατσισμός, η περιφρόνηση προς τους άλλους λαούς, γιατί πιστεύουμε ότι όλοι προσφέρουν. Πιστεύουμε στην ισότητα, και την πρόοδο. Ο Μαρξ έλεγε στο Κομμουνιστικό Μανιφέστο «Καταργείστε την εκμετάλλευση του ανθρώπου απ τον άνθρωπο και θα δείτε να καταργείται η εκμετάλλευση ενός έθνους από ένα άλλο έθνος». Η εχθρότητα λοιπόν στα έθνη είναι τεχνητή και έχει τις ρίζες στον καπιταλισμό. Δεν υπολογίζεις ανθρώπινες ζωές όταν θέλεις μόνο κέρδη.

Η Αριστερά πάντα πάλευε μαζί με τους λαούς, όταν έκαναν απελευθερωτικό αγώνα κατά των αποικιοκρατικών και ιμπεριαλιστικών δυνάμεων. Γι αυτό και η Αριστεροί στην Ευρώπη και σε όλο τον κόσμο είναι μαζί μας, με τον Ελληνικό Λαό. Οι ακροδεξιοί στη Γερμανία, Αυστρία, Ολλανδία, Φιλανδία κλπ, είναι αυτοί που λοιδορούν την Ελλάδα. Για σκεφτείτε αν είναι τυχαίο.

Ένα άλλο που κάνουν οι καπιταλιστές είναι να ταυτίζουν επίτηδες το σύστημα με την πατρίδα. Ο καπιταλισμός βλάπτει τους λαούς. Τους εκμεταλλεύεται και τους υποδουλώνει. Η χώρα δεν κινδυνεύει από κανέναν άλλο, εκτός από τους φασίστες πολιτικούς. Εσείς τομάρια πολιτικοί κλέψατε, εξαπατήσατε, εκβιάζετε, τρομοκρατείτε. Κανένας γειτονικός λαός δε μου ζήτησε να πληρώσω χαράτσι για το σπίτι που έφτιαξα τίμια μετά από χρόνια δουλειάς. Επίσης, εσείς ξεπουλάτε τα ορυκτά που ανήκουν στον φορολογούμενο, βάλατε εγγύηση περιουσία δικιά μας, του λαού. Γιατί δεν βάλατε εγγύηση τη δικιά σας περιουσία στο εξωτερικό, αφού εσείς διαχειριστήκατε τα χρήματα του προϋπολογισμού όλα αυτά τα χρόνια;

Το θέμα είναι πολύ μεγάλο και θα παρακαλούσα να το συνεχίσετε εσείς. Στις συζητήσεις σας, στην αγορά η αλλού. Όχι μόνο αυτό, αλλά και το τι πιστεύουμε για το χρέος, για τη διαφθορά, όπως νομίζει ο καθένας πως μπορεί να παρακινήσει καλύτερα τον κόσμο.

Ο καθένας από εμάς σύντροφοι, καλείται να δώσει μια αποφασιστική μάχη κατά της άγνοιας. Μια μάχη που θα συντρίψει το ψέμα του καπιταλισμού. Η μάχη αυτή δεν θα είναι η τελευταία μάχη. Είναι όμως από τις πιο κρίσιμες.
Καλή επιτυχία.

Έμμα Γκόλντμαν: τι είναι ο πατριωτισμός; [βίντεο]

Εδώ και καιρό κυκλοφορεί στην Αμερική το ντοκιμαντέρ The People Speak . Είναι βασισμένο πάνω στις παραστάσεις που έδωσαν γνωστοί Αμερικάνοι ηθοποιοί διαβάζοντας αυθεντικά κείμενα από την ιστορία των κοινωνικών και ταξικών αγώνων στην Αμερική όπως αυτά καταγράφονται στα έργα του Howard Zinn. Η μεταφορά είναι πολύ ενδιαφέρουσα αν και λίγο περίεργη για εμάς τους Ευρωπαίους(sic) λόγω των γνωστών ονομάτων του Χόλιγουντ που συμμετέχουν που συμμετέχουν. Στο βίντεο η Σάντρα-Ο, ερμηνεύει την γνωστή αντιπολεμική και αντιπατριωτική ομιλία της Έμμα Γκόλντμαν που έδωσε στο Σαν Φρανσίσκο το 1908 μερικα χρόνια πριν οι Ηνωμένες Πολιτείες μπούν στον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο. Η ομιλία είναι σχεδόν προφητική για το ρόλο που έπαιξαν οι Η.Π.Α. σε όλο τον 20ο αιώνα και έπειτα.
Ακολουθεί και η πλήρης μετάφραση της ομιλίας από εδώ.



Τι είναι ο πατριωτισμός ; (ομιλία που δόθηκε στο Σαν Φρανσίσκο της Καλιφόρνια (1908)
Μήπως είναι η αγάπη κάποιου για το μέρος που γεννήθηκε, το μέρος των παιδικών αναμνήσεων και ελπίδων, των ονείρων και των φιλοδοξιών; Είναι το μέρος όπου -μέσα στην αθωότητα των παιδικών μας χρόνων- θα βλέπαμε τα σύννεφα να περνούν απορώντας γιατί δεν μπορούμε και εμείς να επιπλέουμε τόσο γοργά στον ουρανό; Το μέρος που μετρούσαμε τα εκατομμύρια λαμπρά αστέρια στον ουρανό, έντρομοι που το καθένα ήταν ένα μάτι που τρυπούσε τις μικρές ψυχές μας ;
“Ο πατριωτισμός κύριε είναι το τελευταίο καταφύγιο των απατεώνων” είπε ο δρ. Σάμουελ Τζάκσον. Ο Λέον Τολστόι, ο μεγαλύτερος αντιπατριώτης των καιρών μας, ορίζει των πατριωτισμό ως την αρχή με την οποία δικαιολογούμε την εκπαίδευση αδίστακτων δολοφόνων. Ένα εμπόριο που απαιτεί καλύτερα εργαλεία για την διεξαγωγή δολοφονιών από ότι η δημιουργία τέτοιων απαραίτητων αγαθών όπως τα παπούτσια, ο ρουχισμός και τα σπίτια. Ένα εμπόριο που εγγυάται καλύτερες αποδοχές και μεγαλύτερη δόξα από το αν είσαι έντιμος εργαζόμενος. ….
Έπαρση, άγνοια και εγωτισμός είναι τα απαραίτητα συστατικά του πατριωτισμού. Επιτρέψτε μου να σας εξηγήσω. Ο πατριωτισμός υποθέτει ότι η σφαίρα μας είναι χωρισμένη σε μικρά σημεία που το κάθε ένα από αυτά περικλείεται από ένα σιδηρούν παραπέτασμα. Αυτοί που είχαν την τύχη να έχουν γεννηθεί σε ένα συγκεκριμένο σημείο θεωρούν τους εαυτούς τους ευγενέστερους, καλύτερους, μεγαλύτερους και πιο έξυπνους από εκείνους που κατοικούν σε οποιοδήποτε άλλο σημείο. Είναι, ως εκ τούτου, καθήκον οπουδήποτε ζει σε αυτό το συγκεκριμένο σημείο να πολεμά, να σκοτώνει και να πεθαίνει προσπαθώντας να επιβάλει την υπεροχή του πάνω σε όλους τους άλλους.
Το ίδιο και με παρόμοιο τρόπο και οι κάτοικοι των υπόλοιπων σημείων -φυσικά. Με αποτέλεσμα από την πρώιμη παιδική ηλικία το μυαλό του παιδιού να είναι εφοδιασμένο με ιστορίες που παγώνουν το αίμα για τους Γερμανούς, τους Γάλλους, τους Ιταλούς, τους Ρώσους κλπ.
Όταν το παιδί έχει ενηλικιωθεί είναι καλά κορεσμένο με την πεποίθηση ότι είναι ο εκλεκτός του Θεού για την υπεράσπιση της χώρας του ενάντια στις επιθέσεις ή την εισβολή οπουδήποτε ξένου. Για αυτό το λόγο απαιτούμε μεγαλύτερο στρατό και ναυτικό, περισσότερα θωρηκτά και πυρομαχικά. Ο στρατός και το ναυτικό αντιπροσωπεύουν τα παιχνίδια του λαού.
Εμείς οι Αμερικάνοι ισχυριζόμαστε ότι είμαστε ειρηνόφιλος λαός. Μισούμε την αιματοχυσία, η βία μας βρίσκει αντίθετους. Παρόλα αυτά μας προκαλεί σπασμούς χαράς η πιθανότητα να ρίξουμε βόμβες δυναμίτη πάνω σε αβοήθητους πολίτες. Είμαστε έτοιμοι να κρεμάσουμε να προκαλέσουμε ηλεκτροπληξία, ή να λιντσάρουμε το καθένα, ο οποίος, από οικονομική αναγκαιότητα, θα ρισκάρει την ίδια του τη ζωή για τους σκοπούς κάποιου βιομηχανικού μεγιστάνα. Ακόμα, οι καρδιές μας φουσκώνουν από υπερηφάνεια στη σκέψη ότι η Αμερική μετατρέπεται στο ποιο δυνατό έθνος του πλανήτη και σύντομα θα πατήσει το σιδερένιο πόδι της στο λαιμό άλλων εθνών.
Αυτή είναι η λογική του πατριωτισμού.
Σκεπτόμενοι άνδρες και γυναίκες σε όλο τον κόσμο αρχίζουν και συνειδητοποιούν ότι ο πατριωτισμός είναι πολύ στενός και περιορισμένος ώστε να συναντήσει τις αναγκαιότητες των καιρών μας.
Το πνεύμα του μιλιταρισμού έχει εμποτίσει όλες τις πλευρές της ζωής. Είμαι πεπεισμένη ότι ο μιλιταρισμός είναι μεγαλύτερος κίνδυνος εδώ από οπουδήποτε αλλού, εξαιτίας όλων των δωροδοκιών που ο καπιταλισμός διαθέτει για εκείνους που επιθυμεί να καταστρέψει.
Όταν θα έχουμε υπονομεύσει το πατριωτικό ψέμα, θα πρέπει να ανοίξει το δρόμο για την μεγαλύτερη δομή όπου όλοι θα είμαστε ενωμένοι σε μια παγκόσμια κοινότητα – μια πραγματικά ελεύθερη κοινωνία।

ΑΠΟ ΕΔΩ